Μελομακάρονα

Η συνταγή αυτή είναι το κλασσικό ξεσηκουά από τον Παρλιάρο. Είναι τέλεια ζυγισμένη, δουλεύει άψογα κάθε φορά, δεν χρειάζεται καμία ενίσχυση ή μετατροπή. Βγαίνουν πολλά μελομακάρονα, πάρα πολλά, αλλά λίγα να δώσετε σε πεθερικά/γονείς, λίγα σε συγγενείς, τελείωσε το θέμα. Ορίστε και το οπτικό:

Λαμπερά μοσχομυριστά μελομακάρονα

Υλικά: (για περίπου 4 κιλά)

• 400 γρ. χυμός πορτοκάλι
• 530 γρ. ελαιόλαδο με απαλή γεύση ή ηλιέλαιο
• 50 γρ. βούτυρο αγελαδινό, λιωμένο
• 1/2 κουτάλι του γλυκού σόδα
• 2 κουτάλια του γλυκού κανέλα
• 1/4 γλυκού γαρύφαλλο
• 1.200 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 30 γρ. ζάχαρη άχνη
• ξύσμα από 1 πορτοκάλι
• 500 γρ. ψίχα καρυδιού

Για το σιρόπι: 

• 500 γρ. νερό
• 700 γρ. ζάχαρη (ή 500 γρ. ζάχαρη και 300 γρ. μέλι)
• 1 πορτοκάλι
• 2 ξύλα κανέλας
• 100 γρ. μέλι (ή 400 αν επιλέξετε να βάλετε λιγότερη ζάχαρη, για να ισχυροποιηθεί το άρωμα του μελιού)

Εκτέλεση: 

Σε μια μεγάλη λεκάνη, ανακατεύουμε όλα τα υγρά υλικά της ζύμης (χυμό, λάδι, λιωμένο βούτυρο). Προσθέτουμε τα αρωματικά (γαρύφαλλο, κανέλα, ξύσμα, άχνη), ανακατεύουμε με το κουτάλι κια προσθέτουμε τη σόδα. Θα αφρίσει. Μην τρομάξετε, δεν ζωντάνεψε. Σιγά σιγά προσθέτουμε το αλεύρι. Στην αρχή ανακατεύουμε με το κουτάλι, αλλά κάποια στιγμή θα χρειαστεί να βάλουμε χεράκι. Το ζυμαράκι αυτό είναι εξαιρετικό στην αφή, οπότε βουτήξτε άφοβα. Σκεπάστε τη λεκανίτσα και αφήστε στην άκρη να ξεκουραστεί τουλάχιστον μισή ωρίτσα, να ξεδιπλωθούν τα αρώματα, να κάνει τα μαγικά του το αλεύρι και η σόδα.

Μετά από τη μισή ωρίτσα, βάλτε το φούρνο να προθερμανθεί στους 180 βαθμούς με αέρα, ώστε να ψήνετε τις λαμαρίνες δυο δυο. Ή, στους 170 με αντιστάσεις πάνω κάτω, για ένα ένα ταψί. Στρώστε λαδόκολλα ή επιφάνεια σιλικόνης στα ταψιά σας, και ξεκινήστε το πλάσιμο. 

Εδώ οι απόψεις διίστανται. Είτε θα πλάσετε χαχόλικα μελομακάρονα, ώστε να τα γεμίσετε με τα καρύδια (θα το περιγράψω παρακάτω), είτε θα τα πλάσετε σε μέγεθος μπουκιάς ανθρωπινής και όχι πτεροδάκτυλου. Το παραδοσιακό σχήμα είναι αυτό του φούρνου, που το γνωρίζετε φυσικά.

Αν αποφασίσετε να γεμίσετε τα μελομακάρονα, και όχι απλά να πασπαλίσετε από πάνω τα καρύδια, τότε θα ανακατέψετε σε ένα μπολ τα 400 γρ. από τα 500 γρ. καρύδια (κρατάμε 100 για τη διακόσμηση), με λίγο κανέλα και λίγο γαρύφαλλο και λίγο άχνη. Θα πλάθετε τη ζύμη σαν σουτζουκάκι, θα την πατικώνετε, θα γεμίζετε και θα κλείνετε καλά. Στο ψήσιμο, θα χρειαστεί λίγο παραπάνω από τα 15 λεπτά που χρειάζονται τα μικρά τα μελομακάρονα. 

Αυτό που κάνω εγώ συνήθως, είναι να απλώνω τη ζύμη σε φύλλο πάχους 1,5-2 εκατοστών και να κόβω διάφορα χριστουγεννιάτικα σχήματα από αυτή, σε μέγεθος μπουκιάς. Συνήθως αστέρια.

Ψήνετε τα μελομακάρονα ώσπου να ξανθύνουν καλά.

Όσο ψήνεται το πρώτο ταψί, βράστε το σιρόπι. Σε μια ανοιχτή, φαρδιά κατσαρόλα, ρίξτε όλα τα υλικά του σιροπιού, εκτός από τα 100 γρ. μέλι. Το πορτοκάλι ρίξτε το κομμένο στη μέση. Αφήστε να βράσει 5 λεπτά. (μετράμε από τη στιγμή που θα αρχίσει να βράζει). Κρατάμε το σιρόπι ζεστό/χλιαρό.

Όπως θα βγαίνουν τα μελομακάρονα από το φούρνο, τα βουτάμε στο σιρόπι και τα αφήνουμε να τραβήξουν λίγο. Όχι πολύ γιατί θα σπάνε, όχι λίγο γιατί θα είναι στεγνά. Δοκιμάστε με κανα δυο να δείτε πόσο χρειάζεται.

Όταν τα βγάζετε από το σιρόπι, αραδιάστε τα όμορφα σε μια πιατέλα που σκεπάζεται ή σε κουτί ή σε τάπερ (το πιάσατε το νόημα, απλά να σκεπάζεται ότι είναι), ρίξτε λίγο μέλι (ζεσταμένο λίγο) από πάνω και λίγο τριμμένο καρύδι.

Μπισκότα φουντουκιού με μαρμελάδα

Είναι λίγο μπελαλίδικα τα συγκεκριμένα μπισκότα, αλλά αξίζουν τον κόπο. Είναι τερατωδώς νόστιμα. Τα υλικά είναι για μια δόση (μία- μιάμιση λαμαρίνα, αναλόγως το μέγεθος που θα τα κάνετε), αλλά ποτέ δεν κάνω μόνο μία δόση. Τριπλασιάζω εξαρχής, για να μην χρειαστεί να ξανακάνω. Βρίσκονται κάθε χρόνο στη λίστα με τα μπισκότα μου.

Η συνταγή προέρχεται από τη σελίδα της Martha Stewart. Ναι, κοιτάω εκεί για έμπνευση πολύ συχνά. Δεν ντρέπομαι καθόλου γι'αυτό. Τα υλικά, οι δόσεις και λοιπά, έχουν προσαρμοστεί στα ελληνικά δεδομένα.

Να και η εικόνα, να δείτε πως είναι: 

Στραβοχυμένα, τσαλαπατημένο, και τόσο μα τόσο νόστιμα!

Υλικά: 

• 1/2 κούπα βούτυρο αγελάδος, μαλακωμένο (εκτός ψυγείου για δυο ώρες)
• 1/2 κούπα ζάχαρη κρυσταλλικής, και 2 κουταλιές της σούπας επιπλέον
• 1 μεγάλο αβγό, χωρισμένο, κρόκος ανακατεμένος, ασπράδι χτυπημένο
• 1 κάψουλα βανιλίνη ή 1 κουταλάκι του γλυκού υγρή βανίλια
• 1 1/4 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• μια πρέζα αλάτι
• 1/4 κούπα φουντούκια + 1/2 κούπα ακόμα
• 1 βάζο μαρμελάδα φράουλα

Εκτέλεση:

Αραδιάζουμε τα φουντούκια σε ένα ταψάκι και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 10 λεπτά στους 180 βαθμούς. Μετά τα πρώτα πέντε λεπτά πρέπει να είστε από πάνω για να μην σας καούν ή έστω αρπάξουν λίγο γιατί μετά είναι άχρηστα και πρέπει να πάρετε καινούργια. Αφού κρυώσουν, τρίβετε στο μιξεράκι-διαβολάκι το 1/4 κούπα φουντούκια έως να γίνουν πούδρα (καλά, ας μην είναι και τέλεια τριμμένα, δεν χάλασε ο κόσμος) και το 1/2 κούπα λίγο πιο χοντρά. Τα φυλάτε χωριστά. Χωριστά. Δεν τα ανακατεύετε. Επίσης, πρέπει να κρυώσουν εντελώς για να τα τρίψετε. Αν είναι έστω χλιαρά θα βγάλουν λάδια πολλά και δεν θα γίνει σωστή δουλειά.

Στο μίξερ, χτυπάμε το βούτυρο με την μισή κούπα ζάχαρη, έως ότου αφρατέψει καλά. Προσθέτουμε τον κρόκο και τη βανίλια και ανακατεύουμε ξανά. Ανακατεύουμε το αλάτι μέσα στο αλεύρι, και σιγά σιγά το προσθέτουμε στο μείγμα. Τέλος, προσθέτουμε την πούδρα φουντουκιού (τα 1/4 κούπας φουντούκια). Τυλίγουμε το ζυμάρι καλά με μεμβράνη και το αφήνουμε στο ψυγείο να ξεκουραστεί για τουλάχιστον 1 ώρα. 

Σε ένα μπολάκι ανακατεύουμε τις 2 κουταλιές ζάχαρης με το 1/2 κούπας αλεσμένα φουντούκια. Σε ένα ρηχό μπολάκι βάζουμε το χτυπημένο ασπράδι. Πάμε τώρα να φτιάσουμε γλυκά σνίτσελ.

Παίρνουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την πλάθουμε μπαλίτσες μικρούλες. Φουσκώνουν τα μπισκοτάκια αυτά και απλώνουν οπότε μην τα κάνετε πολύ μεγάλα. Στο μέγεθος του κάστανου, ας το ορίσουμε. Όπως είναι στρόγγυλο, πατικώστε το λίγο με την παλάμη σας. Λίγο, όχι πολύ. Με το δάχτυλο κάντε ένα βαθούλωμα στη μέση. Όχι τρύπα, απλά βαθούλωμα.

Με ένα πινελάκι περάστε ασπράδι αβγού στα εξωτερικά τοιχώματα του μπισκότου. Ή, εναλλακτικά, βουτάτε τα τοιχώματα στο ασπράδι, αλλά με αυτή τη μέθοδο, α/ θα γίνουν τα δάχτυλά σας σταδιακά σιχαμένα και β/ θα γεμίσει το μπισκοτάκι ασπραδόμυξα που είναι επίσης σιχαμένη. Όμορφα και συμμαζεμένα, με πινελάκι. Αμέσως μετά, βουτήξτε τα τοιχώματα στα αλεσμένα φουντούκια και κολλήστε όσα μπορείτε πάνω τους. Υπόψη, θα πρέπει να ολοκληρώνετε κάθε φορά τη διαδικασία για κάθε μπισκότο, γιατί αλλιώς θα στεγνώνει το αβγό πριν προλάβετε να κολλήσετε πάνω τα φουντούκια.

Αραδιάστε τα μπισκότα στη λαμαρίνα του φούρνου, όπου έχετε στρώσει λαδόκολλα ή επιφάνεια σιλικόνης. Ψήστε τα σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς (αντιστάσεις πάνω κάτω) για δέκα λεπτά, ή στους 180 με αέρα για δέκα λεπτά (αν βάλετε παραπάνω από ένα ταψί την φορά). 

Βγάλτε το ταψί από το φούρνο. Πάρτε ένα μικρό κουταλάκι, και με το χερουλάκι του πατήστε τα μπισκότα λίγο στο κέντρο τους, στο σημείο όπου είχατε πλάσει το βαθούλωμα. Όχι πολύ βαθιά, δεν θέλουμε να ανοίξουμε τρύπα. Γεμίστε το σημείο με μαρμελάδα. Επιστρέψτε το ταψί στο φούρνο και ψήστε για άλλα τουλάχιστον 5 λεπτά, ή ώσπου να ροδίσουν όμορφα. Προσοχή μην τα παραψήσετε, γιατί θα σκληρύνουν πολύ.

Μπισκότα σοκολάτας

Δεν έχω πολλά να σας πω γι'αυτά τα μπισκότα πέρα από το ότι έχουν πλούσια γεύση σοκολάτας. Πέρσι, τα αρωμάτισα και με ξύσμα πορτοκαλιού και μου θύμισαν Σεράνο. Ο συνδυασμός είναι αρκετά έντονος, και όχι για όλο τον κόσμο. Εύκολα μπορείτε να το παραλείψετε.

Σημαντικό: Η συνταγή αυτή θέλει το ζυμάρι να μείνει ένα βράδυ στο ψυγείο να τραβήξει, οπότε κανονίστε το χρόνο σας ανάλογα.

Εμφανισιακά είναι σαν ραγισμένο χώμα. Να: 

Υλικά: (1 λαμαρίνα, η δόση διπλασιάζεται εύκολα)

• 60 γραμμάρια βούτυρο
• 230 γραμμάρια κουβερτούρα (όχι γάλακτος)
• 100 γραμμάρια κρυσταλλική ζάχαρη
• 2 αβγά (κατά προτίμηση βιολογικά που σπανίως μυρίζουν)
• 2 κουταλάκια του γλυκού βανίλια υγρή ή 1 κάψουλα
• 200 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1/4 κουτάλι του γλυκού αλάτι
• 1/2 κουτάλι της σούπας μπέικιν
• Ξύσμα από 1 πορτοκάλι (προαιρετικά)
• 100 γραμμάρια ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα

Εκτέλεση:

Σε μπεν μαρί (σε κατσαρόλα με νερό που βράζει ακουμπάμε μπωλ, ώστε να μην ακουμπάει το νερό) λιώνουμε την κουβερτούρα με το βούτυρο. Αφήνουμε στην άκρη όταν ενωθούν τα δύο υλικά καλά, να κρυώσει.

Στο μίξερ, χτυπάμε τα αβγά με την κρυσταλλική ζάχαρη μέχρι να ασπρίσουν τα αβγά. Προσθέτουμε την βανίλια και το πορτοκάλι αν το χρησιμοποιήσουμε και ανακατεύουμε.

Προσθέτουμε το μείγμα σοκολάτας/βουτύρου και ανακατεύουμε.

Σε μια λαδόκολλα, κοσκινίζουμε το αλεύρι με το αλάτι και το μπέικιν. Σιγά σιγά το αδειάζουμε στο μίξερ και ξαναχτυπάμε.

Τυλίγουμε τη ζύμη με μεμβράνη καλά καλά και την αφήνουμε στο ψυγείο όλη νύχτα, να τραβήξει και να ξεκουραστεί.

Την επομένη, πλάθουμε μπαλάκια στο μέγεθος καρυδιού και τα στριφογυρίζουμε όπως είναι ωμά στην άχνη. Ο ιδανικός τρόπος να το κάνετε αυτό είναι να βάλετε την άχνη σε ένα μπολ, να ρίχνετε 2-2 τα μπαλάκια μέσα, και με το χέρι σαν χούφτα να κάνετε κυλινδρικές κινήσεις ώσπου να καλυφτούν καλά.

Τα αραδιάζετε σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα ή επιφάνεια σιλικόνης και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς αντιστάσεις πάνω κάτω για 8-10 λεπτά. Στην άκρη τους θα κρατάνε ενώ στο κέντρο θα είναι μαλακά όταν τα βγάλετε. Θα σφίξουν όσο θα κάθονται. Φυλάξτε τα καλά κλεισμένα σε κουτιά. Κρατάνε φρέσκα 2-3 μέρες, αλλά μπορείτε να τα φάτε και μια βδομάδα μετά.

Μπισκότα με ρούμι

Με τη συγκεκριμένη συνταγή ξεκινάει το cookie galore. Κάθε Χριστούγεννα, ακόμα και τα δύο προηγούμενα που ήταν δύσκολα για μένα, επιδίδομαι σε ένα όργιο δημιουργίας μπισκότων στην κουζίνα μου. Περίπου 12-15 κιλά μπισκότα φτιάχνονται σε διάστημα μιας εβδομάδας, στολίζονται σε όμορφα κουτιά και παίρνουν θέση πάνω στην τραπεζαρία μου. Το δεύτερο δεκαήμερο του Δεκέμβρη, πάντα μοσχοβολάει βούτυρο, κανέλα και μέλι. Άλλα βγαίνουν τέλεια, άλλα βγαίνουν πανάθλια, άλλα ξεκινούν για άλλο πράγμα και καταλήγουν αλλού.

Δεν μπαίνω στον κόπο να στολίσω κάθε μπισκότο ξεχωριστά με γλάσο, αν και φέτος θα δοκιμάσω (λέω). Απλά φτιάχνω βουνά, για να ευχαριστήσω την οικογένειά μου, συγγενείς και φίλους. Και εμένα. Συνεπώς, διαλέγω συνήθως συνταγές που είναι σχετικά απλές, αλλά εύγευστες.

Όσες συνταγές δείτε εδώ τις επόμενες ημέρες είναι όλες δοκιμασμένες, ζυγισμένες και βγαίνουν. Δεν απαιτούν καμιά φοβερή τέχνη. 

Να υπενθυμίσω εδώ ότι όταν χρησιμοποιώ συνταγές με μονάδα μέτρησης την κούπα, εννοώ αυτήν  εδώ . Μετράει όγκο, χρησιμοποιείται στην Αμερική για όλες τις συνταγές. ΔΕΝ είναι το ίδιο με το ποτήρι. Πλησιάζει λίγο στο φλυντζάνι του τσαγιού, αλλά δεν είναι ακριβώς. Πλέον, το βρίσκουμε το μαντζαφλάρι σε όλα τα μεγάλα σούπερ μάρκετ.

Η πρώτη συνταγή είναι αυτά τα φοβερά μπισκότα με ρούμι. Το ρούμι στη συνταγή δεν είναι πολύ, προσθέτει όμως βαθύ άρωμα. Πέρσι τα τσακίσαμε. Όμορφα δεν είναι, αλλά ποιος νοιάζεται.

Μπισκότα με ρούμι κρυώνουν στο rack.

Υλικά:

• 1 3/4 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 2 κουταλιές της σούπας μπέικιν
• 2 κουταλιές της σούπας νισεστέ
• 2 κουταλιές του γλυκού κανέλα
• 2 κουταλιές του γλυκού μοσχοκάρυδο
• 1/4 κουτάλι του γλυκού γαρίφαλο
• 3/4 κουτάλι του γλυκού αλάτι
• 3/4 κούπα βούτυρο 
• 1 κούπα ζάχαρη άχνη
• 1/4 κούπα σκούρο ρούμι
• 1 κουτάλι του γλυκού υγρή βανίλια ή 2 κάψουλες

Εκτέλεση: 

Ανακατεύουμε σε ένα μπωλ τα πρώτα 7 υλικά.

Με το μίξερ, χτυπάμε το βούτυρο με την ζάχαρη, μέχρι να ασπρίσουν και να αφρατέψουν. Κατά κανόνα, στις συνταγές που περιέχουν αρκετό βούτυρο (1:2 και παραπάνω αναλογία με το αλεύρι), πρέπει να χτυπάμε τα δύο αυτά υλικά για πολύ ώρα. Τουλάχιστον δέκα λεπτά, με το ρολόι.

Προσθέτουμε στο μίξερ το ρούμι και την βανίλια και ξαναχτυπάμε. Αν το μείγμα μοιάζει να κόβει, μην σας ανησυχήσει, θα δέσει με το αλεύρι.

Προσθέτουμε το μείγμα του μπωλ στο μίξερ, σιγά σιγά, με το κουτάλι, ώστε να σταματήσουμε αν δούμε και σφίγγει υπερβολικά το ζυμάρι. Πρέπει να είναι ένα γυαλιστερό ζυμαράκι, μαλακό, που να μην κολλάει στα χέρια.

Κόβουμε το ζυμάρι σε δύο κομμάτια, και πλάθουμε δύο μπαστούνια, τα οποία τυλίγουμε με διάφανη μεμβράνη καλά, και τα αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον μισή ώρα να ξεκουραστούν. 

{Σημείωση: αν έχετε μάνα σαν την δική μου, θα σας ζαλίσει το κεφάλι να τα κάνετε κούτσικα κούτσικα τα μπισκότα. Είμαι φανατικά ΚΑΤΑ των κούτσικων μπισκοτακίων, διότι απλά, ΔΕΝ ξέρω ούτε έναν άνθρωπο να φχαριστιέται ένα τόσο δα μπισκοτάκι που ίσα πιάνει στο δόντι. Να πάει να τα φάει στη Γερμανία αυτά που ξέρει! (μην είναι όμως και υπερωκεάνια, είναι τελείως άκομψα μετά)}.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς με αντιστάσεις πάνω κάτω (ένα ένα τα ταψιά) ή στους 180 βαθμούς με αέρα (για δύο ταψιά). Απλώνουμε στα ταψιά λαδόκολλα ή επιφάνειες σιλικόνης.

Κόβουμε τα μπαστούνια σε φέτες ενός εκατοστού (μην πάρετε χάρακα να μετρήσετε, για όνομα του Θεού!!). Με το μάτι, λέμε. Μην γίνουν πολύ χοντρές, μην γίνουν πολύ λεπτές. Να είναι όμως μπαμπάτσικες στο στόμα. Αραδειάζουμε τα φετάκια στα ταψιά και ψήνουμε για περίπου 10-15 λεπτά, ώσπου να ξανθίσουν  Μην τα αφήσετε να σκουρύνουν πολύ, ακόμα και να σας φαίνονται μαλακά. Εκτός φούρνου, θα σφίξουν και άλλο.

Crumble με αχλάδια

Είχα κάτι υπέροχα ζουμερά αχλάδια πρόσφατα, τα οποία για κάποιο λόγο δεν λέγαμε να τα φάμε. Αποφάσισα να τα φτιάξω το τεμπελικότερο γλυκό όλων των εποχών. Το επικό crumble. Πρόκειται για μια απίστευτα απλή σύλληψη, που πετάς τα φρούτα σε ένα ταψί και τα σκεπάζεις με τρίμματα ζύμης και ψήνεις. Ναι, αλλά για να δικαιολογήσω τον τίτλο μου ως η πιο φοβερή μαγείρισσα της παρέας, έκανα και τις βρωμιές μου, και να τα αποτελέσματα: 

Θέα: Στα πλάγια του πυρέξ

Θέα: Στα από πάνου του πυρέξ

 Υλικά:

• 6 αχλάδια τα κίτρινα, τα μοσχομυριστά, όχι τα πράσινα τα σκληρά
• 1 λεμόνι (ξύσμα και χυμό)
• 2 κουταλιές της σούπας καστανή ζάχαρη
• 1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
• Σε ίση ποσότητα: αλεύρι, βούτυρο, ζάχαρη, ξηρός καρπός. Συνήθως βάζω 150 γρ. από το καθένα για να βγει το ζυμαράκι λίγο μπόλικο να χορταίνει και το δόντι εκτός από το μάτι. Για ξηρό καρπό επιλέγω τα αμύγδαλα για τα αχλάδια.

Εκτέλεση:

Περιμένουν τα αχλάδια

Καθαρίζουμε τα αχλάδια και τα κόβουμε κυδωνάτα (μακρόστενα, όπως οι πατάτες φούρνου). Τα πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη, την κανέλα, το ξύσμα και τον χυμό του λεμονιού. Ανακατεύουμε καλά, και τα αφήνουμε στην άκρη να ετοιμάσουμε το ζυμαράκι.

Περιμένει και το ζυμαράκι

Ανακατεύουμε τα υλικά για το ζυμαράκι όλα μαζί με το χέρι ώσπου να γίνουν τρίμματα. Δυο σημειώσεις μοναχά: το βούτυρο πρέπει να είναι από το ψυγείο, και το ξηροκάρπι καβουρδισμένο και τριμμένο. Ακόμα και αν ενωθεί το ζυμαράκι, δεν μας νοιάζει καθόλου. 

Σκεπάζουμε το ταψάκι

Αδειάζουμε τα αχλάδια σε ένα πυρεξάκι. Σκεπάζουμε με τη ζύμη (είτε σε φύλλο που ανοίγουμε με το χέρι και κολλάμε σιγά σιγά πάνω στο ταψί, είτε τρίβοντας ψιχουλάκια).

Καραμέλωσε η ζάχαρη, λιμνούλες!

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στον αγέρα στους 190 βαθμούς, ή στις αντιστάσεις πάνω κάτω στους 200, για περίπου μισή ώρα, ή, ώσπου να ροδίσει η ζύμη.

Σερβίρουμε σατανικά: με παγωτό καραμέλα που ταιριάζει ελεεινά, ή με σαντιγί. Ή σκέτο. Ή με σως αγκλέζ. 

Κανελόνια με σπανάκι και ρικότα

Αυτό το φαγητό είναι ένας υπέροχος τρόπος για να κρύψετε το σπανάκι από τα παιδάκια. Είναι νοστιμότατο, αρκούντως μπελαλίδικο και οπτικά ικανοποιητικό, σε σημείο να το βγάζετε και σε κάνα τραπέζι και να πουλάτε τρελή μούρη. Επίσης, καταψύχεται ωραιότατα- ρίχνετε ένα πυρέξ στην κατάψυξη και το έχετε για την ώρα εκείνη τη δύσκολη που τόσο θέλετε να μαγειρέψετε αλλά δεν έχετε πλέον κουράγιο ή χρόνο. Να, για του λόγου το αληθές:

Μοιάζει καμένο αλλά δεν είναι, ορκίζομαι.

Να, δεν είναι καμένο.

Σκοροφαγωμένη γωνίτσα

Υλικά:

1 πακέτο κανελόνια

1 πακέτο σπανάκι σε φύλλα κατεψυγμένο

2 κρεμμύδια μέτρια, καθαρισμένη και ψιλοκομμένα

1 κουτί ντομάτα τριμμένη (έτοιμο σκεύασμα αντί για σκέτο χυμό)

1 κουτί ρικότα (περίπου 200 γρ., στο σούπερ μάρκετ έτοιμο) ή ανθότυρο

2 κουταλιές της σούπας ντοματοπελτέ

1 ποτήρι γάλα (ίσως και δεύτερο)

300 γρ. τυρί τριμμένο (χρησιμοποιώ μείγμα kerrygold και γραβιέρας πικάντικης- δουλειά γίνεται και με λιγότερο τυρί βέβαια, απλά μου αρέσει να είναι πλούσια η κρούστα)

Μπαχαρικά: αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο

Ελαιόλαδο λίγο

Εκτέλεση: 

Σπανάκι κάθεται μοναχό του

Ετοιμάζουμε τη γέμιση. Σε μια κατσαρόλα μεγαλούτσικη, τσιγαρίζουμε το ένα κρεμμύδι σε λίγο ελαιόλαδο μέχρι να μαλακώσει (όχι να ροδίσει). Ρίχνουμε τις δυο κουταλιές πελτέ, να πάρουν μια σβούρα στο λαδάκι, και προσθέτουμε το σπανάκι, όπως είναι παγωμένο από την κατάψυξη. Αυτό θα τσιτσιρίσει, θα κάνει φασαρία και θα βγάλει ατμούς, αλλά μην τρομάξετε, όλα καλά. Ανακατεύουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, περιμένοντας το σπανάκι να λιώσει/βράσει. Το αφήνουμε σε μέτρια φλόγα ώσπου να πιει το ζουμάκι του όλο, να έχει ελάχιστα υγρά. Τότε προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο, το αδειάζουμε σε ένα καθαρό μπολ και το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει λίγο. Μόλις κρυώσει λίγο προσθέτουμε την ρικότα ή το ανθότυρο και ανακατεύουμε καλά να πάει παντού. 

Σαλτσούλα

Άδεια κανελόνια-μοναχή γέμιση

Στην κατσαρόλα που φτιάξαμε το σπανάκι, χωρίς να την πλένουμε  ρίχνουμε λίγο λαδάκι ακόμα και τσιγαρίζουμε το δεύτερο κρεμμύδι. Μόλις πάρει χρώμα, προσθέτουμε την ντομάτα, αλάτι, πιπέρι και αφήνουμε να βράσει δέκα λεπτάκια περίπου, ώσπου να δέσει λίγο. Μπορούμε να βάλουμε και λίγο ριγανίτσα, αλλά όχι πολύ, δεν θέλουμε να πρωταγωνιστεί. Ίσα για το άρωμα μια πρέζα.

Αραδιάζουμε τα κανελόνια, ωμά όπως είναι από το κουτί τους, σε ένα πυρέξ. Παίρνουμε ένα κουταλάκι του γλυκού, και γεμίζουμε τα κανελόνια ένα ένα, με υπομονή, βάζοντας γέμιση με το κουτάλι, και σπρώχνοντας τη μέσα με το χερούλι του κουταλιού. Τα γεμίζουμε επαρκώς, αλλά όχι δραματικά. Να έχουν λίγο αέρα. 

Όταν γεμίσουν, αραδιασμένα στο ταψί, η όψη τους θα είναι έτσι. Μην σας απασχολεί αν δεν είναι όμορφα γεμισμένα, θα σκεπαστούν και δεν θα φαίνεται τίποτε. 

Αδειάζουμε από πάνω τους τη σάλτσα που ετοιμάσαμε, να πάει παντού: 

Καλύπτουμε το ταψί με γάλα (ίσως να χρειαστούν και δυο ποτήρια, το βλέπετε επί τόπου, αρκεί να σκεπαστούν εντελώς τα κανελόνια με αυτό).

Πασπαλίζουμε από πάνω το μείγμα των τριμμένων τυριών της επιλογής σας. Τώρα αυτό, επειδή θα έχει αρκετό υγρό στο ταψί, ενδεχομένως να βουλιάζει λίγο μέσα στο γάλα, αλλά μην σας απασχολεί αυτό, όπως θα εξατμίζονται τα υγρά, θα μένει το υπέροχο τυρί. Απλά φροντίστε να φτιάξετε ένα ομοιόμορφο στρώμα τυριού. Αν εξέχει καμία γωνία κανελόνι από το ζουμί, παρεμπιπτόντως, το σπρώχνετε μέσα μετά από περίπου 10 λεπτάκια ψήσιμο, που θα έχουν μαλακώσει, οπότε μην σας πιάσει άγχος να είναι όλα τέλεια.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, αντιστάσεις πάνω κάτω, για περίπου 40 λεπτά στους 190, ή ώσπου να ροδίσει το τυρί.

Καλή σας επιτυχία!!

Πίτσα μαμίσια!

Η πίτσα αυτή ονομάζεται μαμίσια, γιατί δεν είναι η υπέροχη Ναπολιτάνικη πίτσα που θα φας στα καλά  ιταλικά εστιατόρια, ούτε είναι η πίτσα που θα φας από τη Ντόμινοζ. Είναι η πίτσα εκείνη που έφτιαχνε η μαμά και μύριζε όλο το σπίτι λιωμένο κίτρινο τυρί και ρίγανη. Και είναι τόσο μα τόσο γλήγορη που και εύκολη που δεν θα το πιστεύετε. (δηλαδή, γρήγορη στην ετοιμασία της, γιατί πάλι θέλει χρόνο για να ψηθεί και να φουσκώσει). Θα δείτε πολλές τεμπέλικες λύσεις, αλλά ποιος είπε ότι το μαγείρεμα πρέπει πάντοτε να είναι εξουθενωτικό;

Υλικά:

Για τη ζύμη:

• 750 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 2 φακελάκια μαγιά ξερή στιγμής
• Χλιαρό νερό (όσο πάρει)
• Αλάτι
• Ελαιόλαδο

Για πάνω της:

• 1 βάζο έτοιμη σάλτσα ντομάτας της αρεσκείας σας (βάζω με ελιές συνήθως)
• 300 γρ. καπνιστή μπριζόλα
• 400 γρ. κίτρινα μαλακά τυριά τριμμένα (γκούντα, έμμενταλ, και κάποιο λίγο αλμυρό και πικάντικο, τύπου μια γραβιέρα)
• 2 ώριμες ντομάτες κομμένες σε ροδέλες
• Παρδαλές πιπεριές σε ροδέλες
• 1 κρεμμύδι κομμένο σε ροδέλες
• Ό,τι έχετε ευχαρίστηση

Σημείωση: μπορείτε να επιλέξετε συνδυασμούς όσο θέλετε γκουρμεδιάρικους (π.χ. μοτσαρέλλα, βασιλικό, ντομάτες ή ρόκα, προσούτο, μπαλσάμικο, ή μελιτζάνες, μπαλσάμικο, ντομάτα, ή ότι άλλο θέλετε εν πάση περιπτώση), απλά έχετε υπόψη ότι το συγκεκριμένο ζυμάρι δεν ενδεικνύεται για αυτή τη δουλειά. Η δική μου επιλογή είναι ακριβώς αυτά που έβαζε η μαμά μου πάντως.

Εκτέλεση:

Ζυμάρι ξεφούσκωτο

Σε μια λεκανίτσα αδειάζετε το αλεύρι, τη μαγιά, αλάτι (περίπου 2 κουταλιές του γλυκού), και αν θέλετε, λίγη ρίγανη (προσοχή, όχι πολύ, γιατί θα πικρίσει), και ανακατεύετε με το κουτάλι. Ρίχνετε μέσα στο μείγμα χλιαρό νερό, τόσο ώστε. Το πόσο είναι αυτό τώρα, είναι δύσκολο να το εξγήσω. Ας πούμε, φτάνει να τραβήξει όλο το αλεύρι, και να μην κολλάει πολύ στα χέρια, και να ξεκολλάει από τα τοιχώματα του μπολ. Θα χρειαστεί ένα δεκάλεπτο ζύμωμα, ώστε να γίνουν τα μαγικά που πρέπει να γίνουν και οι χημείες. Δώστε λίγο σημασία στην διαδικασία του ζυμώματος, και στο πως αλλάζει υφή και μορφή η ζύμη σας, όσο περισσότερο αγωνίζεστε πάνω της. Είναι μια στιγμή μαγική αυτή, όταν από την πολύ αγάπη το ζυμαράκι σας είναι στη σωστή κατάσταση.

Ζυμάρι φουσκωμένο

Αφού λοιπόν, ζυμώσετε για περίπου δέκα λεπτά (δεν χρειάζεται να βάλετε κόπο και ζόρι, με απαλές λύσεις γίνεται δουλειά), ρίξτε μια χούφτα λάδι στο χέρι σας και ζυμώστε το μέσα στο ζυμάρι, ώσπου να πάει παντού το λάδι. Σχηματίστε μια μπαλίτσα με το ζυμαράκι σας, πασπαλίστε τη με λίγο αλεύρι,  σκεπάστε την και αφήστε την στην άκρη να φουσκώσει καμιά ωρίτσα, σε μέρος ζεστό, που να μην φυσάει (προσοχή μεγάλη στα ρεύματα, μου έχουν καταστρέψει τσουρέκια και τσουρέκια!!).

Απλώνω ζυμαράκι με χεράκι

Μετά από μία ώρα (ή όποτε φουσκώσει καλά το ζυμάρι), ρίξτε μια γροθιά στο ζυμάρι, περάστε το ένα γρήγορο χέρι, και έπειτα, απλώστε το σε λαδωμένη λαμαρίνα φούρνου. Αν είστε τυχερός/-ή και διαθέτετε baking stone για να ψήνετε τις πίτσες σας, αυτή ΔΕΝ είναι η συνταγή για να το χρησιμοποιήσετε. Το άπλωμα το κάνουμε με το χέρι, τσούκου τσούκου, μέχρι να απλωθεί η ζύμη ομοιόμορφα σε όλο το ταψί. Η συγκεκριμένη ποσότητα μου βγάζει συνήθως δύο πίτσες, για ένα μεγάλο ταψί φούρνου, και ένα μέτριο. 

Ρίχνουμε σαλτσούλα

Απλώνετε από πάνω την έτοιμη σάλτσα ντομάτας, το αλλαντικό, τα τυριά, και έπειτα ότι λαχανικά έχετε επιλέξει. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στον αγέρα στους 200 βαθμούς (αγέρα γιατί ψήνουμε και τα δύο ταψιά μαζί). Όπως με όλα τα γκρατιναρίσματα, το φαγητό είναι έτοιμο όταν ψηθεί εντελώς το τυρί (βέβαια, αν θέλετε να είναι λίγο πιο τραγανή η πίτσα, την αφήνετε μέχρι από χρυσαφί να γίνει το τυρί ελαφρώς καφετί).

Με πράματα επάνω της πολλά

Αν τα βάλετε κάτω, θέλετε σύνολο 15 λεπτά για το ζυμάρι αρχικά, 5 λεπτά να το απλώσετε στο ταψί και 5 λεπτά να το στολίσετε. ΔΕΝ είναι λοιπόν δύσκολο, ούτε χρονοβόρο. Και θα το έχετε φτιάξει σπίτι, χωρίς όλη εκείνη τη λαδίλα του τζανκ.

Καλή επιτυχία!!