Πίτσα με πατάτες και δεντρολίβανο

Αυτό το πράμα μου το πρωτοέδειξε Ναπολιτάνος σεφ, για να μου δείξει τι ωραίες πίτσες που φτιάχνει. Άμαθη τότε, σκεφτόμουν τι βλακείες είναι αυτές που μου δίνει να φάω. Διότι ήξερα ότι οι ιταλικές πίτσες δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που τρώμε εδώ, είχα δοκιμάσει και ένα λιγδερό πράμα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνο, και τις είχα απαξιώσει εντελώς, αλλά, ε, όχι και εντελώς σκέτες μάνα μου, πως θα κατέβει το ζυμάρι χωρίς τίποτε. Και που ακούστηκε πατάτα με ψωμί, και που κολλάει τώρα το δεντρολίβανο, που ως γνωστό είναι μόνο για το γουρούνι και ταρνί, και πολύ του είναι.

Χάζευα τον σεφ να κόβει το δεντρολίβανο ώσπου να γίνει σκόνη, να περνάει τις πατάτες από το μαντολίνο, και να τα ανακατεύει όλα με ελαιόλαδο, φέτα-φέτα, ώσπου να μην κολλάνε πια μεταξύ τους, με υπομονή, και μετά να τις απλώνει μια μια στο ζυμάρι του. Έτσι, σκέτη την έβαλε στο φούρνο, αφού φούσκωσε και έγινε μια ζύμη ψωμένια, μέχρι που τραγάνισαν οι πατάτες πάνω της, και μετά μας την έδωσε να την φάμε. 

Και κάπως έτσι έμαθα ότι με δυο ευτελή υλικά μπορείς να φτιάσεις θαύματα που και χορταίνουν και νοστιμίζουν. 

Να σημειώσω εδώ πως το ζυμάρι που φτιάχνω για πίτσα ΔΕΝ είναι το σωστό. Αυτό που κάνω θέλει το πολύ μια ώρα ώσπου να είναι έτοιμο για χρήση. Η ζύμη της πίτσας θέλει πολύ δουλειά και προετοιμασία, καθώς και κάπου 15-18 ώρες αναμονή για να χρησιμοποιηθεί. Αν θέλετε να ασχοληθείτε, ρίξτε μια ματιά στο ατελείωτο Ίντερνετς, να δείτε πως γίνεται. Δεν ποστάρω λινκ, διότι δεν έχω δοκιμάσει κάποιο, συνεπώς δεν έχω και να προτείνω.

Να, έτσι είναι:

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τις γυρνάει το blogger τις φωτογραφίες. Τέλος πάντων, βλέπετε.

Υλικά: (για ένα ταψί)

700 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

1 χούφτα ελαιόλαδο

2 φακελάκια μαγιά στιγμής

χλιαρό νερό όσο πάρει

4 μέτριες πατάτες

1 κρεμμύδι ξερό

ελαιόλαδο

αλάτι

1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο

λίγη φρέσκια ρίγανη αν έχετε

χυμό από μισό λεμόνι

Εκτέλεση:

Σε μια λεκανίτσα, ανακατεύετε το αλεύρι με τη μαγιά και το αλάτι. Προσθέτετε σταδιακά το νερό, το οποίο πρέπει να είναι σε θερμοκρασία ευχάριστη για το δέρμα σας. Ζυμώνετε με την μπουνιά, ώσπου να πάρει όλο το αλεύρι και να γίνει μια μαλακή ζύμη. Τότε, προσθέτετε τη χούφτα ελαιόλαδο και ξαναζυμώνετε, ώσπου να απορροφήσει το λάδι.

Σκεπάζετε την λεκανίτσα με μια καθαρή πετσέτα, και την αφήνετε στην άκρη να φουσκώσει. Θυμηθείτε να πασπαλίσετε με λίγο αλεύρι την επιφάνεια της μπάλας, ώστε να μην κολλήσει στην πετσέτα. Αυτό που κάνω συνήθως, είναι να την αφήνω στον φούρνο μέσα, αφού πρώτα τον αφήσω για μερικά λεπτά σε τιτανοτεράστια θερμοκρασία, και τον σβήσω. Έτσι δημιουργείται μια ζεστή φωλίτσα, χωρίς αέρηδες και ρεύματα, για να φουσκώσει με ασφάλεια το ζυμαράκι. Σε κανονικές συνθήκες, θα είναι έτοιμο σε μια ώρα.

Περίπου 15 λεπτά πριν να είναι έτοιμο το ζυμάρι, ετοιμάστε τα topping. Αν έχετε καθαρές, φρέσκες πατάτες, απλά πλύντε τες. Αλλιώς, καθαρίστε τες. Κόψτε τις σε λεπτές φέτες με ένα μαντολίνο. Ή, με κάτι παρόμοιο. Οι περισσότεροι τρίφτες έχουν και σχετική λεπίδα. Βάλτε τις φέτες σε ένα μπωλ, αφού πρώτα τις πλύνετε και τις στεγνώσετε.

Ψιλοκόψτε το κρεμμύδι. Όσο πιο μικρά κομμάτια μπορείτε. Δεν είναι ανάγκη να είναι ομοιόμορφα. Μετά, ψιλοκόψτε τα μυρωδικά. Εδώ θα πρέπει να είστε σχολαστικοί, να γίνουν σχεδόν σκόνη. Αν δεν έχει κοπεί καλά το δεντρολίβανο, γίνεται ενοχλητικό όταν ψηθεί. Σαν πευκοβελόνες. Αδειάζετε το κρεμμύδι και τα μυρωδικά στις πατάτες.

Ρίχνετε τον χυμό λεμονιού, το αλάτι και λίγο ελαιόλαδο στις πατάτες, και ανακατεύετε πολύ καλά, ώσπου να μην κολλάνε πλέον οι πατάτες μεταξύ τους. 

Όταν φουσκώσει το ζυμάρι, το απλώνετε σε ταψί, πάνω σε λαδόκολλα (για να μην πλένετε 40 ώρες μετά). Απλώνετε πάνω του τις πατάτες. Αναλόγως της υπομονής σας, μπορείτε είτε να τις απλώσετε μία μια, είτε να τις πετάξετε ατάκτως. Απλώς, φροντίστε να έχετε παντού, και να είναι σε ίδιο πάχος το στρώμα πατάτας παντού. 

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, στον αέρα, στους 190 βαθμούς, για περίπου 40 λεπτά, ή ώσπου να ροδίσουν οι πατάτες. Αν θέλετε μπορείτε να σερβίρετε την πίτσα με πράσινη σαλάτα και με κάποιο ντιπ (για ντιπ). Μείγμα γιαουρτιού, μαγιονέζας, σκόρδου και μυρωδικών θα πήγαινε ταμάμ.

Να και η μπουκιά: 

Φαλάφελ σουβλάκια

Ρεβυθοκεφτέδες μέσα σε αραβικές πίτες τυλιγμένοι, με μπόλικη σαλάτα και σάλτσα ταχινιού. Ακούγεται λιγωτικό; Μπορεί και να είναι λίγο, αλλά ευτυχώς υπάρχει το μπόλικο λεμονάκι να τα ισορροπήσει τα πράγματα. Τα λέω φαλάφελ και όχι ρεβυθοκεφτέδες γιατί είναι αρωματισμένα με μπόλικα μπαχαρικά, σε αντίθεση με τους δικούς μας που είναι λίγο πιο ήπιοι. Να έχετε στο νου σας ότι αν δεν σας αρέσουν τα μπαχάρια, αυτή η συνταγή δεν είναι για σας.

Σε αυτό το σημείο να σας τονίσω ότι το μείγμα των μπαχαρικών που χρησιμοποιείται δεν είναι σταθερό. Είναι όπως οι δικοί μας κεφτέδες εδώ, στους οποίους το κάθε μέρος βάζει άλλα υλικά ή αρωματικά. Ε, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα Φαλάφελ. Έκαστος βάζει ότι μυρωδικό θέλει. Η βάση όμως είναι ότι είναι πικάντικα και βαθιά αρωματικά. Εγώ θα σας παραθέσω το συνδυασμό που έφτιαξα και απόλαυσα.

Έπειτα, ναι είναι σουβλάκια, τουτέστιν, τζανκ, αλλά πιο υγιεινό τζανκ από αυτό, δύσκολα θα βρείτε. Ο συνδυασμός του οσπρίου με το ταχίνι, δυο από τις θρεπτικότερες τροφές έβερ, με τα λαχανικά, συγχωρεί εύκολα το γεγονός ότι οι κεφτέδες είναι τηγανιτοί και δεν γίνονται στον φούρνο. Είναι επιπλέον πλήρως νηστίσιμο φαγητό.

Τέλος, λέμε σουβλάκια και σκεφτόμαστε ότι θα είναι εύκολα στην ετοιμασία τους και γρήγορα. Όταν τελείωσα η κουζίνα ήταν σαν βομβαρδισμένη και εγώ ψόφια. Άξιζε; Θα σας πω ότι ναι, διότι έφτιαξα αρκετά φαλάφελ για 3 δόσεις (2 άτομα είμαστε) και έβαλα τα υπόλοιπα στην κατάψυξη για άλλη φορά.

Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι αυτή η συνταγή χρειάζεται προετοιμασία από την προηγούμενη ημέρα.

Θα σας δείξω το σύνολο του τραπεζιού, που ήταν αυτό:

Αρκετά να χορτάσει μικρός στρατός. Μας έμειναν και για τις επόμενες μέρες (πληθυντικός)

Υλικά για 5-6 φαγανά άτομα:

Για τα φαλάφελ:

• 1/2 κιλό ρεβίθια
• Λίγη σόδα μαγειρική
• 1 ματσάκι μαϊντανό
• 1 ματσάκι δυόσμο
• 3 φρέσκα κρεμμυδάκια
• 1/4 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις (μπορεί να χρειαστεί παραπάνω πάντως) + λίγο ακόμα για το πλάσιμο
• 1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν
• 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
• 4 κουταλιές της σούπας ταχίνι
• χυμός από 2 λεμόνια (αν θέλετε μπορείτε να βάλετε και ξύσμα αλλά δεν νομίζω ότι δένει ιδιαίτερα)
• Αλάτι (όσο θέλετε εσείς, ώστε να σας είναι εντάξει στη γεύση)
• 1 κουταλιά της σούπας πάπρικα κόκκινη γλυκιά
• 1 κουταλάκι ρίγανη ξερή
• 1 κουταλάκι θυμάρι ξερό
• 1 φακελάκι σουσάμι
• 1 φακελάκι κουκουνάρι
• όσο πιπέρι καγιέν αντέχετε (ή και καθόλου, αλλά ας είναι λίγο σπάισυ. Εγώ έβαλα από το λαδάκι με τις τσούσκες που έχω) ή χαρίσα αν έχετε
• Προαιρετικά: μισό κουταλάκι κύμινο τριμμένο και ένα κουταλάκι ξερό κόλιανδρο
• Ηλιέλαιο για το τηγάνισμα

Για τη σάλτσα ταχινιού:

• 1/4 κούπα ταχίνι
• Χυμό ενός λεμονιού
• 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
• αλάτι
• λίγο σκόρδο (αν βάλετε φρέσκο, μια σκελίδα ολόκληρη, αν βάλετε σκόνη, μια πρέζα

Για τα σουβλάκια: 

• Αραβικές πίτες (πήρα αυτές που στο σούπερ μάρκετ περιγράφονται ως λιβανέζικο ψωμί, και είναι σαν μεγάλες αραβικές πίτες)
• 4 μικρά αγγουράκια
• 2 ντομάτες
• μισό κεφάλι σαλάτα iceberg
• ελαιόλαδο, αλάτι, λεμόνι, λίγο κόλιανδρο φρέσκο ή μαϊντανό

 

Εκτέλεση:

Αποβραδίς, βάζουμε τα ρεβίθια σε μια λεκανίτσα με μπόλικο νερό και λίγη σόδα. 

Επίσης, ετοιμάζουμε τη σως ταχινιού, ανακατεύοντας όλα τα υλικά σε ένα βαζάκι με καπάκι και κουνώντας αυτό το βαζάκι μανιασμένα ώσπου να ενωθούν τα υλικά. Αν χρησιμοποιήσουμε φρέσκο σκόρδο, βάζουμε τη σκελίδα ολόκληρη στο βάζο, άκοφτη, ώστε να την απομακρύνουμε το πρωί. Αν η σως γίνει πολύ κρεμώδης και δεν μας αρέσει αυτό, τη σπάμε με λίγο νεράκι ανακατεύοντας ώσπου να πάρει την υφή που θέλουμε. Το σημειώνω αυτό επειδή το ταχίνι είναι περίεργο υλικό και αντιδρά παράξενα γενικώς. Όταν είναι έτοιμη η σάλτσα, τη βάζουμε στο ψυγείο να τραβήξει, ώσπου να τη σερβίρουμε.

Την επόμενη ημέρα, ξεπλένουμε καλά τα ρεβίθια και τα βάζουμε στην χύτρα να βράσουν. Εναλλακτικά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε προβρασμένα ρεβίθια κονσέρβας, αλλά γενικά αντιπαθώ τις κονσέρβες για τέτοια είδη. Όταν ετοιμαστούν, τα αδειάζουμε σε σουρωτήρι, τα ξανα-ξεπλένουμε.

Τώρα, θα ετοιμάσουμε τα υπόλοιπα υλικά. Πλένουμε σχολαστικά τα μυρωδικά και τα κρεμμύδια, και τα κόβουμε.

Περνάμε πρώτα το σουσάμι και μετά το κουκουνάρι από ένα αντικολλητικό τηγανάκι, χώρια, ίσα να πάρουν χρώμα και τα δυο.

Παίρνουμε το πολυαγαπημένο μας μπλέντερ, και αδειάζουμε μέσα τα ρεβίθια μας. Αν δεν χωράνε όλα τα κάνουμε σε δυο τρεις δόσεις. Σημαντικό είναι, τα υπόλοιπα υλικά να περάσουν όλα από το μπλέντερ με τουλάχιστον μια δόση ρεβίθια- δηλαδή, να μην αλεστούν μοναχά τους, αλλά με ρεβίθια μαζί.

Ραβδομπλέντερ

Οπότε στο μπλέντερ βάζουμε κάθε φορά τα εξής υλικά: ρεβίθια, μαϊντανό, δυόσμο, κρεμμυδάκια, κουκουνάρια,ελαιόλαδο, ταχίνι, χυμό λεμονιού. Δεν θα βάλουμε: μπαχαρικά, αλεύρι, μπέικιν, σουσάμι. Αλέθουμε ώσπου να γίνουν ένας απαλός πουρές και αδειάζουμε σε μια λεκανίτσα. 

Όταν τελειώσουμε με το μπλέντερ, και έχουμε αλέσει όλα τα υλικά, προσθέτουμε στην λεκάνη τα ξερά μυρωδικά, τα μπαχαρικά, το αλεύρι, το μπέικιν και το ψημένο σουσάμι, και τα ζυμώνουμε με το χέρι μας, να ενωθούν τα πάντα παντού. Φροντίζουμε να παίρνουμε πάντα και υλικό από τον πάτο και τις άκρες της λεκάνης με το χέρι μας. Αφήνουμε τη ζύμη λίγο να ξεκουραστεί.

Πλάθω κουλουράκια.

Τα πλάθουμε σαν πλακουτσωτά σουτζουκάκια (αν τα τυλίξουμε. Αν τα σερβίρουμε τα κάνουμε ότι σχήμα θέλουμε), βρέχοντας τα χέρια μας με λίγο αλεύρι, και τα αραδιάζουμε να τα ετοιμάσουμε για το τηγάνισμα. 

Αν έχετε φριτέζα, τηγανίστε τα εκεί. Αν όχι, τηγανίστε τα σε τηγάνι βαθύ, με αρκετό λάδι, σε δυνατή φωτιά. Δοκιμάστε πρώτα με ένα, να δείτε αν διαλύεται. Αν διαλύεται, προσθέστε αλευράκι, ώσπου να σταματήσει να διαλύεται. 

Σε αυτό το σημείο να τονίσω τα εξής για το τηγάνισμα αυτών των κεφτέδων:

1. Δεν βάζουμε ποτέ στο τηγάνι παραπάνω από 3-4 κομμάτια
2. Περιμένουμε να κάψει καλά το λάδι
3. Μεταξύ των τηγανιών, αφήνουμε το λάδι να ξανακάψει
4. Ποτέ μα ποτέ δεν χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία του ματιού κατά τη διάρκεια του τηγανίσματος.

Αλλιώς, θα πάθετε ότι έπαθα εγώ, αχρηστεύοντας ένα τηγάνι λάδι και μια τηγανιά κεφτέδες:

Καταστροφή!

Τα τηγανίζουμε λοιπόν 3-3 ή το πολύ, 4-4 μαζί, για 2-3 λεπτά από κάθε πλευρά, και βγάζοντας τα, τα ακουμπάμε σε απορροφητικό χαρτί για να τραβήξει την περίσσια του λαδιού.

Όσο αυτά τηγανίζονται, ετοιμάζουμε τα υπόλοιπα:

Ετοιμάζοντας πακετάκι

Κόβουμε ένα κομμάτι ικανό, λαδόχαρτο. Το βρέχουμε κάτω από τη βρύση, τσαλακώνοντάς το. Το ζουλάμε λίγο με το χέρι να φύγουν τα πολλά νερά. Τυλίγουμε με αυτό, όπως είναι βρεγμένο, τις πίτες, και τις περνάμε ένα λεπτό από τα μικροκύματα, για να μαλακώσουν και να ζεσταθούν οι πίτες, μέσα στο υγρό πακετάκι τους. Γίνονται αφράτες και υπέροχες. 

Ετοιμάζουμε τη σαλάτα που θα μπει στις πίτες: ψιλοκόβουμε τα σαλατικά (εμείς τα κάναμε σκέτα σε στικ, αλλά ήτο θέμα τεμπελιάς. Το σωστό είναι να κοπούν μικροσκοπικά κυβάκια και να ντυθούν με σάλτσα), τα ανακατεύουμε με το αλάτι, το ελαιόλαδο, τον χυμό λεμονιού και τον κόλιανδρο (μαϊντανό αν δεν μας αρέσει), και τα αδειάζουμε σε μια μικρή σαλατιέρα.

Σε άλλο πιάτο αραδιάζουμε τις πίτες.

Σε τρίτο πιάτο αραδιάζουμε τους κεφτέδες.

Σερβίρουμε και την σάλτσα στο τραπέζι.

Και έτοιμο το φαγητό, να λερωθούμε παρέα με ταχίνια και λάδια που τρέχουν:

Παίρνουμε μια πίτα, την πασαλείβουμε με ταχινο-σως, βάζουμε σαλάτα, τους κεφτέδες, τυλίγουμε σε σφιχτό ρολό, και μπουκώνουμε ευχαριστημένοι.

Σημείωση:

Το φαγητό θέλει οπωσδήποτε τη σαλάτα, για να το δροσίσει. Προτείνω, αν δεν σας φτάνει η σαλάτα, να το συνοδέψετε με ένα δροσερό αιράνι. 

Ετοιμάστε το σπίτι σας, ανακατεύοντας μια αγελαδίτσα (το γιαούρτι, όχι το ζώο), σε μια κανάτα, με νερό τόσο ώστε να γίνει ρόφημα. Προσθέστε ψιλοκομμένο δυόσμο και πάγο για πρόσθετο εφέ και για να σας περάσουν για πολύ ψαγμένους με την παράδοση κιέτς.

Κρεμμυδοκεφτέδες

Μια χαρά μεζεδάκι, και για μπουφέ, αφού διατηρούνται τραγανά και δεν νοτίζουν εύκολα. Είναι εξαιρετικά αρωματικοί, και δεν έχουν την γνωστή γλύκα των μαγειρεμένων κρεμμυδιών. Βγαίνουν σε δύο εκδοχές: νηστίσιμοι και αρτύσιμοι. Η συνταγή που έφτιαξα σήμερα ήταν νηστίσιμη, θα σας δώσω όμως και τα υλικά για τους αρτύσιμους. Σχετική φωτό:

Λαχταριστός, αν και δαγκωμένος.

Υλικά:

• Ένα μάτσο φρέσκα κρεμμυδάκια, καθαρισμένα, κομμένα σε κομμάτια (όλο το άσπρο και το τρυφερό κομμάτι του πράσινου κρατάμε)
• μια χούφτα μαϊντανό ψιλοκομμένο
• μια χούφτα άνηθο ψιλοκομμένο
• μισή χούφτα δυόσμο ψιλοκομμένο
• αλάτι, πιπέρι, ρίγανη
• αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (περίπου 1-2 κούπες)
• νεράκι (με το μάτι)
• ηλιέλαιο για το τηγάνισμα

Υλικά για  συνοδευτική σως:

• 3-4 κουταλιές ταχίνι
• λίγο χυμό λεμονιού
• μισή σκελίδα σκόρδο λιωμένη
• αλάτι, πιπέρι κατά βούληση
• λίγο ξερή ρίγανη

Εκτέλεση:

Όπως καταλαβαίνετε από την λίστα των υλικών, η συνταγή είναι μπακάλικη, και είναι της γενικότερης τεχνοτροπίας "με το μάτι" της γνωστής Ελληνίδας μάνας. Μάνα πόσο ρύζι να βάλω; Ε, όσο πάρει. Θα σας το εξηγήσω όσο μπορώ, τα ρέστα στη φωτό του μείγματος πριν ψηθεί.

Ρίχνετε όλα τα υλικά σε μια λεκανίτσα, εκτός από το αλεύρι και το νερό. Τα ανακατεύετε με ένα κουτάλι. Ξεκινάτε το αλεύρι με μια κούπα, ανακατεύετε. Σε αυτή τη φάση θα είναι σαν αλευρωμένα κρεμμύδια. Προσθέτετε λίγο νερό. Και μετά, προσθέτετε εναλλάξ αλεύρι και νερό έως να γίνει ένας πηχτός χυλός. Να, έτσι --->

Σε ένα τηγάνι ζεσταίνετε καλά το λάδι. Να είναι λίγο μπόλικο. Μπορείτε να τηγανίσετε στο ίδιο λάδι και άλλη φορά. Ρίχνετε μέσα στο καυτό λάδι κουταλιές κουταλιές το μείγμα. Μην φορτώσετε το τηγάνι πολύ, δεν θα ψηθούν καλά. Ψήνετε 2-3 λεπτά από κάθε μεριά, ή μέχρι να γίνουν τραγανά, τα βγάζετε και τα ακουμπάτε σε χαρτί κουζίνας να τραβήξει λίγο την περίσσια του λαδιού.

Σερβίρετε ζεστούς με τη σως, ή με σαλατούλα, ή σκέτους.

Σημείωση:

Αν θέλετε να τους κάνετε αρτύσιμους, απλά προσθέστε στο παραπάνω μείγμα, μισή κούπα τυρί φέτα ανακατεμένη με κάποιο πικάντικο κίτρινο τυρί και 1 αβγό. Τα βάζετε αυτά τα υλικά πριν αυγατίσετε το μείγμα με νερό.

Χαλβάς γιαγιαδίστικος

Ο παραδοσιακός, σιμιγδαλένιος χαλβάς είναι τούτος δω, αρωματισμένος με χυμό πορτοκάλι, κανέλλα και μέλι. Γίνεται μοσχομυριστός και στέκεται όμορφα πάνω σε πιατέλα. 

Η μέτρηση υλικών γίνεται σε ποτήρια. Δεν έχει σημασία τι είδους ποτήρια, αρκεί να γίνει με το ίδιο μέγεθος ποτηριού για όλα τα υλικά. Χρησιμοποίησα νεροπότηρα, για να βγει αρκετή δόση για μια φόρμα κέικ.

Ιδού τα πειστήρια:

Χριστουγεννιάτικο Αστέρι. Το ξέρω ότι πλησιάζει Πάσχα.

Υλικά:

• 2 ποτήρια σιμιγδάλι (αν χρησιμοποιήσετε μόνο χοντρό, ο χαλβάς θα βγει πιο ψωμένιος, αν χρησιμοποιήσετε μόνο ψιλό, θα βγει πιο μεταξένιος, αν κάνετε μείγμα μισό μισό θα βγει δομημένος)
• 1 ποτήρι λάδι (ότι έχετε ευχαρίστηση- αν χρησιμοποιήσετε ελαιόλαδο φροντίστε να είναι απαλό στη γεύση, άλλως χρησιμοποιήστε καλαμποκέλαιο ή ηλιέλαιο) + λίγο για τη φόρμα
• 1 1/2 ποτήρι ζάχαρη κρυσταλλική
• 1/2 ποτήρι μέλι
• 3 ποτήρια νερό
• 1 ποτήρι χυμό πορτοκαλιού
• φλούδες από ένα πορτοκάλι (ξεφλουδίζετε το πορτοκάλι, κρατώντας μόνο το πορτοκαλί μέρος της φλούδας- το άσπρο το πετάμε γιατί πικρίζει)
• 2 ξύλα κανέλας
• 1 κουταλιά της σούπας κανέλα σκόνη (ή, όσο θέλετε)

Εκτέλεση:

Σε μια κατσαρόλα αδειάζουμε το λάδι και το ζεσταίνουμε. Μόλις ζεσταθεί, χαμηλώνουμε τη φωτιά (σε βαθμίδες έως το 10 το βάζω στο 6), προσθέτουμε το σιμιγδάλι, και ανακατεύουμε διαρκώς. Μόλις αρχίσει να ζεσταίνεται το σιμιγδάλι θα μοσχομυρίσει. Το ανακατεύουμε ώσπου να αλλάξει χρώμα από ξανθό της άμμου σε λίγο πιο σκούρο. Προσέχουμε πάρα πολύ καλά να μην κάψουμε το σιμιγδάλι.

Το πριν...

Και το μετά.

Σε ένα άλλο κατσαρολάκι, αδειάζουμε όλα τα άλλα υλικά εκτός από την κανέλα σκόνη, ανακατεύουμε στην αρχή μια, και το αφήνουμε να βράσει. Από τη στιγμή που ξεκινήσει ο βρασμός, μετράμε 5 λεπτά και το κλείνουμε. Αν φουσκώσει και αφρίσει, χαμηλώστε λίγο την φωτιά, αλλά μην το ανακατέψετε, θα ζαχαρώσει.





Όταν θα είναι έτοιμο το σιρόπι, θα υποχωρήσει και αυτός ο αφρός που βλέπετε δεξιά, και θα είναι ένα διαυγές σιροπάκι με μια απόχρωση κεχριμπαρένια.
Το σιρόπι το ετοιμάζουμε μόλις αδειάσουμε το σιμιγδάλι στην κατσαρόλα, ώστε να είναι έτοιμο όταν ψηθεί το σιμιγδάλι.

Πάμε τώρα στα δύσκολα. Όταν είναι έτοιμο το σιμιγδάλι, αδειάζουμε κουταλιά κουταλιά (με το εργαλείο που σερβίρουμε τη σούπα) το σιρόπι στην κατσαρόλα. Θέλει προσοχή εδώ, γιατί μόλις μπει το σιρόπι, θα γίνει ο χαμός. Θα πετιούνται σιμιγδάλια παντού, θα τσιτσιρίσει και θα βράσει. Λόγω του σιροπιού, όλο αυτό θα καίει πάρα πολύ, σε βαθμό να προκαλεί εγκαύματα, οπότε καλό είναι να πάρετε μέτρα ασφαλείας ώστε να μην καείτε.

Αφού αδειάσετε όλο το σιρόπι (χωρίς τις φλούδες πορτοκαλιού και τα ξύλα κανέλλας, ε;) και ανακατέψετε καλά, προσθέτετε την κανέλα σκόνη και ξανανακατεύετε και σβήνετε το μάτι. Μόλις δείτε ότι έχει απορροφηθεί το σιρόπι,. αδειάζετε τον χαλβά σε μια λαδωμένη φόρμα με ότι σχέδιο θέλετε (ή και καθόλου σχέδιο) και τον αφήνετε να κρυώσει. 

Τον αναποδογυρίζετε σε πιατέλα (δηλαδή, ακουμπάτε πάνω στη φόρμα την πιατέλα και με μια χαρακτηριστική κίνηση το γυρνάτε όλο ανάποδα, ώστε η πιατέλα να είναι κάτω και η φόρμα πάνω, και σιγά σιγά σηκώνετε τη φόρμα. Αν δεν βγαίνει κοπανίστε την λίγο να ξεκολλήσει).

Αν θέλετε, πασπαλίστε το χαλβά από πάνω με λίγο κανέλα, κάνοντας σχέδια.

Σημείωση: 

Τον χαλβά στο σπίτι μου έτσι τον κάμαμε. Τώρα, αναλόγως καταγωγής, ο κόσμος προσθέτει και διάφορα πράγματα ακόμα. Το εύκολο είναι τα καβουρδισμένα αμύγδαλα (αποφλοιωμένα, στους 160 βαθμούς στο φούρνο για 10 λεπτά, ή ώσπου να πάρουν χρώμα). Το επόμενο είναι το καβουρδισμένο κουκουνάρι και οι φουσκωμένες στο κονιάκ ξανθές σταφίδες. Ή, γαρίφαλο στο σιρόπι (3-4 κοτσανάκια, αλλά γίνεται βαρύ στο άρωμα μετά και δεν το προτιμώ). Ε, και μετά, μπορείτε να πειραματιστείτε στο σιρόπι: λεμόνι αντί για πορτοκάλι (θα δώσει και μια οξύτητα αυτό, δεν είναι κακό), ή σιρόπι από γλυκό του κουταλιού περγαμόντο (αντικαθιστούμε ένα μέρος νερού σε ίση ποσότητα σιροπιού), ή μαστίχα κοπανισμένη που έχουμε πρώτα αφήσει σε ένα κομμάτι του ζεστού νερού. Αρώματα τύπου βανίλια ή πικραμύγδαλο δεν συνιστώ, καθώς δεν δένουν ωραία.

Πιπεροσαλάτα νηστίσιμη

Της κατηγορίας αλοιφές, γενικότερα μια καλή ιδέα να πιάνει χώρο στο ψυγείο σας μέρες που είναι,για ένα νόστιμο και υγιεινό σνακ την ώρα της λιγουρίτσας. Πάει έξοχα με αραβικές πίτες κομμένες και ψημένες, ή πατατάκια, ή φρυγανίτσες, ή κριτσίνια, ή ότι άλλο ζυμωτό θέλετε. Επίσης, είναι μια πρώτης τάξεως λιχουδιά να σερβίρετε σε σαρακοστιανό τραπέζι, καθότι και νηστίσιμο, και όμορφο χρώμα έχει. Όπως με όλα αυτά τα σαλτσοειδή, καλό είναι αν το θέλετε για τραπέζι να το ετοιμάσετε από την προηγούμενη για να μπερδευτούν μεταξύ τους τα αρώματα όλων των υλικών. Να πως είναι και στο μάτι:

Μοιάζει λίγο με την πάπρικα της Θεσσαλονίκης αλλά δεν είναι

Υλικά: (για ένα μπωλ επαρκές για τραπέζι 6 ατόμων)

• 6 πιπεριές φλωρίνης φρέσκες (ή από βάζο, αν βαριέστε τη διαδικασία)
• 1/2 φλιτζάνι καρύδι (καβουρδισμένο και τριμμένο)
• 1/2 βάζο λιαστές ντομάτες (περίπου 2 ντοματάκια ανά πιπεριά)
• 2 σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες αλλά όχι κομμένες
• 2 κουταλάκια του γλυκού κοφτά μαύρη ζάχαρη
• 2 κουταλιές της σούπας βαλσαμικό ξύδι
• 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο (ίσως και μερικές σταγόνες τσουσκόλαδο)
• Αλάτι, όσο θέλετε

Εκτέλεση:

Ετοιμάζετε τα υλικά: πλένετε τις πιπεριές, τις αραδιάζετε σε ένα ταψάκι, και τις ψήνετε καμιά ωρίτσα στο φούρνο στους 190 βαθμούς, ή ώσπου να αρπάξουν λιγουλάκι. Τις βγάζετε από το φούρνο, τις κλείνετε αεροστεγώς σε σακουλίτσα τροφίμων, και τις αφήνετε να κρυώσουν εκεί μέσα.

Αδειάζετε τα καρύδια σε ένα ταψάκι, και τα βάζετε για 10 λεπτά στον ίδιο φούρνο με τις πιπεριές. Τα βγάζετε από το φούρνο όταν μυρίζετε πλέον το καρύδι (θα καταλάβετε τη μυρωδιά όταν πλησιάσετε τη μύτη στο ταψάκι) αλλά πριν καεί και τα αφήνετε να κρυώσουν τελείως.

Όταν έχουν πια κρυώσει, παίρνετε τη σακουλίτσα με τις πιπεριές στο νεροχύτη (προσοχή, θα έχει ζουμιά το σακουλάκι, καθώς και οι πιπεριές μέσα) και τις καθαρίζετε από τις φλούδες. Θα μου πείτε, αφού θα τα αλέσουμε, γιατί να το κάνουμε αυτό; Γιατί είναι Άκομψο να έχει η αλοιφή πετσάκια μέσα. Άσχημο, πως το λένε! 

Αφού έχουμε έτοιμα όλα τα υλικά, τα πετάμε όλα μαζί (εκτός από το σκόρδο) στο μπλέντερ ή σε μεγάλο πολυκόφτη, και τα κοπανάμε ώσπου να γίνουν ένα ενιαίο μείγμα. Αδειάζουμε τη σαλάτα στο σκεύος που θα τη φυλάμε στο ψυγείο (σε τάπερ, εν προκειμένω), και βουτάμε μέσα το σκόρδο. Το βάζουμε στο ψυγείο, σκεπασμένο. Κάθε 2-3 ώρες, ρίχνουμε ένα ανακατεματάκι. 

Την επομένη, αφαιρούμε το σκόρδο από τη σαλάτα, και σερβίρουμε.

Αρωματκό Ντιπ για καλούδια της Σαρακοστής

Ντιπ για ντιπ. Σωσάκι είναι αυτό, μια χαρούλα, να τσαλαβουτάς τις γαρίδες και τα καλαμάρια και τους απανταχού *-κεφτέδες. Λίγο γλυκούτσικο, λίγο ξινούτσικο, αλλά προς Θεού, όχι γλυκόξινο. Λίγο αρωματικούλι πάντως, καθώς μπλέκονται τα μυρωδικά με τα εσπεριδοειδή με το βαθύ άρωμα του ταχινιού. Εδώ, μια φωτογραφία του, που δεν είναι καθόλου επιστημονική, αλλά να έχετε και μιαν εικόνα: 

Το καλό το συνταγολόγιο, έχει λαδιά πολύ.

Υλικά: (για ένα μπωλάκι μικρό)

• 4 κουταλιές της σούπας ταχίνι
• 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο καλής ποιότητας
• Ξύσμα και χυμό από ένα πορτοκάλι
• Ξύσμα και χυμό από ένα λεμόνι
• 1 κουταλάκι της σούπας ξερό βασιλικό
• 1 κουταλάκι της σούπας ξερό θυμάρι
• 1 κουταλάκι της σούπας ξερή μαντζουράνα
• 2 δαφνόφυλλα
• 1 πιπεριά τσίλι (καυτερή)  ---> (αντικαθιστώ μία κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο με μία κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο εμποτισμένο με τσούσκες, για το ίδιο αποτέλεσμα)
• αλάτι όσο θέλετε

Εκτέλεση:

Θέλει τρελή επιστήμη να φτιάξετε αυτό το σωσάκι.

Ρίχνετε όλα τα υλικά σε ένα βαζάκι (τύπου μαρμελάδας), κλείνετε το καπάκι, και κουνάτε ωσάν να βρίσκεστε σε μπιτς μπαρ στην Κοπακαμπάνα και αυτό που κοπανάτε είναι οι μαργαρίτες σας.

Το μείγμα θα γίνει ελαφρώς γαλακτώδες με πρασινάκια να κολυμπούν μέσα.

Αυτό, αφήστε το στο ψυγείο πολύ ώρα (κατά προτίμηση, από την προηγούμενη το βράδυ), για να ξεδιπλωθούν τα αρώματα που έχει, διότι είναι σωσάκι με πολύ βάθος και θέλει το χρόνο του.

Πριν το σερβίρετε στο μπωλάκι του, για να συνοδέψει τα σαρακοστιανά σας, σουρώστε το να φύγουν τα διάφορα που κολυμπάνε και χαλάνε τη μόστρα.

Και έτοιμο το γκουρμεδιάρικο σωσάκι.