Spaghetti with meatballs. Κιοφτέδες στη σάλτσα με μακαρόνια.

Αυτό το φαγητό δεν είμαι και τόσο σίγουρη ότι είναι ιταλικό στην πραγματικότητα, ή αγαπημένο φαγητό των ιταλοαμερικάνων. Όποιου και να είναι πάντως. είναι πολύ νόστιμο, αν και μπελαλίδικο. Μπορείτε βέβαια να ετοιμάσετε διάφορα κομμάτια νωρίτερα. Μπορείτε, ας πούμε να ετοιμάσετε αρκετό κιμά, να τον φυλάτε πλασμένο έτοιμο στην κατάψυξη. Αυτό γίνεται με το να αραδειάσετε τα κεφτεδάκια σας σε μια λαμαρίνα στρωμένη με αντικολλητικό χαρτί, όμορφα και ζουμπουρλά, και να τα βάλετε στην κατάψυξη μέχρι να παγώσουν. Μετά, τα βάζετε σε σακουλάκια σε μερίδες, ανάλογα με τις ανάγκες της οικογένειάς σας.

Το άλλο κομμάτι που μπορείτε να έχετε έτοιμο, είναι η σάλτσα. ΜΙα θειά μου Ιταλίδα (παντρεμένη με Ιταλό, ζει στην Ιταλία αιώνες) έχει πάντα στο ψυγείο της μια κατσαρόλα σάλτσα ντομάτας χωρίς αρώματα. Μόνο η βασική σαλτσούλα, κρεμμύδι, σκόρδο, κρασάκι, ντοματούλα, αλατοπίπερο. Με αυτή τη σύνθεση, μπορείς να τη χρησιμοποιείς σχεδόν στα πάντα. Στα ελληνικά σπίτια, την χρησιμοποιούμε πολύ, ούτως ή άλλως, οπότε χαμένη δεν πάει.

Και εκεί που πέφτει πείνα, τα συνθέτεις όλα και σε μισή ώρα τρως φαγάκι νόστιμο πολύ.

Σε αυτό το σημείο, να πω ότι κάτι αγγλοσάξωνες βρωμίλοι σεφ, βάζουν τους κεφτέδες να βράσουν στη σάλτσα και δεν τους ψήνουν χωριστά. Σε αυτούς τους άσχετους, να πω ότι ο κεφτές άμα δεν είναι τραγανός, είναι γιουβαρλάκι, και όχι κεφτές, και είναι άλλο φαγητό εντελώς, και να μας κάνουν τη χάρη να πλένουν κανα χέρι πότε πότε, ιδίως πριν πιάσουν χερούλια από ντουλάπια! Πφφφ!

Αυτό που έφτιαξα εγώ, έχει μερικές αλλαγούλες, για να ταιριάζει καλύτερα στην γεύση στο σπίτι μας. Βέβαια, αυτού του είδους οι συνταγές, ούτως ή άλλως υπάρχουν σε τόσες παραλλαγές, όσο τα σπίτια που τις προτιμούν συχνά.

Ιδού το οπτικό:

Δεν είμαι φωτογράφος μάνα μου.

Υλικά: (για 4 φαγανά άτομα)

Για τους κεφτέδες:

• μισό κιλό κιμά (70 μοσχάρι, 30 χοιρινό, διπλοπερασμένο να του πείτε του χασάπη, να μην βαριέται!)
• 1 μεγαλούτσικο ξερό κρεμμύδι τριμμένο (τρίφτη ή κόφτη)
• 6 λιαστές ντομάτες, αλεσμένες μαζί με το κρεμμύδι
• 1 αβγό
• μισό ποτήρι κόκκινο κρασί (μη βάλετε γλυκό κρασί, αμαρτία..κατά τα λοιπά, ότι τραβά η όρεξή σας)
• 1 ποτήρι φρυγανιά
• μισό ποτήρι ελαιόλαδο
• μισό μάτσο μαϊντανό
• αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, πάπρικα κόκκινη γλυκιά
•  100 γρ. γραβιέρα πικάντικη τριμμένη (κανονικά θέλει παρμεζάνα, προτίμησα την γραβιέρα γιατί μου ταιριάζει καλύτερα -όχι γιατί αυτήν έτυχε να έχω στο ψυγείο μου, όχι)

Για τη σάλτσα:

• 1 μεγαλούτσικο κρεμμύδι τριμμένο (τρίφτη ή κόφτη)
• λίγο σκόρδο (βάζω σκόνη, μπορείτε να βάλετε λίγο φρέσκο)
• μισό ποτήρι κόκκινο κρασί (βάλτε και άσπρο, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί)
• Προϊόν ντομάτας: 1 κονκασέ με 1 χυμό ντομάτας, ή 2 ντομάτες στον τρίφτη, ή φρέσκες ντομάτες και πελτέ, ότι έχετε διαθέσιμο
• αλάτι, πιπέρι, ρίγανη (κανονικά θέλει βασιλικό, είπα να βάλω ρίγανη που με αρέσει, αφού δεν έχουν γίνει ακόμα οι βασιλικοί μου)
• λίγο ελαιόλαδο

Για το σερβίρισμα: 

• 1 πακέτο spaghetti (άμα σας αρέσει κάτι άλλο, βάλτε το, ούτε γι'αυτό θα μαλώσουμε αν και θα έπρεπε!)
• τυρί τριμμένο, ότι βάλατε και μέσα στους κεφτέδες

Εκτέλεση:

Ετοιμάζουμε τους κεφτέδες:

Σε ένα μπολ αδειάζουμε όλα τα υλικά για τους κεφτέδες, και ζυμώνουμε αρκετή ώρα, να ενωθούν καλά τα υλικά. Αλλά όταν λέμε, αρκετή ώρα, εννοούμε αρκετή ώρα. Ο κεφτές και το ψωμί θέλουν ζύμωμα, κυρίες και κύριοι, δεν είναι της τεμπελιάς πράμα. Σκεπάζετε το μπολ με ζελατίνη και το αφήνετε στο ψυγείο να σταθεί καμιά ωρίτσα.

Όταν με το καλό περάσει η ώρα, λαδώνετε ένα ταψάκι, λαδώνετε και τα χέρια σας, και πλάθετε κεφτεδάκια στο μέγεθος μεγάλου καρυδιού. Όμορφα και στρόγγυλα, σαν στρατιωτάκια. Υπάρχει κόλπο εδώ για τους ακαμάτηδες. Πάρτε το μαντζαφλάρι που βγάζουν παγωτό για να βγάζετε ζύμη από το μπολ, ώστε να παίρνετε πάντα την ίδια ποσότητα κιμά.

Ψήνετε τους κεφτέδες στον φούρνο με αέρα στους 190 βαθμούς, ώσπου να ροδίσουν όμορφα. Να γίνουν τσουμπωτοί και τραγανούτσικοι. Όταν κρίνετε ότι είναι έτοιμοι, μην τους αφήσετε στο φούρνο και σας στεγνώσουν.

Στο ενδιάμεσο, ετοιμάζουμε τη σάλτσα:

Σε ένα κατσαρολάκι, τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι με το σκόρδο μέχρι να ροδίσουν. Σβήνουμε με το κρασί, και βράζουμε μέχρι να μην μας έρχετε πια μεθύσι με τους ατμούς. Τότε προσθέτουμε τις ντομάτες. Προσοχή, αν βάλετε φρέσκες, ρίχτε και λίγη ζαχαρίτσα να μην παραξινίσουν. Προσθέτουμε και τα μυρωδικά και αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράσει σε χαμηλή φωτιά για όση ώρα ψήνονται τα κεφτεδάκια. 

Βράζουμε τα μακαρόνια με τις οδηγίες του πακέτου τους. Σουρώνουμε, και κρατάμε ένα ποτήρι μακαρονόζουμο. Επιστρέφουμε τα μακαρόνια στην κατσαρόλα. Ρίχνουμε δυο κουτάλες από τη σάλτσα και το μακαρονόζουμο, και ανακατεύουμε καλά. 

Αφού σουρώσουμε τα μακαρόνια, στο ενδιάμεσο εκείνο στάδιο, και αφού έχουμε πάρει τη σάλτσα που θέλουμε, πετάμε μέσα στη σάλτσα τους κεφτέδες, να πάρουν μια πολύ γρήγορη βράση με τη σάλτσα. 

Στο κάθε πιάτο βάζουμε μακαρόνια, μερικούς κεφτέδες, και πασπαλίζουμε με τυρί τριμμένο. Ίσως και με λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό, για το μάτι.

Έχετε υπόψη ότι από τη στιγμή που θα ρίξετε τους κεφτέδες στη σάλτσα, πρέπει να σερβίρετε το φαγητό άμεσα, για να μην χάσουν την τραγανότητά τους οι κεφτέδες.

Πίτσα με πατάτες και δεντρολίβανο

Αυτό το πράμα μου το πρωτοέδειξε Ναπολιτάνος σεφ, για να μου δείξει τι ωραίες πίτσες που φτιάχνει. Άμαθη τότε, σκεφτόμουν τι βλακείες είναι αυτές που μου δίνει να φάω. Διότι ήξερα ότι οι ιταλικές πίτσες δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που τρώμε εδώ, είχα δοκιμάσει και ένα λιγδερό πράμα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνο, και τις είχα απαξιώσει εντελώς, αλλά, ε, όχι και εντελώς σκέτες μάνα μου, πως θα κατέβει το ζυμάρι χωρίς τίποτε. Και που ακούστηκε πατάτα με ψωμί, και που κολλάει τώρα το δεντρολίβανο, που ως γνωστό είναι μόνο για το γουρούνι και ταρνί, και πολύ του είναι.

Χάζευα τον σεφ να κόβει το δεντρολίβανο ώσπου να γίνει σκόνη, να περνάει τις πατάτες από το μαντολίνο, και να τα ανακατεύει όλα με ελαιόλαδο, φέτα-φέτα, ώσπου να μην κολλάνε πια μεταξύ τους, με υπομονή, και μετά να τις απλώνει μια μια στο ζυμάρι του. Έτσι, σκέτη την έβαλε στο φούρνο, αφού φούσκωσε και έγινε μια ζύμη ψωμένια, μέχρι που τραγάνισαν οι πατάτες πάνω της, και μετά μας την έδωσε να την φάμε. 

Και κάπως έτσι έμαθα ότι με δυο ευτελή υλικά μπορείς να φτιάσεις θαύματα που και χορταίνουν και νοστιμίζουν. 

Να σημειώσω εδώ πως το ζυμάρι που φτιάχνω για πίτσα ΔΕΝ είναι το σωστό. Αυτό που κάνω θέλει το πολύ μια ώρα ώσπου να είναι έτοιμο για χρήση. Η ζύμη της πίτσας θέλει πολύ δουλειά και προετοιμασία, καθώς και κάπου 15-18 ώρες αναμονή για να χρησιμοποιηθεί. Αν θέλετε να ασχοληθείτε, ρίξτε μια ματιά στο ατελείωτο Ίντερνετς, να δείτε πως γίνεται. Δεν ποστάρω λινκ, διότι δεν έχω δοκιμάσει κάποιο, συνεπώς δεν έχω και να προτείνω.

Να, έτσι είναι:

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τις γυρνάει το blogger τις φωτογραφίες. Τέλος πάντων, βλέπετε.

Υλικά: (για ένα ταψί)

700 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

1 χούφτα ελαιόλαδο

2 φακελάκια μαγιά στιγμής

χλιαρό νερό όσο πάρει

4 μέτριες πατάτες

1 κρεμμύδι ξερό

ελαιόλαδο

αλάτι

1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο

λίγη φρέσκια ρίγανη αν έχετε

χυμό από μισό λεμόνι

Εκτέλεση:

Σε μια λεκανίτσα, ανακατεύετε το αλεύρι με τη μαγιά και το αλάτι. Προσθέτετε σταδιακά το νερό, το οποίο πρέπει να είναι σε θερμοκρασία ευχάριστη για το δέρμα σας. Ζυμώνετε με την μπουνιά, ώσπου να πάρει όλο το αλεύρι και να γίνει μια μαλακή ζύμη. Τότε, προσθέτετε τη χούφτα ελαιόλαδο και ξαναζυμώνετε, ώσπου να απορροφήσει το λάδι.

Σκεπάζετε την λεκανίτσα με μια καθαρή πετσέτα, και την αφήνετε στην άκρη να φουσκώσει. Θυμηθείτε να πασπαλίσετε με λίγο αλεύρι την επιφάνεια της μπάλας, ώστε να μην κολλήσει στην πετσέτα. Αυτό που κάνω συνήθως, είναι να την αφήνω στον φούρνο μέσα, αφού πρώτα τον αφήσω για μερικά λεπτά σε τιτανοτεράστια θερμοκρασία, και τον σβήσω. Έτσι δημιουργείται μια ζεστή φωλίτσα, χωρίς αέρηδες και ρεύματα, για να φουσκώσει με ασφάλεια το ζυμαράκι. Σε κανονικές συνθήκες, θα είναι έτοιμο σε μια ώρα.

Περίπου 15 λεπτά πριν να είναι έτοιμο το ζυμάρι, ετοιμάστε τα topping. Αν έχετε καθαρές, φρέσκες πατάτες, απλά πλύντε τες. Αλλιώς, καθαρίστε τες. Κόψτε τις σε λεπτές φέτες με ένα μαντολίνο. Ή, με κάτι παρόμοιο. Οι περισσότεροι τρίφτες έχουν και σχετική λεπίδα. Βάλτε τις φέτες σε ένα μπωλ, αφού πρώτα τις πλύνετε και τις στεγνώσετε.

Ψιλοκόψτε το κρεμμύδι. Όσο πιο μικρά κομμάτια μπορείτε. Δεν είναι ανάγκη να είναι ομοιόμορφα. Μετά, ψιλοκόψτε τα μυρωδικά. Εδώ θα πρέπει να είστε σχολαστικοί, να γίνουν σχεδόν σκόνη. Αν δεν έχει κοπεί καλά το δεντρολίβανο, γίνεται ενοχλητικό όταν ψηθεί. Σαν πευκοβελόνες. Αδειάζετε το κρεμμύδι και τα μυρωδικά στις πατάτες.

Ρίχνετε τον χυμό λεμονιού, το αλάτι και λίγο ελαιόλαδο στις πατάτες, και ανακατεύετε πολύ καλά, ώσπου να μην κολλάνε πλέον οι πατάτες μεταξύ τους. 

Όταν φουσκώσει το ζυμάρι, το απλώνετε σε ταψί, πάνω σε λαδόκολλα (για να μην πλένετε 40 ώρες μετά). Απλώνετε πάνω του τις πατάτες. Αναλόγως της υπομονής σας, μπορείτε είτε να τις απλώσετε μία μια, είτε να τις πετάξετε ατάκτως. Απλώς, φροντίστε να έχετε παντού, και να είναι σε ίδιο πάχος το στρώμα πατάτας παντού. 

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, στον αέρα, στους 190 βαθμούς, για περίπου 40 λεπτά, ή ώσπου να ροδίσουν οι πατάτες. Αν θέλετε μπορείτε να σερβίρετε την πίτσα με πράσινη σαλάτα και με κάποιο ντιπ (για ντιπ). Μείγμα γιαουρτιού, μαγιονέζας, σκόρδου και μυρωδικών θα πήγαινε ταμάμ.

Να και η μπουκιά: 

Μακαρόνια ολικής με αρωματική σάλτσα μελιτζάνας

Μοσχοβολάει καλοκαίρι αυτό το φαγητό. Δύσκολο δεν είναι, αλλά ενδεχομένως να σας κάτσει λίγο βαρύ στο στομάχι, λόγω της μελιτζάνας. Γίνεται στο πι και φι, αν εξαιρέσεις το χρόνο που χρειάζεται η μελιτζάνα να ξεπικρίσει. Ο συνδυασμός μελιτζάνας, βασιλικού και παρμεζάνας είναι ιδιαιτέρως αγαπητός στην Ιταλία. Να εδώ που το κάναμε μακαρονάδα.

Ιδού το οπτικό:

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να ασχοληθώ σοβαρά με τις φωτογραφίες των φαγητών μου. Αυτό μοιάζει απαίσιο.

Υλικά: (για 4 λέω γιατί τόσο θα έπρεπε να είναι)

• 1 πακέτο μακαρόνια ολικής άλεσης
• 2 μελιτζάνες ζουμπουρλούδικες
• 2 κρεμμύδια μέτρια ή ένα μεγάλο
• 1 σκελίδα σκόρδο ή λίγο σκόνη σκόρδου
• 1 τριμμένη ντομάτα (συσκευασία, όχι χυμό, όχι κονκασέ, όχι πελτέ, το άλλο)
• 2 κουταλιές της σούπας πελτέ ντομάτας
• χυμό από μισό λεμόνι
• αλάτι μπόλικο
• πιπέρι
• φρέσκο βασιλικό, μια χούφτα
• φρέσκια ρίγανη, μερικά κλαράκια
• μαϊντανό, μια χούφτα
• ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

Κόβουμε τη μελιτζάνα σε μικρά κυβάκια. Τα προτιμώ μικρά, γιατί τα γατοκέφαλα μελιτζάνας με αηδιάζουν. Αν θέλετε πάντως, μπορείτε να τα κόψετε και χοντρά. Αδειάζουμε τους κύβους σε ένα σουρωτήρι, πασπαλίζουμε με μπόλικο αλάτι, ανακατεύουμε καλά, και τα αφήνουμε να κάτσουν έτσι να ξεπικρίσουν, τοποθετώντας κάτι βαρύ πάνω τους (μια κατσαρόλα, ένα τηγάνι, κάτι). Άλλοι λένε 15 λεπτά, άλλοι μια ώρα, θα δείτε μαύρα ζουμιά να βγαίνουν από το σουρωτήρι, άρα θα ξέρετε πότε ήρθε η ώρα.

Ψιλοκόβετε τα κρεμμύδια, πολύ μικρούτσικα. Ψιλοκόβετε και τα μυρωδικά τα φρέσκα, να τα έχετε έτοιμα. Σε ένα τηγάνι τσιγαρίζετε τα κρεμμύδια και το σκόρδο, μέχρι να πάρουν λίγο χρώμα. Προσθέτετε την μελιτζάνα, αφού πρώτα την ξεπλύνετε λίγο και την πατικώσετε να φύγουν τα ζουμιά. Συνεχίζετε το σωτάρισμα ώσπου να μαλακώσει η μελιτζάνα, προσθέτετε τα μυρωδικά και το πιπέρι και σβήνετε με το χυμό λεμονιού. 

Σε αυτή τη φάση προσθέτετε τον πελτέ και αφήνετε λίγο να τσιγαριστεί. Μετά προσθέτετε το χυμό ντομάτας, και αφήνετε να πάρει βράση.

Στο ενδιάμεσο, βράζετε τα μακαρόνια σύμφωνα με τις οδηγίες, σε καλά αλατισμένο νερό. Κρατάτε μια κούπα από το μακαρονόζουμο για τη σάλτσα, πιθανό να χρειαστεί.

Αν η σάλτσα βράσει τόσο ώστε να χάσει τα ζουμάκια της εντελώς, προσθέστε το μακαρονόζουμο. Δεν θέλουμε να είναι υδαρής η σάλτσα, αλλά δεν θέλουμε να είναι και στεγνή. Να έχει πήξει όμορφα. 

Τώρα, αν θέλετε, μπορείτε σε ένα μπωλ κάθε φορά να αδειάζεται μια μερίδα μακαρόνια, και από πάνω δυο κουτάλες σάλτσα, και να ανακατεύεται να πάει παντού. Εδώ είναι που κάτω από κανονικές συνθήκες θα χρειαστείτε το μακαρονόζουμο ώστε να μην βγει στεγνό το μακαρόνι. Πασπαλίζετε με παρμεζάνα, διακοσμείτε με ένα μπουκετάκι βασιλικό, και σερβίρετε το ψαγμένο μακαρόνι σας.

Αν είστε σαν εμάς σερβίρετε τα μακαρόνια, αφού πρώτα τα λαδώσετε ή τα βουτυρώσετε, αν δεν νηστεύετε, πασπαλίζετε με εξαιρετική πικάντικη γραβιέρα και από πάνω σάλτσα. Μετά ξανά τυράκι, πηρούνι και τραπέζι. Έτσι.

Αγκινάρες αλά πολίτα

Η μάνα μου έχει ένα κακό συνήθειο. Όταν ένα τρόφιμο δεν της αρέσει, δεν το μαγειρεύει για κανέναν. Αυτό το φαγάκι, λοιπόν, δεν το γνώριζα, ώσπου γνώρισα τον άντρα μου και κατά προέκταση, την πεθερά μου. Εκείνη μου το σύστησε, εκείνη μου το μαγείρευε, και τώρα εκείνη με εφοδιάζει με αγκινάρες από τον κήπο της, έτοιμες καθαρισμένες, κομμένες και όμορφα τακτοποιημένες για την κατάψυξή μου. Ο οποίος μπαχτσές βέβαια μας εφοδιάζει με αρκετά λαχανικά ακόμα, αλλά τώρα ας επικεντρωθούμε στις αγκινάρες.

Αν δεν έχετε πεθερά, απευθυνθείτε στον καταψύκτη οικείου σούπερ μάρκετ. Αν αποφασίσετε να αγοράσετε φρέσκες αγκινάρες, αυτό το μπλογκ δεν είναι για εσάς. Δεν ξέρω να καθαρίζω αγκινάρες, και δεν θα μάθω ποτέ, νομίζω. Το θετικό είναι ότι τουλάχιστον τις αναγνωρίζω στον πάγκο της λαϊκής αγοράς.

Αν διαθέτετε χύτρα ταχύτητας, το φαγητό είναι πανεύκολο. Αν όχι, απλά θα πρέπει να δώσετε βάση στους χρόνους βρασίματος της πατάτας, του καρότου και της αγκινάρας, βάζοντάς τα με αυτή τη σειρά, ώστε να βράσουν όλα στον ίδιο χρόνο.

Ιδού το οπτικό:

Μου άρπαξε ελαφρώς, διότι μιλούσα στο τηλέφωνο όσο ψήνονταν. ΑΙΣΧΟΣ!

Υλικά (για 4 άτομα):

• 1 συσκευασία αγκινάρες κατεψυγμένες
• 4 φρέσκα κρεμμυδάκια (αν είναι πολύ μικρά, κάντε τα 6)
• 1 μέτριο κρεμμύδι
• 2 λεμόνια (αν το θέλετε λιγότερο ή περισσότερο ξινό, κανονίστε ανάλογα)
• 1 μάτσο άνηθο
• 3 καρότα μέτρια (όχι τα τέρατα γιατί είναι αγριευτικά, όχι τα κούτσικα γιατί χάνονται)
• 4 πατάτες μέτριες
• αλάτι, πιπέρι
• 1 κουταλιά αλεύρι
• μπόλικο ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

Ψιλοκόβετε τα κρεμμύδια (από τα φρέσκα κρατάτε και λίγο από το πράσινο) και τα ζεματάτε λίγο στο λάδι στην χύτρα. Θέλουμε να μην αλλάξουν χρώμα, οπότε προσοχή μην τα αφήσετε πολύ ώρα.

Καθαρίζετε πατάτες και καρότα και τα κόβετε όλα σε μέγεθος μπουκίτσας. Μπουκίτσας, όχι γατοκέφαλου. Ψιλοκόβετε τον άνηθο, και τα προσθέτετε όλα μαζί στην χύτρα.

Αλατοπιπερώνετε. Μην βάλετε πολύ αλάτι, βάζετε ήδη αρκετό λεμόνι.

Στύψτε τα λεμόνια. Στο ίδιο σκεύος αδειάστε το αλεύρι και μισό ποτήρι νερό και ανακατέψτε τα όλα μαζί. Αδειάστε αυτό το μείγμα στην κατσαρόλα και ανακατέψτε καλά. Σε αυτό το σημείο, να έχετε χαμηλώσει τη φωτιά στο 7/10. 

Παίρνετε τώρα τις αγκινάρες, και με περισσή αγάπη και προδέρμ, τις ακουμπάτε μέσα στο φαγητό εδώ και κει. Κλείνετε το καπάκι της χύτρας και αφήνετε.

Όταν πεταχτεί το μαντζαφλαράκι και σημάνει συναγερμό η χύτρα, αφού ξεπεράσετε τον τρόμο σας, αφήστε να βράσει 2 λεπτά, και μετά σβήστε τη φωτιά. Όταν πέσει το μαντζαφλαράκι, και κάνει κλικ η ασφάλεια, δεν θα κινδυνεύετε πλέον, και θα μπορείτε να ανοίξετε το καπάκι με ασφάλεια. Μην ανακατέψετε με κουτάλι, θα χαλάσουν οι αγκινάρες ( στο σχήμα).

Λογικά σε αυτή τη φάση είναι έτοιμες για σερβίρισμα. Συνοδέψτε με τυράκι φέτα, αν δεν νηστεύετε, και ψωμί με τραγανή κρούστα.

Φαλάφελ σουβλάκια

Ρεβυθοκεφτέδες μέσα σε αραβικές πίτες τυλιγμένοι, με μπόλικη σαλάτα και σάλτσα ταχινιού. Ακούγεται λιγωτικό; Μπορεί και να είναι λίγο, αλλά ευτυχώς υπάρχει το μπόλικο λεμονάκι να τα ισορροπήσει τα πράγματα. Τα λέω φαλάφελ και όχι ρεβυθοκεφτέδες γιατί είναι αρωματισμένα με μπόλικα μπαχαρικά, σε αντίθεση με τους δικούς μας που είναι λίγο πιο ήπιοι. Να έχετε στο νου σας ότι αν δεν σας αρέσουν τα μπαχάρια, αυτή η συνταγή δεν είναι για σας.

Σε αυτό το σημείο να σας τονίσω ότι το μείγμα των μπαχαρικών που χρησιμοποιείται δεν είναι σταθερό. Είναι όπως οι δικοί μας κεφτέδες εδώ, στους οποίους το κάθε μέρος βάζει άλλα υλικά ή αρωματικά. Ε, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα Φαλάφελ. Έκαστος βάζει ότι μυρωδικό θέλει. Η βάση όμως είναι ότι είναι πικάντικα και βαθιά αρωματικά. Εγώ θα σας παραθέσω το συνδυασμό που έφτιαξα και απόλαυσα.

Έπειτα, ναι είναι σουβλάκια, τουτέστιν, τζανκ, αλλά πιο υγιεινό τζανκ από αυτό, δύσκολα θα βρείτε. Ο συνδυασμός του οσπρίου με το ταχίνι, δυο από τις θρεπτικότερες τροφές έβερ, με τα λαχανικά, συγχωρεί εύκολα το γεγονός ότι οι κεφτέδες είναι τηγανιτοί και δεν γίνονται στον φούρνο. Είναι επιπλέον πλήρως νηστίσιμο φαγητό.

Τέλος, λέμε σουβλάκια και σκεφτόμαστε ότι θα είναι εύκολα στην ετοιμασία τους και γρήγορα. Όταν τελείωσα η κουζίνα ήταν σαν βομβαρδισμένη και εγώ ψόφια. Άξιζε; Θα σας πω ότι ναι, διότι έφτιαξα αρκετά φαλάφελ για 3 δόσεις (2 άτομα είμαστε) και έβαλα τα υπόλοιπα στην κατάψυξη για άλλη φορά.

Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι αυτή η συνταγή χρειάζεται προετοιμασία από την προηγούμενη ημέρα.

Θα σας δείξω το σύνολο του τραπεζιού, που ήταν αυτό:

Αρκετά να χορτάσει μικρός στρατός. Μας έμειναν και για τις επόμενες μέρες (πληθυντικός)

Υλικά για 5-6 φαγανά άτομα:

Για τα φαλάφελ:

• 1/2 κιλό ρεβίθια
• Λίγη σόδα μαγειρική
• 1 ματσάκι μαϊντανό
• 1 ματσάκι δυόσμο
• 3 φρέσκα κρεμμυδάκια
• 1/4 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις (μπορεί να χρειαστεί παραπάνω πάντως) + λίγο ακόμα για το πλάσιμο
• 1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν
• 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
• 4 κουταλιές της σούπας ταχίνι
• χυμός από 2 λεμόνια (αν θέλετε μπορείτε να βάλετε και ξύσμα αλλά δεν νομίζω ότι δένει ιδιαίτερα)
• Αλάτι (όσο θέλετε εσείς, ώστε να σας είναι εντάξει στη γεύση)
• 1 κουταλιά της σούπας πάπρικα κόκκινη γλυκιά
• 1 κουταλάκι ρίγανη ξερή
• 1 κουταλάκι θυμάρι ξερό
• 1 φακελάκι σουσάμι
• 1 φακελάκι κουκουνάρι
• όσο πιπέρι καγιέν αντέχετε (ή και καθόλου, αλλά ας είναι λίγο σπάισυ. Εγώ έβαλα από το λαδάκι με τις τσούσκες που έχω) ή χαρίσα αν έχετε
• Προαιρετικά: μισό κουταλάκι κύμινο τριμμένο και ένα κουταλάκι ξερό κόλιανδρο
• Ηλιέλαιο για το τηγάνισμα

Για τη σάλτσα ταχινιού:

• 1/4 κούπα ταχίνι
• Χυμό ενός λεμονιού
• 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
• αλάτι
• λίγο σκόρδο (αν βάλετε φρέσκο, μια σκελίδα ολόκληρη, αν βάλετε σκόνη, μια πρέζα

Για τα σουβλάκια: 

• Αραβικές πίτες (πήρα αυτές που στο σούπερ μάρκετ περιγράφονται ως λιβανέζικο ψωμί, και είναι σαν μεγάλες αραβικές πίτες)
• 4 μικρά αγγουράκια
• 2 ντομάτες
• μισό κεφάλι σαλάτα iceberg
• ελαιόλαδο, αλάτι, λεμόνι, λίγο κόλιανδρο φρέσκο ή μαϊντανό

 

Εκτέλεση:

Αποβραδίς, βάζουμε τα ρεβίθια σε μια λεκανίτσα με μπόλικο νερό και λίγη σόδα. 

Επίσης, ετοιμάζουμε τη σως ταχινιού, ανακατεύοντας όλα τα υλικά σε ένα βαζάκι με καπάκι και κουνώντας αυτό το βαζάκι μανιασμένα ώσπου να ενωθούν τα υλικά. Αν χρησιμοποιήσουμε φρέσκο σκόρδο, βάζουμε τη σκελίδα ολόκληρη στο βάζο, άκοφτη, ώστε να την απομακρύνουμε το πρωί. Αν η σως γίνει πολύ κρεμώδης και δεν μας αρέσει αυτό, τη σπάμε με λίγο νεράκι ανακατεύοντας ώσπου να πάρει την υφή που θέλουμε. Το σημειώνω αυτό επειδή το ταχίνι είναι περίεργο υλικό και αντιδρά παράξενα γενικώς. Όταν είναι έτοιμη η σάλτσα, τη βάζουμε στο ψυγείο να τραβήξει, ώσπου να τη σερβίρουμε.

Την επόμενη ημέρα, ξεπλένουμε καλά τα ρεβίθια και τα βάζουμε στην χύτρα να βράσουν. Εναλλακτικά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε προβρασμένα ρεβίθια κονσέρβας, αλλά γενικά αντιπαθώ τις κονσέρβες για τέτοια είδη. Όταν ετοιμαστούν, τα αδειάζουμε σε σουρωτήρι, τα ξανα-ξεπλένουμε.

Τώρα, θα ετοιμάσουμε τα υπόλοιπα υλικά. Πλένουμε σχολαστικά τα μυρωδικά και τα κρεμμύδια, και τα κόβουμε.

Περνάμε πρώτα το σουσάμι και μετά το κουκουνάρι από ένα αντικολλητικό τηγανάκι, χώρια, ίσα να πάρουν χρώμα και τα δυο.

Παίρνουμε το πολυαγαπημένο μας μπλέντερ, και αδειάζουμε μέσα τα ρεβίθια μας. Αν δεν χωράνε όλα τα κάνουμε σε δυο τρεις δόσεις. Σημαντικό είναι, τα υπόλοιπα υλικά να περάσουν όλα από το μπλέντερ με τουλάχιστον μια δόση ρεβίθια- δηλαδή, να μην αλεστούν μοναχά τους, αλλά με ρεβίθια μαζί.

Ραβδομπλέντερ

Οπότε στο μπλέντερ βάζουμε κάθε φορά τα εξής υλικά: ρεβίθια, μαϊντανό, δυόσμο, κρεμμυδάκια, κουκουνάρια,ελαιόλαδο, ταχίνι, χυμό λεμονιού. Δεν θα βάλουμε: μπαχαρικά, αλεύρι, μπέικιν, σουσάμι. Αλέθουμε ώσπου να γίνουν ένας απαλός πουρές και αδειάζουμε σε μια λεκανίτσα. 

Όταν τελειώσουμε με το μπλέντερ, και έχουμε αλέσει όλα τα υλικά, προσθέτουμε στην λεκάνη τα ξερά μυρωδικά, τα μπαχαρικά, το αλεύρι, το μπέικιν και το ψημένο σουσάμι, και τα ζυμώνουμε με το χέρι μας, να ενωθούν τα πάντα παντού. Φροντίζουμε να παίρνουμε πάντα και υλικό από τον πάτο και τις άκρες της λεκάνης με το χέρι μας. Αφήνουμε τη ζύμη λίγο να ξεκουραστεί.

Πλάθω κουλουράκια.

Τα πλάθουμε σαν πλακουτσωτά σουτζουκάκια (αν τα τυλίξουμε. Αν τα σερβίρουμε τα κάνουμε ότι σχήμα θέλουμε), βρέχοντας τα χέρια μας με λίγο αλεύρι, και τα αραδιάζουμε να τα ετοιμάσουμε για το τηγάνισμα. 

Αν έχετε φριτέζα, τηγανίστε τα εκεί. Αν όχι, τηγανίστε τα σε τηγάνι βαθύ, με αρκετό λάδι, σε δυνατή φωτιά. Δοκιμάστε πρώτα με ένα, να δείτε αν διαλύεται. Αν διαλύεται, προσθέστε αλευράκι, ώσπου να σταματήσει να διαλύεται. 

Σε αυτό το σημείο να τονίσω τα εξής για το τηγάνισμα αυτών των κεφτέδων:

1. Δεν βάζουμε ποτέ στο τηγάνι παραπάνω από 3-4 κομμάτια
2. Περιμένουμε να κάψει καλά το λάδι
3. Μεταξύ των τηγανιών, αφήνουμε το λάδι να ξανακάψει
4. Ποτέ μα ποτέ δεν χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία του ματιού κατά τη διάρκεια του τηγανίσματος.

Αλλιώς, θα πάθετε ότι έπαθα εγώ, αχρηστεύοντας ένα τηγάνι λάδι και μια τηγανιά κεφτέδες:

Καταστροφή!

Τα τηγανίζουμε λοιπόν 3-3 ή το πολύ, 4-4 μαζί, για 2-3 λεπτά από κάθε πλευρά, και βγάζοντας τα, τα ακουμπάμε σε απορροφητικό χαρτί για να τραβήξει την περίσσια του λαδιού.

Όσο αυτά τηγανίζονται, ετοιμάζουμε τα υπόλοιπα:

Ετοιμάζοντας πακετάκι

Κόβουμε ένα κομμάτι ικανό, λαδόχαρτο. Το βρέχουμε κάτω από τη βρύση, τσαλακώνοντάς το. Το ζουλάμε λίγο με το χέρι να φύγουν τα πολλά νερά. Τυλίγουμε με αυτό, όπως είναι βρεγμένο, τις πίτες, και τις περνάμε ένα λεπτό από τα μικροκύματα, για να μαλακώσουν και να ζεσταθούν οι πίτες, μέσα στο υγρό πακετάκι τους. Γίνονται αφράτες και υπέροχες. 

Ετοιμάζουμε τη σαλάτα που θα μπει στις πίτες: ψιλοκόβουμε τα σαλατικά (εμείς τα κάναμε σκέτα σε στικ, αλλά ήτο θέμα τεμπελιάς. Το σωστό είναι να κοπούν μικροσκοπικά κυβάκια και να ντυθούν με σάλτσα), τα ανακατεύουμε με το αλάτι, το ελαιόλαδο, τον χυμό λεμονιού και τον κόλιανδρο (μαϊντανό αν δεν μας αρέσει), και τα αδειάζουμε σε μια μικρή σαλατιέρα.

Σε άλλο πιάτο αραδιάζουμε τις πίτες.

Σε τρίτο πιάτο αραδιάζουμε τους κεφτέδες.

Σερβίρουμε και την σάλτσα στο τραπέζι.

Και έτοιμο το φαγητό, να λερωθούμε παρέα με ταχίνια και λάδια που τρέχουν:

Παίρνουμε μια πίτα, την πασαλείβουμε με ταχινο-σως, βάζουμε σαλάτα, τους κεφτέδες, τυλίγουμε σε σφιχτό ρολό, και μπουκώνουμε ευχαριστημένοι.

Σημείωση:

Το φαγητό θέλει οπωσδήποτε τη σαλάτα, για να το δροσίσει. Προτείνω, αν δεν σας φτάνει η σαλάτα, να το συνοδέψετε με ένα δροσερό αιράνι. 

Ετοιμάστε το σπίτι σας, ανακατεύοντας μια αγελαδίτσα (το γιαούρτι, όχι το ζώο), σε μια κανάτα, με νερό τόσο ώστε να γίνει ρόφημα. Προσθέστε ψιλοκομμένο δυόσμο και πάγο για πρόσθετο εφέ και για να σας περάσουν για πολύ ψαγμένους με την παράδοση κιέτς.

Μπιφτέκια φούρνου αλλιώς

Αυτά τα μπιφτέκια είναι εκπληκτικά. Όπως λένε στις εκπομπές μαγειρικής, έχουν βάθος στη γεύση και πολλαπλά επίπεδα. Η επίγευση που σου αφήνουν είναι μοναδική. Μοναδική σίγουρα ΔΕΝ είναι η φωτογραφία τους, η οποία είναι αρκετά αναξιοπρεπής για συμπαθητικά μπιφτέκια, αλλά θα χρειαστεί να με εμπιστευτείτε, ότι, ναι, σας λέω την αλήθεια και τα μπιφτέκια μου είναι φοβερά!

Ακριβώς μια ανάσα πριν φαγωθεί!

Υλικά: (για 6-8 άτομα, αν θέλετε λιγότερο απλά κόφτε στη μέση τη συνταγή. Εγώ κάνω ολόκληρο κιλό, το χωρίζω ζυμωμένο σε μερίδες και το βάζω στην κατάψυξη για όταν βαριέμαι να μαγειρέψω)

• 1 κιλό κιμά (30% χοιρινό, 70% μοσχάρι, διπλοπερασμένο μαζί στην μηχανή, να επιμείνετε στο χασάπη)
• 1 μεγάλο κρεμμύδι
• 1 χούφτα μαϊντανό
• 1/2 χούφτα δυόσμο
• 1 ποτήρι του νερού φρυγανιά τριμμένη
• 1/2 ποτήρι του νερού κόκκινο κρασί
• 1/4 ποτήρι του νερού ελαιόλαδο
• 1 ποτήρι του νερού γάλα
• 1 αβγό μεγάλο
• αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, πάπρικα γλυκιά
• μισό βάζο λιαστές ντομάτες (περίπου 6-7 κομμάτια)

Εκτέλεση:

Στο μιξεράκι, αλέθετε το κρεμμύδι, να γίνει πολτός. Το αδειάζετε σε μια λεκανίτσα. Αλέθετε μαϊντανό και δυόσμο, ίσα να κοπούν τα φυλλαράκια. Δεν θέλουμε να εξαφανιστεί. Τότε προσθέτετε τις λιαστές ντομάτες και ξανακόβετε, να γίνουν όλα μικρούτσικα κομματάκια. Τα αδειάζετε και αυτά στη λεκανίτσα.

Έπειτα προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα υλικά, και ζυμώνετε καλά. Το μείγμα θα μοιάζει λίγο νερουλό, αλλά όσο ζυμώνετε, τόσο ενώνονται τα υλικά και θα στρώσει. Τα πλάθετε σε μπιφτέκια και τα ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190 βαθμούς σε αντιστάσεις πάνω κάτω για καμιά ωρίτσα, ή ώσπου να γίνουν όσο τραγανά τα θέλετε.

Σημειώσεις σερβιρίσματος:

Τα σέρβιρα με χυμό λεμονιού, φρυγανισμένο ψωμί με λάδι/αλάτι/ρίγανη και βρασμένο κουνουπίδι/μπρόκολο. Μπορείτε κάλλιστα να τα σερβίρετε με μακαρόνια, ή με ρύζι και αρακά, ή με πατάτες (πουρέ ή φούρνου ή τηγανιτές). Μια τεράστια πράσινη σαλάτα/ρόκα/καρύδι/τυρί θα ταίριαζε επίσης.

Παραλλαγές:

• αφού τα αραδειάσετε στο ταψί, καλύψτε τα με παχιές φέτες ντομάτα και ψήστε τα έτσι
• προσθέστε στον κιμά 1/4 κιλού τυρί φέτα, σπασμένο σε κομμάτια όχι πολύ μικρά
• γεμίστε τα μπιφτέκια με μείγμα κίτρινων τυριών
• όλα τα παραπάνω μαζί, για την υπέρτατη γουρουνιά.
• αν τα πλάσετε κεφτεδάκια και τα ψήσετε στον φούρνο, γίνονται εξαιρετικός μεζές για μπουφέ

Γίγαντες με χωριάτικο λουκάνικο και πιπεριά.

Αυτό τώρα το φαγητό, δημιουργήθηκε για την καταστροφή. Δεν φαντάζεστε πόσο του πάει το τσίπουρο. Σε συνδυασμό, δε, με ένα τζάκι και Π Ο Λ Υ κρύο, είναι φτιαγμένο για να σας μεθύσει. Θα σας το περιγράψω όπως το έφτιαξα, μια συμφορά που μας βρήκε με βάση το τι είχαμε στο ψυγείο και μας μύρισε.

Προσοχή, διότι το φαγάκι χρειάζεται προετοιμασία αποβραδίς. Μην ξεχαστείτε.  

Ιδού το οπτικό, σερβιρισμένο στο τραπέζι:

Νομίζω ότι διακρίνεται επαρκώς το σφηνακοπότηρο με το τσιπουράκι.

Υλικά:

• 500 γρ. φασόλια γίγαντες
• 2 μέτρια κρεμμύδια ξερά
• 2 σκελίδες σκόρδο, ή ένα κουταλάκι του γλυκού σκόνη σκόρδο
• 1 συσκευασία ντομάτα στον τρίφτη (έτσι το λένε, σαν κονκασέ με χυμό ντομάτας που είναι - αλλιώς ακριβώς αυτό, κονκασέ και χυμό ντομάτας)
• 2 κουταλιές της σούπας ντοματοπελτέ
• αλάτι, πιπέρι, ρίγανη κατά βούληση (το θέλει όμως το φαγάκι το καρύκευμά του)
• 2 πιπεριές κόκκινες κέρατο
• 2 χωριάτικα λουκάνικα (έβαλα με πράσο)
• Ελαιόλαδο για το μαγείρεμα (ΠΟΤΕ άλλα βρωμόλαδα στο φαγητό σας. Στην Ελλάδα ζούμε. Το ελαιόλαδο είναι ένα από τα μπαχτσίσια του Θεού για να ζούμε εδώ.)
• Τσούσκες κατά βούληση

Σημείωση:  Οι μοδάτοι σεφ το λένε τσίλι. Στα σαλόνια το λένε μικρές κόκκινες καυτερές πιπεριές. Στο χωριό μου το λένε τσούσκες.  Φυτρώνουν σε θάμνους, και στα χωριά, όταν γίνουν, τις περνάνε στην κλωστή και τις κρεμάνε να στεγνώσουν στον ήλιο. Στην Βόρεια Ελλάδα, τις κάνουν μπούκοβο και με αυτό αρωματίζουν σούπες και κρέατα. Στον Νότο έχω δει να τις βάζουν ολόκληρες στο φαγητό. Καθείς όπως ορέγεται, ωστόσο, η πεθερά μου τις κάνει μασουράκι και τις βάζει στο μπουκάλι με το ελαιόλαδο, που το στολίζει όμορφα στον πάγκο της, και ενίοτε το κάνει δώρο στους κανακάρηδές της (τρεις, ζωή να'χουνε), και επωφελούμαι εγώ. Με αυτό το λαδάκι ράντισα το φαγητό μου πριν το βάλω στο φούρνο, γιατί το τραβάει το πικάντικο πολύ.

Εκτέλεση:

Βάζουμε αποβραδίς τους γίγαντες στο νερό, να φουσκώσουν. Την επόμενη μέρα, όταν είναι να τους μαγειρέψουμε, τους στραγγίζουμε και τους ξεπλένουμε. Τους αφήνουμε στην άκρη.

Ετοιμάζουμε τα υλικά μας: ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια, πατικώνουμε το σκόρδο, αραιώνουμε τον πελτέ σε νερό, κόβουμε σε χοντρά κομμάτια τις πιπεριές και τα λουκάνικα (εδώ διαφωνήσαμε με τον άντρα μου: εκείνος είπε ήθελε να'ναι χοντρά κομμάτια τα λουκάνικα, εγώ τα έκοψα λεπτά για να γίνουν τραγανά).

Στη χύτρα, ζεσταίνουμε ελαιόλαδο, και σοτάρουμε το κρεμμύδι με το σκόρδο. Μην μαυρίσουν, αλλά μην μείνουν και απλώς διάφανα. Να τσιτσιριστούνε λίγο. Προσθέτουμε την ντομάτα και τον πελτέ. Αφήνουμε να πάρει μια γυροβολιά. Κανονικά, τηγανίζω τον πελτέ στο λάδι με το κρεμμυδάκι, αλλά είπα μιας και ερχότανε η καταστροφή από αλλού, να το αφήσω αυτό. Αλλά κρατάτε το στο μυαλό σας, για άλλη στιγμή, ότι το σωστό και πρέπον είναι τον πελτέ να τον τηγανίζετε λίγο.

Μόλις κάνει λίγο μπουρμπουλήθρες η σάλτσα, προσθέτουμε δυο ποτήρια νερό (αναλόγως τη χύτρα σας) και τα φασόλια, κλείνουμε το καπάκι και το αφήνουμε σε μέτρια φωτιά να βράσει (7/10). Ψήνουμε στη χύτρα ώσπου να βγει το μαντζαφλάρι έξω του καπακιού, και να κάνει φασαρία. Τότε το αφήνουμε με το ρολόι 2 λεπτά, και σβήνουμε το μάτι. Το ξεχνάμε.

Μετά από μπόλικη ώρα, το μαντζαφλάρι θα έχει κατέβει οικειοθελώς. Τουτέστιν,  ο ατμός που είχε μαζευτεί στην κατσαρόλα μέσα, έχει κάπως φύγει, το πράμα αποσυμπιέστηκε, και πλέον δεν κινδυνεύετε από το φονικό όπλο που ονομάζεται χύτρα ταχύτητας. Φορώντας πανοπλία και γάντια κουζίνας, πειραματιστείτε με το καπάκι της χύτρας. Αν αφαιρείται έχει απασφαλιστεί, συνεπώς μπορείτε να προχωρήσετε. Αλλιώς, βγάλτε την πανοπλία και επιστρέψτε σε λίγο.

Όπως είναι το φαγητό στην χύτρα, αδειάστε το σε ένα ταψί. Ρίξτε μέσα τις πιπεριές και ανακατέψτε. Στολίστε από πάνω τα λουκάνικα (δηλαδή, μην τα πετάξετε ατάκτως, τακτοποιήστε τα όμορφα πάνω στο φαγητό, ώστε να τραγανίσουν όλα), ραντίστε με λίγο καυτερό ελαιόλαδο, ή πασπαλίστε με λιγουλάκι μπούκοβο, ή χώστε μέσα μια τσούσκα. Ότι θέλετε, δεν θα μαλώσουμε γι'αυτό.

Ψήστε το φαγητό στο φούρνο με αέρα στους 190 βαθμούς για περίπου 30-45 λεπτά. Ελέγχετε τακτικά το νερό του και τα λουκάνικα, να μην σας αρπάξει από πάνω. Αν τείνει να στεγνώσει, κλείστε το, ούτως ή άλλως για μόστρα το βάλαμε το φαγητό στο φούρνο, ψήθηκε κυρίως στην χύτρα.

Σερβίρετε με τυρί φέτα, ελιές, χωριάτικο ψωμί με τραγανή κόρα και μπόλικη ψίχα. Αλλά προπαντός, με τσίπουρο. Χωριάτικο και αυτό, και όχι του εμπορίου.

Να σημειώσω εδώ πως για κάποιον λόγο, αφού φάγαμε, θεώρησα ότι θα ταίριαζε γευστικά παράφορα αν το φαγητό συνοδεύονταν από πορτοκάλι. Τώρα, θάτανε καμιά σαλάτα με φιλέτα πορτοκαλιού και καρύδι; Θα ήταν χυμός και ξύσμα στο φαγητό; Δεν ξέρω, δεν αποφάσισα. Αποφασίστε εσείς!

Να πως ήταν το φαγάκι πριν μπει στο φούρνο:

Κανελόνια γεμιστά με μανιτάρια και σπανάκι

Όταν η αμερικάνικη βοήθεια σου στέλνει μια κούτα κανελόνια, πρέπει να βρίσκεις τρόπους να τα διώξεις, χωρίς να επαναλαμβάνεσαι διαρκώς. Τα φάγαμε με κιμά, τα φάγαμε με σπανάκι, πολλές φορές και τα δύο. Ε, μετά έπρεπε πια να βρω νέα συνταγή να προσθέσω στο ρεπερτόριό μου. Και να τι προέκυψε: 

Νόστιμο ήτο, πολύ νόστιμο. Δεν του φαίνεται βέβαια. Πανάθλια φωτογραφία.

Υλικά:

• 1 κουτί κανελόνια της αρεσκείας σας (χρησιμοποιώ τα έτοιμα ρολαρισμένα, όχι τα φύλλα που τυλίγεις μόνος σου)
• 1 κιλό ανάμεικτα μανιτάρια (χρησιμοποίησα άσπρα μανιτάρια με πορτομπέλο σε αναλογία 2 προς 1) καθαρισμένα και κομμένα σε πολύ μικρά κομμάτια- αφού τα ψιλοκόψετε, πασπαλίστε τα με χυμό λεμονιού και ανακατέψτε, να πάει παντού
• 250 γρ. βρασμένο ψιλοκομμένο σπανάκι
• 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
• 1 κουταλάκι του γλυκού σκόρδο σκόνη, ή 2 σκελίδες φρέσκο
• 2 πράσα ψιλοκομμένα
• 1 χυμό ντομάτας (χρησιμοποιώ το τυποποιημένο προϊόν που λέει ότι είναι ντομάτα τριμμένη στον τρίφτη. Ε, ολόκληρη τη συσκευασία)
• 1 συσκευασία ρικότα (250 γρ.)
• 50 γρ. παρμεζάνα
• αλάτι, πιπέρι κατά βούληση (το πιπέρι το τσίμπησα λίγο)
• μισό κουταλάκι του γλυκού μαντζουράνα ξερή
• 1 ποτήρι του νερού κρασί λευκό
• 1 μάτσο βασιλικό φρέσκο (δεν έχει γραμμάρια εδώ, πόσο χωράει η χούφτα σας; Ε, τόσο)
• 1 κουταλάκι του γλυκού ρίγανη
• Λίγο ελαιόλαδο
• 250 γρ. τριμμένα κίτρινα τυριά. (χρησιμοποιώ μείγμα ρεγκάτο-γραβιέρα αγελαδινή 2-1)
• 2 ποτήρια του νερού γάλα (περίπου)

Σημείωση: Αν και δεν έβαλα γιατί το ξέχασα, όταν το φάγαμε το φαγητό, διαπίστωσα ότι σχεδόν φώναζε το κανελόνι ότι ήθελε καρύδι καβουρδισμένο στην γέμισή του. Μετά από συζήτηση, συμβιβάστηκε και με κουκουνάρι ροδισμένο.

Εκτέλεση: 

Σαλτσούλα σιγοβράζει

Για αρχή, ετοιμάζουμε τη σάλτσα ντομάτας. Σε ένα κατσαρολάκι, ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο, και σωτάρουμε το μισό ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι με το σκόρδο. Σβήνουμε με το 1/3 του κρασιού. Αφού εξατμιστεί το κρασί, προσθέτουμε την ντομάτα, αλατοπιπερώνουμε, βάζουμε ρίγανη και μισό ποτήρι νερό και αφήνουμε να σιγοβράσει σε όλη τη διάρκεια που ετοιμάζουμε τη γέμιση. (αν θέλετε μπορείτε να βάλετε και μια κουταλιά της σούπας πελτέ ντομάτα, για το χρώμα, αλλά δεν είναι απαραίτητο). 5 λεπτά πριν κλείσετε τη σάλτσα, ρίξτε και τον ψιλοκομμένο βασιλικό. Η σάλτσα είναι έτοιμη όταν πήξει ωραία.

Μανιτάρια ψήνονται

Σε ένα βαθύ τηγάνι, βάζουμε λίγο ελαιόλαδο, το υπόλοιπο ξερό κρεμμύδι, σκόρδο και το πράσο και σωτάρουμε. Προσθέτουμε τα μανιτάρια, και σωτάρουμε έως ότου πιουν το ζουμάκι που θα βγάλουν τα μανιτάρια. Για να γίνει αυτό συντομότερα, βάλτε αλατοπίπερο νωρίς. Όταν πιούν το ζουμάκι τους, αφήστε το μείγμα λίιιιγο ακόμα να πάρουν χρώμα τα μανιτάρια. 

Και σπανάκι.

Τότε, σβήστε με το κρασί, και ανακατέψτε. Όταν εξατμιστεί το αλκόολ, προσθέστε το σπανάκι, αλάτι (προσεκτικά γιατί θα βάλετε και τυρί), πιπέρι, μαντζουράνα, ρίγανη, λίγο βασιλικό και ανακατέψτε καλά. Σε αυτό το σημείο θα προσέθετα και τον ξηρό καρπό, αν το είχα θυμηθεί. Αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει. 

Και κρέμα.

Όταν κρυώσει, προσθέτουμε την ρικότα και την παρμεζάνα και ανακατεύουμε καλά. 

Ένα φτωχό και μόνο κανελόνι

Στο σκεύος που θα ψήσουμε το φαγητό (βάζω ένα πυρέξ στενόμακρο στο οποίο χωράει ακριβώς ένα κουτί κανελόνια), απλώνουμε λίγη από τη σάλτσα. Γεμίζουμε τα κανελόνια με τη βοήθεια ενός κουταλιού, αλλά κυρίως με τα δάχτυλά μας και τα αραδιάζουμε όμορφα μέσα στο ταψί. 

Και στη σειρά όλα μαζί παρέα

Σκεπάζουμε το φαγητό με την υπόλοιπη σάλτσα. Γεμίζουμε το ταψί με γάλα (όσο χρειαστεί για να γεμίσει) και πασπαλίζουμε με τα τριμμένα τυριά. 

Πριν μπουν στο φούρνο

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για περίπου 40 λεπτά, ή ώσπου να ροδίσει καλά το τυράκι της κρούστας. 

Κουνουπίδι-Μπρόκολο γκρατιναρισμένα

Πολύ εντυπωσιακό πιάτο, ταμάμ για καλέσματα ανθρώπων που θέλετε να ευχαριστήσετε. Ελαφρώς μπελαλίδικο, αποζημιώνει όμως με γεύση. Και μάτι. Ιδού η απόδειξη:

Είναι λίγο θολή αυτή η φωτό, δεν ξέρω γιατί.

Σημείωση: η συνταγή είναι παραλλαγή συνταγής που έδειξε ο Ανδρέας Λαγός στο Chef στον Αέρα του κατάπτυστου καναλιού.

Υλικά:

1 μέτριο μπρόκολο
1 μέτριο κουνουπίδι
4 κουταλιές της σούπας μαργαρίνη
5 κουταλιές της σούπας αλεύρι
3 κούπες γάλα
1/2 κούπα κρέμα γάλακτος
2 αβγά μέτρια, βιολογικά (δεν μυρίζουν, γι'αυτό)
1/2 ματσάκι μαϊντανός ψιλοκομμένος
2 κούπες κίτρινα τυριά τριμμένα (προτιμώ ένα μείγμα από 1 1/2 γραβιέρα και 1/2 ρεγκάτο, ίσως και λίγο καπνιστό ρεγκάτο)
Ξύσμα από ένα λεμόνι
1 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα
Αλάτι
Πιπέρι
1/4 κούπα φρυγανιά τριμμένη

Εκτέλεση:

Κόβουμε το μπρόκολο και το κουνουπίδι σε μπουκετάκια όμορφα μικρούλικα. Τα βάζουμε να βράσουν σε νεράκι για περίπου 5-7 λεπτά. Δεν θέλουμε να γίνουν νιανια. Θέλουμε να είναι τραγανά. Μόλις είναι έτοιμα, τα στραγγίζουμε και τα κρυώνουμε με νερό. Αν είστε μερακλήδες, μπορείτε, αφού τα στραγγίσετε, να τα κρυώσετε σε μπολ με παγάκια, ώστε να μην χάσουν τα μπρόκολα το όμορφο πράσινο χρώμα τους. Αν είστε τεμπέληδες σαν εμένα, απλά τα καταβρέχετε με νερό βρύσης ώσπου να σταματήσουν να αχνίζουν.

Ετοιμάζετε αραιή μπεσαμέλ. Σε μια μεγάλη φαρδιά κατσαρόλα (κατά προτίμηση αυτή που μόλις βράσατε τα λαχανικά), λιώνετε τη μαργαρίνη. Εδώ να σημειώσω ότι μισώ τη μαργαρίνη, και όταν είναι για λιπαρή ύλη που δεν είναι λάδι, βάζω σχεδόν πάντα αγελαδινό βούτυρο, αλλά ένεκα η ανάγκη, πότε πότε χρησιμοποιώ αυτό το σκεύασμα του σατανά.

 Όταν λιώσει η μαργαρίνη, προσθέτουμε το αλεύρι, ανακατεύουμε με γρήγορες κινήσεις, και καβουρδίζουμε έτσι το αλεύρι ώσπου να πάρει ενδιαφέρον χρώμα. (το ενδιαφέρον χρώμα όταν καβουρδίζεις κάτι είναι εκείνο που είναι διαφορετικό από το αρχικό χρώμα με καλό τρόπο, ενώ ταυτόχρονα μοσχοβολάει ζεστασιά, χειμώνα, τζάκι, κάστανα).

Τότε προσθέτετε το γάλα και και την κρέμα γάλακτος και ανακατεύετε ώσπου να σχηματιστεί μια λεία κρέμα. Αρχικά, θα σβολιάσει και θα καταριέστε την στιγμή που ακολουθήσατε τις οδηγίες μου. Με επιμονή, όμως, και υπομονή, και ανακάτεμα, όλα τα υλικά θα ενωθούν.

Μόλις ετοιμαστεί η κρέμα, τραβάτε την κατσαρόλα στην άκρη και αφήνετε να κρυώσει. Τότε, προσθέτετε τα αβγά που νωρίτερα έχετε σπάσει σε πιάτο βαθύ (ώστε άμα είναι χαλασμένα να μην σας καταστρέψουν το φαγητό) και χτυπήσει με το πιρούνι, τον ψιλοκομμένο μαϊντανό, την πάπρικα, το αλάτι, το πιπέρι, το ξύσμα, και ανακατεύετε καλά. 

Προσθέτετε τα τριμμένα τυριά (φυλάγοντας μισή κούπα συνολικά για να πασπαλίσετε από πάνω) και ανακατεύετε. 

Προσθέτετε και τα λαχανικά, ανακατεύετε καλά και αδειάζετε το μείγμα σε ένα πυρέξ μέτριο, το οποίο έχετε βουτυρώσει και έπειτα πασπαλίσει με λίγη από τη φρυγανιά. 
Πασπαλίζετε από πάνω το υπόλοιπο τριμμένο τυρί και την υπόλοιπη φρυγανιά, και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για περίπου 40 λεπτά.

Μοσχαράκι ραγού με κρεμμύδια (χαλαρή ερμηνεία)

Εδώ ετοιμάζουμε ένα ραγού χαλαρό, της νέας γενιάς, χωρίς τις ατελείωτες ώρες βράσιμο του κρέατος στην απλή κατσαρόλα, διότι θα μαγειρέψουμε με - μπαναίαμ- τη χύτρα ταχύτητος. Η χύτρα ταχύτητας είναι ο αγαπημένος σύντροφος όλων των εργαζομένων, καθώς και εκείνων των ανθρώπων που προτιμούν το φαγητό τους να διατηρεί καμιά βιταμίνη, ή, εκείνων που θέλουν το φαγητό να ψήνεται δίχως να απαιτεί ένα λιγνιτωρυχείο ρεύμα για να ετοιμαστεί. Θα μάθουμε λοιπόν να μαγειρεύουμε ραγού, χωρίς να είναι αναγκαστικά ραγού, αλλά ίσως, ένα πιο βαθύ κοκκινιστό.

Δεν σας έχω βήμα βήμα φωτογραφίες, γιατί το ξέχασα όσο μαγειρεύαμε. Πάρτε εδώ μια πανοραμική από το έτοιμο φαγητό όμως.

Υλικά: (για 4 φαγανά ή 6 νορμάλ άτομα)

1 κιλό μοσχάρι (εγώ παίρνω μπούτι, ο καλός μου λέει ελιά, εσείς βάλτε ότι θέτε) κομμένο τας κεμπάπ (πιο ψηλό κοκκινιστό)

2 καρότα μεσαία κομμένα σε μικροσκοπικά κυβάκια

4 κρεμμύδια μεσαία κομμένα σε μισοφέγγαρα

1 συσκευασία ντομάτα στον τρίφτη

2 κουταλιές πελτέ ντομάτας

1 δαφνόφυλλο

αλάτι, πιπέρι

Λίγα φύλλα σέλινο (λίγο, ίσα να δώσει λίγο χαρακτήρα)

1 κύβο βοδινού με απόλα

1 ποτήρι κόκκινο κρασί (πάρτε ένα ποτήρι από αυτό που θα σερβίρετε με το φαγητό σας- μην είναι ξιδιάς όμως εντελώς)

Εκτέλεση:

Ζεματάτε το κρέας σε αντικολλητικό τηγανάκι, να σφίξουν λίγο οι ίνες του. Το βάζουμε στην άκρη. Σε χυτροτήγανο, τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι ώσπου να μαλακώσει. Τότε προσθέτουμε το καρότο και το σέλινο. Το αφήνουμε να μαλακώσει και αυτό, και προσθέτουμε το κρέας. Ανακατεύουμε λίγο και αφήνουμε να ροδίσει από όλες τις μεριές του. Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί το αλκοόλ του κρασιού.

Ρίχνουμε τον πελτέ, τον κύβο, τις ντομάτες, τα μυρωδικά και λίγο νεράκι, ίσα να σκεπαστεί το κρέας, και κλείνουμε την χύτρα. Χαμηλώνουμε τη φωτιά στα 3/4 της δύναμης του ματιού (6/10). Ψήνουμε ώσπου να πεταχτεί το *πράμα*. Τότε, μετράμε 10 λεπτά με το ρολόι και σβήνουμε το μάτι, αλλά αφήνουμε την κατσαρόλα στο ζεστό μάτι. Προπαντός, όμως, δεν πανικοβαλλόμαστε, ΔΕΝ θα ανατιναχτεί η χύτρα, αν είμαστε προσεκτικοί. 

Στο ενδιάμεσο, καθαρίζουμε τη κουζίνα, ετοιμάζουμε το συνοδευτικό, κάνουμε καμιά βόλτα, ξερωγώ κάνουμε ότι θέλουμε, και όταν πέσει το *πράμα*, ανοίγουμε σιγά σιγά την χύτρα. Το χερουλάκι μας καθοδηγεί, θα απασφαλίσει μόνο όταν έχουμε βγάλει αρκετό αέρα από μέσα.

Όταν βγάλουμε το καπάκι της χύτρας, κατά 99% το φαγητό είναι έτοιμο. Αν για οποιονδήποτε λόγο ΔΕΝ είναι έτοιμο, το αφήνουμε με απλό καπάκι να τραβήξει λίγο το ζουμάκι του, να δέσει. Αλλά η περίπτωση να μην λιώνει το κρέας με το πιρούνι είναι πολύ πολύ σπάνια. Θα μοιάζει σαν ραγού, θα μυρίζει σαν ραγού, αλλά δεν θα έχετε περάσει ώωωωρες στην κουζίνα.

Συνοδεύουμε με ρυζάκι και αρακά, ή εκδοχές ζυμαρικών, ή εκδοχές πατάτας, ή και με τίποτα, ή με μια φραντζολάρα ψωμί για παπάρες. Εσείς ξέρετε καλύτερα με τι συνοδεία σας αρέσει το κρέας σας.

Κανελόνια με σπανάκι και ρικότα

Αυτό το φαγητό είναι ένας υπέροχος τρόπος για να κρύψετε το σπανάκι από τα παιδάκια. Είναι νοστιμότατο, αρκούντως μπελαλίδικο και οπτικά ικανοποιητικό, σε σημείο να το βγάζετε και σε κάνα τραπέζι και να πουλάτε τρελή μούρη. Επίσης, καταψύχεται ωραιότατα- ρίχνετε ένα πυρέξ στην κατάψυξη και το έχετε για την ώρα εκείνη τη δύσκολη που τόσο θέλετε να μαγειρέψετε αλλά δεν έχετε πλέον κουράγιο ή χρόνο. Να, για του λόγου το αληθές:

Μοιάζει καμένο αλλά δεν είναι, ορκίζομαι.

Να, δεν είναι καμένο.

Σκοροφαγωμένη γωνίτσα

Υλικά:

1 πακέτο κανελόνια

1 πακέτο σπανάκι σε φύλλα κατεψυγμένο

2 κρεμμύδια μέτρια, καθαρισμένη και ψιλοκομμένα

1 κουτί ντομάτα τριμμένη (έτοιμο σκεύασμα αντί για σκέτο χυμό)

1 κουτί ρικότα (περίπου 200 γρ., στο σούπερ μάρκετ έτοιμο) ή ανθότυρο

2 κουταλιές της σούπας ντοματοπελτέ

1 ποτήρι γάλα (ίσως και δεύτερο)

300 γρ. τυρί τριμμένο (χρησιμοποιώ μείγμα kerrygold και γραβιέρας πικάντικης- δουλειά γίνεται και με λιγότερο τυρί βέβαια, απλά μου αρέσει να είναι πλούσια η κρούστα)

Μπαχαρικά: αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο

Ελαιόλαδο λίγο

Εκτέλεση: 

Σπανάκι κάθεται μοναχό του

Ετοιμάζουμε τη γέμιση. Σε μια κατσαρόλα μεγαλούτσικη, τσιγαρίζουμε το ένα κρεμμύδι σε λίγο ελαιόλαδο μέχρι να μαλακώσει (όχι να ροδίσει). Ρίχνουμε τις δυο κουταλιές πελτέ, να πάρουν μια σβούρα στο λαδάκι, και προσθέτουμε το σπανάκι, όπως είναι παγωμένο από την κατάψυξη. Αυτό θα τσιτσιρίσει, θα κάνει φασαρία και θα βγάλει ατμούς, αλλά μην τρομάξετε, όλα καλά. Ανακατεύουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, περιμένοντας το σπανάκι να λιώσει/βράσει. Το αφήνουμε σε μέτρια φλόγα ώσπου να πιει το ζουμάκι του όλο, να έχει ελάχιστα υγρά. Τότε προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο, το αδειάζουμε σε ένα καθαρό μπολ και το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει λίγο. Μόλις κρυώσει λίγο προσθέτουμε την ρικότα ή το ανθότυρο και ανακατεύουμε καλά να πάει παντού. 

Σαλτσούλα

Άδεια κανελόνια-μοναχή γέμιση

Στην κατσαρόλα που φτιάξαμε το σπανάκι, χωρίς να την πλένουμε  ρίχνουμε λίγο λαδάκι ακόμα και τσιγαρίζουμε το δεύτερο κρεμμύδι. Μόλις πάρει χρώμα, προσθέτουμε την ντομάτα, αλάτι, πιπέρι και αφήνουμε να βράσει δέκα λεπτάκια περίπου, ώσπου να δέσει λίγο. Μπορούμε να βάλουμε και λίγο ριγανίτσα, αλλά όχι πολύ, δεν θέλουμε να πρωταγωνιστεί. Ίσα για το άρωμα μια πρέζα.

Αραδιάζουμε τα κανελόνια, ωμά όπως είναι από το κουτί τους, σε ένα πυρέξ. Παίρνουμε ένα κουταλάκι του γλυκού, και γεμίζουμε τα κανελόνια ένα ένα, με υπομονή, βάζοντας γέμιση με το κουτάλι, και σπρώχνοντας τη μέσα με το χερούλι του κουταλιού. Τα γεμίζουμε επαρκώς, αλλά όχι δραματικά. Να έχουν λίγο αέρα. 

Όταν γεμίσουν, αραδιασμένα στο ταψί, η όψη τους θα είναι έτσι. Μην σας απασχολεί αν δεν είναι όμορφα γεμισμένα, θα σκεπαστούν και δεν θα φαίνεται τίποτε. 

Αδειάζουμε από πάνω τους τη σάλτσα που ετοιμάσαμε, να πάει παντού: 

Καλύπτουμε το ταψί με γάλα (ίσως να χρειαστούν και δυο ποτήρια, το βλέπετε επί τόπου, αρκεί να σκεπαστούν εντελώς τα κανελόνια με αυτό).

Πασπαλίζουμε από πάνω το μείγμα των τριμμένων τυριών της επιλογής σας. Τώρα αυτό, επειδή θα έχει αρκετό υγρό στο ταψί, ενδεχομένως να βουλιάζει λίγο μέσα στο γάλα, αλλά μην σας απασχολεί αυτό, όπως θα εξατμίζονται τα υγρά, θα μένει το υπέροχο τυρί. Απλά φροντίστε να φτιάξετε ένα ομοιόμορφο στρώμα τυριού. Αν εξέχει καμία γωνία κανελόνι από το ζουμί, παρεμπιπτόντως, το σπρώχνετε μέσα μετά από περίπου 10 λεπτάκια ψήσιμο, που θα έχουν μαλακώσει, οπότε μην σας πιάσει άγχος να είναι όλα τέλεια.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, αντιστάσεις πάνω κάτω, για περίπου 40 λεπτά στους 190, ή ώσπου να ροδίσει το τυρί.

Καλή σας επιτυχία!!