Πίτσα με πατάτες και δεντρολίβανο

Αυτό το πράμα μου το πρωτοέδειξε Ναπολιτάνος σεφ, για να μου δείξει τι ωραίες πίτσες που φτιάχνει. Άμαθη τότε, σκεφτόμουν τι βλακείες είναι αυτές που μου δίνει να φάω. Διότι ήξερα ότι οι ιταλικές πίτσες δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που τρώμε εδώ, είχα δοκιμάσει και ένα λιγδερό πράμα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνο, και τις είχα απαξιώσει εντελώς, αλλά, ε, όχι και εντελώς σκέτες μάνα μου, πως θα κατέβει το ζυμάρι χωρίς τίποτε. Και που ακούστηκε πατάτα με ψωμί, και που κολλάει τώρα το δεντρολίβανο, που ως γνωστό είναι μόνο για το γουρούνι και ταρνί, και πολύ του είναι.

Χάζευα τον σεφ να κόβει το δεντρολίβανο ώσπου να γίνει σκόνη, να περνάει τις πατάτες από το μαντολίνο, και να τα ανακατεύει όλα με ελαιόλαδο, φέτα-φέτα, ώσπου να μην κολλάνε πια μεταξύ τους, με υπομονή, και μετά να τις απλώνει μια μια στο ζυμάρι του. Έτσι, σκέτη την έβαλε στο φούρνο, αφού φούσκωσε και έγινε μια ζύμη ψωμένια, μέχρι που τραγάνισαν οι πατάτες πάνω της, και μετά μας την έδωσε να την φάμε. 

Και κάπως έτσι έμαθα ότι με δυο ευτελή υλικά μπορείς να φτιάσεις θαύματα που και χορταίνουν και νοστιμίζουν. 

Να σημειώσω εδώ πως το ζυμάρι που φτιάχνω για πίτσα ΔΕΝ είναι το σωστό. Αυτό που κάνω θέλει το πολύ μια ώρα ώσπου να είναι έτοιμο για χρήση. Η ζύμη της πίτσας θέλει πολύ δουλειά και προετοιμασία, καθώς και κάπου 15-18 ώρες αναμονή για να χρησιμοποιηθεί. Αν θέλετε να ασχοληθείτε, ρίξτε μια ματιά στο ατελείωτο Ίντερνετς, να δείτε πως γίνεται. Δεν ποστάρω λινκ, διότι δεν έχω δοκιμάσει κάποιο, συνεπώς δεν έχω και να προτείνω.

Να, έτσι είναι:

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τις γυρνάει το blogger τις φωτογραφίες. Τέλος πάντων, βλέπετε.

Υλικά: (για ένα ταψί)

700 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

1 χούφτα ελαιόλαδο

2 φακελάκια μαγιά στιγμής

χλιαρό νερό όσο πάρει

4 μέτριες πατάτες

1 κρεμμύδι ξερό

ελαιόλαδο

αλάτι

1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο

λίγη φρέσκια ρίγανη αν έχετε

χυμό από μισό λεμόνι

Εκτέλεση:

Σε μια λεκανίτσα, ανακατεύετε το αλεύρι με τη μαγιά και το αλάτι. Προσθέτετε σταδιακά το νερό, το οποίο πρέπει να είναι σε θερμοκρασία ευχάριστη για το δέρμα σας. Ζυμώνετε με την μπουνιά, ώσπου να πάρει όλο το αλεύρι και να γίνει μια μαλακή ζύμη. Τότε, προσθέτετε τη χούφτα ελαιόλαδο και ξαναζυμώνετε, ώσπου να απορροφήσει το λάδι.

Σκεπάζετε την λεκανίτσα με μια καθαρή πετσέτα, και την αφήνετε στην άκρη να φουσκώσει. Θυμηθείτε να πασπαλίσετε με λίγο αλεύρι την επιφάνεια της μπάλας, ώστε να μην κολλήσει στην πετσέτα. Αυτό που κάνω συνήθως, είναι να την αφήνω στον φούρνο μέσα, αφού πρώτα τον αφήσω για μερικά λεπτά σε τιτανοτεράστια θερμοκρασία, και τον σβήσω. Έτσι δημιουργείται μια ζεστή φωλίτσα, χωρίς αέρηδες και ρεύματα, για να φουσκώσει με ασφάλεια το ζυμαράκι. Σε κανονικές συνθήκες, θα είναι έτοιμο σε μια ώρα.

Περίπου 15 λεπτά πριν να είναι έτοιμο το ζυμάρι, ετοιμάστε τα topping. Αν έχετε καθαρές, φρέσκες πατάτες, απλά πλύντε τες. Αλλιώς, καθαρίστε τες. Κόψτε τις σε λεπτές φέτες με ένα μαντολίνο. Ή, με κάτι παρόμοιο. Οι περισσότεροι τρίφτες έχουν και σχετική λεπίδα. Βάλτε τις φέτες σε ένα μπωλ, αφού πρώτα τις πλύνετε και τις στεγνώσετε.

Ψιλοκόψτε το κρεμμύδι. Όσο πιο μικρά κομμάτια μπορείτε. Δεν είναι ανάγκη να είναι ομοιόμορφα. Μετά, ψιλοκόψτε τα μυρωδικά. Εδώ θα πρέπει να είστε σχολαστικοί, να γίνουν σχεδόν σκόνη. Αν δεν έχει κοπεί καλά το δεντρολίβανο, γίνεται ενοχλητικό όταν ψηθεί. Σαν πευκοβελόνες. Αδειάζετε το κρεμμύδι και τα μυρωδικά στις πατάτες.

Ρίχνετε τον χυμό λεμονιού, το αλάτι και λίγο ελαιόλαδο στις πατάτες, και ανακατεύετε πολύ καλά, ώσπου να μην κολλάνε πλέον οι πατάτες μεταξύ τους. 

Όταν φουσκώσει το ζυμάρι, το απλώνετε σε ταψί, πάνω σε λαδόκολλα (για να μην πλένετε 40 ώρες μετά). Απλώνετε πάνω του τις πατάτες. Αναλόγως της υπομονής σας, μπορείτε είτε να τις απλώσετε μία μια, είτε να τις πετάξετε ατάκτως. Απλώς, φροντίστε να έχετε παντού, και να είναι σε ίδιο πάχος το στρώμα πατάτας παντού. 

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, στον αέρα, στους 190 βαθμούς, για περίπου 40 λεπτά, ή ώσπου να ροδίσουν οι πατάτες. Αν θέλετε μπορείτε να σερβίρετε την πίτσα με πράσινη σαλάτα και με κάποιο ντιπ (για ντιπ). Μείγμα γιαουρτιού, μαγιονέζας, σκόρδου και μυρωδικών θα πήγαινε ταμάμ.

Να και η μπουκιά: 

Μακαρόνια ολικής με αρωματική σάλτσα μελιτζάνας

Μοσχοβολάει καλοκαίρι αυτό το φαγητό. Δύσκολο δεν είναι, αλλά ενδεχομένως να σας κάτσει λίγο βαρύ στο στομάχι, λόγω της μελιτζάνας. Γίνεται στο πι και φι, αν εξαιρέσεις το χρόνο που χρειάζεται η μελιτζάνα να ξεπικρίσει. Ο συνδυασμός μελιτζάνας, βασιλικού και παρμεζάνας είναι ιδιαιτέρως αγαπητός στην Ιταλία. Να εδώ που το κάναμε μακαρονάδα.

Ιδού το οπτικό:

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να ασχοληθώ σοβαρά με τις φωτογραφίες των φαγητών μου. Αυτό μοιάζει απαίσιο.

Υλικά: (για 4 λέω γιατί τόσο θα έπρεπε να είναι)

• 1 πακέτο μακαρόνια ολικής άλεσης
• 2 μελιτζάνες ζουμπουρλούδικες
• 2 κρεμμύδια μέτρια ή ένα μεγάλο
• 1 σκελίδα σκόρδο ή λίγο σκόνη σκόρδου
• 1 τριμμένη ντομάτα (συσκευασία, όχι χυμό, όχι κονκασέ, όχι πελτέ, το άλλο)
• 2 κουταλιές της σούπας πελτέ ντομάτας
• χυμό από μισό λεμόνι
• αλάτι μπόλικο
• πιπέρι
• φρέσκο βασιλικό, μια χούφτα
• φρέσκια ρίγανη, μερικά κλαράκια
• μαϊντανό, μια χούφτα
• ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

Κόβουμε τη μελιτζάνα σε μικρά κυβάκια. Τα προτιμώ μικρά, γιατί τα γατοκέφαλα μελιτζάνας με αηδιάζουν. Αν θέλετε πάντως, μπορείτε να τα κόψετε και χοντρά. Αδειάζουμε τους κύβους σε ένα σουρωτήρι, πασπαλίζουμε με μπόλικο αλάτι, ανακατεύουμε καλά, και τα αφήνουμε να κάτσουν έτσι να ξεπικρίσουν, τοποθετώντας κάτι βαρύ πάνω τους (μια κατσαρόλα, ένα τηγάνι, κάτι). Άλλοι λένε 15 λεπτά, άλλοι μια ώρα, θα δείτε μαύρα ζουμιά να βγαίνουν από το σουρωτήρι, άρα θα ξέρετε πότε ήρθε η ώρα.

Ψιλοκόβετε τα κρεμμύδια, πολύ μικρούτσικα. Ψιλοκόβετε και τα μυρωδικά τα φρέσκα, να τα έχετε έτοιμα. Σε ένα τηγάνι τσιγαρίζετε τα κρεμμύδια και το σκόρδο, μέχρι να πάρουν λίγο χρώμα. Προσθέτετε την μελιτζάνα, αφού πρώτα την ξεπλύνετε λίγο και την πατικώσετε να φύγουν τα ζουμιά. Συνεχίζετε το σωτάρισμα ώσπου να μαλακώσει η μελιτζάνα, προσθέτετε τα μυρωδικά και το πιπέρι και σβήνετε με το χυμό λεμονιού. 

Σε αυτή τη φάση προσθέτετε τον πελτέ και αφήνετε λίγο να τσιγαριστεί. Μετά προσθέτετε το χυμό ντομάτας, και αφήνετε να πάρει βράση.

Στο ενδιάμεσο, βράζετε τα μακαρόνια σύμφωνα με τις οδηγίες, σε καλά αλατισμένο νερό. Κρατάτε μια κούπα από το μακαρονόζουμο για τη σάλτσα, πιθανό να χρειαστεί.

Αν η σάλτσα βράσει τόσο ώστε να χάσει τα ζουμάκια της εντελώς, προσθέστε το μακαρονόζουμο. Δεν θέλουμε να είναι υδαρής η σάλτσα, αλλά δεν θέλουμε να είναι και στεγνή. Να έχει πήξει όμορφα. 

Τώρα, αν θέλετε, μπορείτε σε ένα μπωλ κάθε φορά να αδειάζεται μια μερίδα μακαρόνια, και από πάνω δυο κουτάλες σάλτσα, και να ανακατεύεται να πάει παντού. Εδώ είναι που κάτω από κανονικές συνθήκες θα χρειαστείτε το μακαρονόζουμο ώστε να μην βγει στεγνό το μακαρόνι. Πασπαλίζετε με παρμεζάνα, διακοσμείτε με ένα μπουκετάκι βασιλικό, και σερβίρετε το ψαγμένο μακαρόνι σας.

Αν είστε σαν εμάς σερβίρετε τα μακαρόνια, αφού πρώτα τα λαδώσετε ή τα βουτυρώσετε, αν δεν νηστεύετε, πασπαλίζετε με εξαιρετική πικάντικη γραβιέρα και από πάνω σάλτσα. Μετά ξανά τυράκι, πηρούνι και τραπέζι. Έτσι.

Αγκινάρες αλά πολίτα

Η μάνα μου έχει ένα κακό συνήθειο. Όταν ένα τρόφιμο δεν της αρέσει, δεν το μαγειρεύει για κανέναν. Αυτό το φαγάκι, λοιπόν, δεν το γνώριζα, ώσπου γνώρισα τον άντρα μου και κατά προέκταση, την πεθερά μου. Εκείνη μου το σύστησε, εκείνη μου το μαγείρευε, και τώρα εκείνη με εφοδιάζει με αγκινάρες από τον κήπο της, έτοιμες καθαρισμένες, κομμένες και όμορφα τακτοποιημένες για την κατάψυξή μου. Ο οποίος μπαχτσές βέβαια μας εφοδιάζει με αρκετά λαχανικά ακόμα, αλλά τώρα ας επικεντρωθούμε στις αγκινάρες.

Αν δεν έχετε πεθερά, απευθυνθείτε στον καταψύκτη οικείου σούπερ μάρκετ. Αν αποφασίσετε να αγοράσετε φρέσκες αγκινάρες, αυτό το μπλογκ δεν είναι για εσάς. Δεν ξέρω να καθαρίζω αγκινάρες, και δεν θα μάθω ποτέ, νομίζω. Το θετικό είναι ότι τουλάχιστον τις αναγνωρίζω στον πάγκο της λαϊκής αγοράς.

Αν διαθέτετε χύτρα ταχύτητας, το φαγητό είναι πανεύκολο. Αν όχι, απλά θα πρέπει να δώσετε βάση στους χρόνους βρασίματος της πατάτας, του καρότου και της αγκινάρας, βάζοντάς τα με αυτή τη σειρά, ώστε να βράσουν όλα στον ίδιο χρόνο.

Ιδού το οπτικό:

Μου άρπαξε ελαφρώς, διότι μιλούσα στο τηλέφωνο όσο ψήνονταν. ΑΙΣΧΟΣ!

Υλικά (για 4 άτομα):

• 1 συσκευασία αγκινάρες κατεψυγμένες
• 4 φρέσκα κρεμμυδάκια (αν είναι πολύ μικρά, κάντε τα 6)
• 1 μέτριο κρεμμύδι
• 2 λεμόνια (αν το θέλετε λιγότερο ή περισσότερο ξινό, κανονίστε ανάλογα)
• 1 μάτσο άνηθο
• 3 καρότα μέτρια (όχι τα τέρατα γιατί είναι αγριευτικά, όχι τα κούτσικα γιατί χάνονται)
• 4 πατάτες μέτριες
• αλάτι, πιπέρι
• 1 κουταλιά αλεύρι
• μπόλικο ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

Ψιλοκόβετε τα κρεμμύδια (από τα φρέσκα κρατάτε και λίγο από το πράσινο) και τα ζεματάτε λίγο στο λάδι στην χύτρα. Θέλουμε να μην αλλάξουν χρώμα, οπότε προσοχή μην τα αφήσετε πολύ ώρα.

Καθαρίζετε πατάτες και καρότα και τα κόβετε όλα σε μέγεθος μπουκίτσας. Μπουκίτσας, όχι γατοκέφαλου. Ψιλοκόβετε τον άνηθο, και τα προσθέτετε όλα μαζί στην χύτρα.

Αλατοπιπερώνετε. Μην βάλετε πολύ αλάτι, βάζετε ήδη αρκετό λεμόνι.

Στύψτε τα λεμόνια. Στο ίδιο σκεύος αδειάστε το αλεύρι και μισό ποτήρι νερό και ανακατέψτε τα όλα μαζί. Αδειάστε αυτό το μείγμα στην κατσαρόλα και ανακατέψτε καλά. Σε αυτό το σημείο, να έχετε χαμηλώσει τη φωτιά στο 7/10. 

Παίρνετε τώρα τις αγκινάρες, και με περισσή αγάπη και προδέρμ, τις ακουμπάτε μέσα στο φαγητό εδώ και κει. Κλείνετε το καπάκι της χύτρας και αφήνετε.

Όταν πεταχτεί το μαντζαφλαράκι και σημάνει συναγερμό η χύτρα, αφού ξεπεράσετε τον τρόμο σας, αφήστε να βράσει 2 λεπτά, και μετά σβήστε τη φωτιά. Όταν πέσει το μαντζαφλαράκι, και κάνει κλικ η ασφάλεια, δεν θα κινδυνεύετε πλέον, και θα μπορείτε να ανοίξετε το καπάκι με ασφάλεια. Μην ανακατέψετε με κουτάλι, θα χαλάσουν οι αγκινάρες ( στο σχήμα).

Λογικά σε αυτή τη φάση είναι έτοιμες για σερβίρισμα. Συνοδέψτε με τυράκι φέτα, αν δεν νηστεύετε, και ψωμί με τραγανή κρούστα.

Κρεμμυδοκεφτέδες

Μια χαρά μεζεδάκι, και για μπουφέ, αφού διατηρούνται τραγανά και δεν νοτίζουν εύκολα. Είναι εξαιρετικά αρωματικοί, και δεν έχουν την γνωστή γλύκα των μαγειρεμένων κρεμμυδιών. Βγαίνουν σε δύο εκδοχές: νηστίσιμοι και αρτύσιμοι. Η συνταγή που έφτιαξα σήμερα ήταν νηστίσιμη, θα σας δώσω όμως και τα υλικά για τους αρτύσιμους. Σχετική φωτό:

Λαχταριστός, αν και δαγκωμένος.

Υλικά:

• Ένα μάτσο φρέσκα κρεμμυδάκια, καθαρισμένα, κομμένα σε κομμάτια (όλο το άσπρο και το τρυφερό κομμάτι του πράσινου κρατάμε)
• μια χούφτα μαϊντανό ψιλοκομμένο
• μια χούφτα άνηθο ψιλοκομμένο
• μισή χούφτα δυόσμο ψιλοκομμένο
• αλάτι, πιπέρι, ρίγανη
• αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (περίπου 1-2 κούπες)
• νεράκι (με το μάτι)
• ηλιέλαιο για το τηγάνισμα

Υλικά για  συνοδευτική σως:

• 3-4 κουταλιές ταχίνι
• λίγο χυμό λεμονιού
• μισή σκελίδα σκόρδο λιωμένη
• αλάτι, πιπέρι κατά βούληση
• λίγο ξερή ρίγανη

Εκτέλεση:

Όπως καταλαβαίνετε από την λίστα των υλικών, η συνταγή είναι μπακάλικη, και είναι της γενικότερης τεχνοτροπίας "με το μάτι" της γνωστής Ελληνίδας μάνας. Μάνα πόσο ρύζι να βάλω; Ε, όσο πάρει. Θα σας το εξηγήσω όσο μπορώ, τα ρέστα στη φωτό του μείγματος πριν ψηθεί.

Ρίχνετε όλα τα υλικά σε μια λεκανίτσα, εκτός από το αλεύρι και το νερό. Τα ανακατεύετε με ένα κουτάλι. Ξεκινάτε το αλεύρι με μια κούπα, ανακατεύετε. Σε αυτή τη φάση θα είναι σαν αλευρωμένα κρεμμύδια. Προσθέτετε λίγο νερό. Και μετά, προσθέτετε εναλλάξ αλεύρι και νερό έως να γίνει ένας πηχτός χυλός. Να, έτσι --->

Σε ένα τηγάνι ζεσταίνετε καλά το λάδι. Να είναι λίγο μπόλικο. Μπορείτε να τηγανίσετε στο ίδιο λάδι και άλλη φορά. Ρίχνετε μέσα στο καυτό λάδι κουταλιές κουταλιές το μείγμα. Μην φορτώσετε το τηγάνι πολύ, δεν θα ψηθούν καλά. Ψήνετε 2-3 λεπτά από κάθε μεριά, ή μέχρι να γίνουν τραγανά, τα βγάζετε και τα ακουμπάτε σε χαρτί κουζίνας να τραβήξει λίγο την περίσσια του λαδιού.

Σερβίρετε ζεστούς με τη σως, ή με σαλατούλα, ή σκέτους.

Σημείωση:

Αν θέλετε να τους κάνετε αρτύσιμους, απλά προσθέστε στο παραπάνω μείγμα, μισή κούπα τυρί φέτα ανακατεμένη με κάποιο πικάντικο κίτρινο τυρί και 1 αβγό. Τα βάζετε αυτά τα υλικά πριν αυγατίσετε το μείγμα με νερό.

Σάμαλι σερμπέτι

Σιμιγδαλένιο και σοροπιαστό γλυκάκι αυτό, σερμπέτι σκέτο. Απευθύνεται στους ανθρώπους που αγαπούν τα βαριά γλυκά, τρώγεται δε σε μικρά κομμάτια, ιδανικά συνοδευμένο με παγωτό καϊμάκι να του δροσίσει λίγο τη γλύκα. Και να φανταστείτε είναι πειραγμένη η συνταγή.

Χρυσαφένιο, χωρίς αβγά ή λιπαρή ύλη.

Υλικά:

• 2 κούπες σιμιγδάλι χοντρό
• 1 κούπα σιμιγδάλι λεπτό
• 1 1/2 κούπα χυμός πορτοκάλι
• 2 βανιλίνες
• ξύσμα από ένα λεμόνι και ένα πορτοκάλι
• 5 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν
• 1 κουταλάκι του γλυκού σόδα μαγειρική
• 1/2 κούπα ζάχαρη
• μερικά λευκά αμύγδαλα ωμά

Για το σιρόπι:

• 3 κούπες ζάχαρη
• 3 κούπες νερό
• Ο χυμός και η φλούδα ενός λεμονιού
• 1 σφηνάκι λικέρ μαστίχας

Εκτέλεση:

Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υλικά της ζύμης, εκτός από το χυμό πορτοκάλι και τη σόδα. Τούτα τα δύο τα ανακατεύουμε σε ένα σκεύος με χώρο, να διαλυθεί η σόδα, πριν τα προσθέσουμε στα στέρεα υλικά. Υπόψη, η σόδα θα αφρίσει μέσα στο χυμό, οπότε είτε ανακατέψτε τα πάνω από το μπωλ με τα σιμιγδάλια, ή κάντε το σε δοχείο πλούσιο σε χώρο. 

Η ζύμη θα βγει αρκετά αραιή, μην τρομάξετε, έτσι πρέπει να είναι. Το χρωμάτακι της δεν είναι και ότι ομορφότερο έχω δει στη ζωή μου, αλλά, γλυκό χωρίς αβγό, χλωμό θα βγει. Παίρνουμε ένα ταψάκι σε ότι σχήμα θέλουμε (εγώ χρησιμοποίησα το τυπικό στρόγγυλο της κουζίνας, με διάμετρο περίπου 30 εκατοστά- ανάλογα της διαμέτρου του ταψιού θα βγει και το τελικό ύψος του γλυκού, οπότε αποφασίστε τι θέλετε)., το λαδώνουμε λίγο και το πασπαλίζουμε με σιμιγδάλι για να μην κολλήσει το γλυκό μετά. Αδειάζουμε εκεί το χυλό. 

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στις αντιστάσεις πάνω κάτω, στους 180 βαθμούς, για περίπου 40 λεπτά (εξαρτάται και από το μέγεθος της φόρμας τελικά). Δέκα λεπτά πριν ολοκληρωθεί αυτός ο χρόνος, βγάζουμε το ταψί από το φούρνο, κόβουμε το γλυκό σε κομμάτια και μπήγουμε ένα αμυγδαλάκι στο κέντρο κάθε κομματιού. Ξαναβάζουμε το γλυκό στο φούρνο για τα τελευταία δέκα λεπτά.

Μόλις ξαναβάλουμε το γλυκό στο φούρνο, ρίχνουμε όλα τα υλικά για το σιρόπι σε ένα κατσαρολάκι και τα βάζουμε να βράσουν. Από τη στιγμή που θα αρχίσει να βράζει το σιρόπι μετράμε 5 λεπτά. Σβήνουμε το μάτι. Περίπου σε αυτό το χρόνο πρέπει να είναι έτοιμο και το γλυκό, το βγάζουμε από το φούρνο. Με μια κουτάλα σοροπιάζουμε σιγά σιγά το γλυκό. Το αφήνουμε να τραβήξει όλο το σιρόπι πριν ρίξουμε το επόμενο. Επιμένουμε λίγο περισσότερο στις γωνίες. Όσο κάθεται, τόσο σφίγγει. 

Πίτες για σουβλάκια

ΔΕΝ είναι σαν του σουβλατζίδικου, να ξέρετε. Ευθύνη ουδεμία φέρω, ότι σας παραπλάνησα, ότι σας είπα ψέματα, ότι σας έταξα φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Αφού, λοιπόν, το ξεκαθαρίσαμε αυτό, να σας πω ότι πρόκειται για νοστιμότατο αρτοσκεύασμα που θυμίζει αρκετά τις πίτες για τα σουβλάκια που τρώμε από τα σουβλατζίδικα, απλά, είναι φτιαγμένο από τα χεράκια σας, πεντακάθαρο. Μπορείτε φυσικά να τα τηγανίσετε, και να είναι εκπληκτικά, μπορείτε όμως για μια ελαφρώς υγιεινότερη επιλογή να τα ψήσετε στο φούρνο.

Με αυτά θα συνοδέψετε σαλάτες και ντιπ, με αυτά θα τυλίξετε σουβλάκια. Και να πως είναι αφού τελειώσετε τη διαδικασία:

Διαβαθμίσεις στην ώρα ψησίματος προς χάριν πειραματισμού

Υλικά: (περίπου 8-10 πίτες)

• 1/2 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1 φακελάκι μαγιά στιγμής
• 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
• 1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
• 1 κούπα του καφέ χλιαρό νερό +λίγο ακόμα (αναλόγως πόσο θα πάρει)
• Λίγο λαδορίγανη με αλατάκι για το άλειμμα μετά

Εκτέλεση:

Δεν είναι έτοιμο το ζυμαράκι.

Σε μια λεκανίτσα ανακατεύετε όλα τα υλικά μαζί (στο νερό κρατάτε το "λίγο ακόμα" να το βάλετε σιγά σιγά, όσο χρειαστεί) και ζυμώνετε με τα χεράκια σας ώσπου να πάρετε μια ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια. Στη φωτογραφία δεξιά, δεν είναι έτοιμη η ζύμη, διότι εμφανώς και κολλάει ακόμα στο χέρι, και δεν έχει ενωθεί καλά το αλεύρι.

Έτοιμο ζυμαράκι.

Σε αυτή τη φωτογραφία, το ζυμαράκι μας είναι έτοιμο. Το βάζουμε σε προθερμασμένο και σβηστό φούρνο (τον πυρώσαμε για μερικά λεπτά και μετά τον σβήσαμε, δημιουργώντας μια αεροστεγή, χλιαρή φωλιά για το ζυμαράκι μας που το αγαπάει αυτό το περιβάλλον πολύ), σκεπασμένο καλά, και το αφήνουμε καμιά ωρίτσα, μίαμιση. 

Φουσκωμένο

Όταν θα είναι έτοιμο θα μοιάζει όπως στη φωτογραφία δεξιά. Τριπλάσιο σε όγκο, γεμάτο φουσκαλίτσες. Όλη την υπέροχη δουλειά που έγινε τόση ώρα, όμως, εσείς θα τη χαλάσετε, ξαναζυμώνοντας γρήγορα το ζυμαράκι. Το πλάθετε σε μικρούτσικα μπαλάκια μεγέθους μπαλίτσας του πινγκ πονγκ, και τα ανοίγετε πάνω σε αλευρωμένο πάγκο σε μικρά, λεπτά φυλλαράκια. Έχετε υπόψη σας ότι τόσο περίπου θα είναι το τελειωτικό τους μέγεθος, οπότε αναλόγως ανοίξτε τα.

Έτοιμα για ψήσιμο

Τα αραδιάζετε ανά 4 στο ταψί, τα αφήνετε μισή ωρίτσα να ξαναφουσκώσουν λιγουλάκι. Σε αυτή τη φάση επιλέγετε πως θα τα ψήσετε. Ή θα τα τηγανίσετε, ή θα τα ψήσετε στο γκριλ. Εγώ επέλεξα το δεύτερο. Στο γκριλ του φούρνου λοιπόν, ζεσταμένο, τα βάζουμε και τα ψήνουμε πέντε λεπτάκια (ή ώσπου να ροδίσουν). Τα γυρνάμε από την άλλη, τα αλείφουμε με τη λαδορίγανη και τα ψήνουμε λίγο ακόμα.

Μόλις τα βγάλουμε από το φούρνο, τα κλείνουμε αμέσως σε σακουλάκι τροφίμων αεροστεγώς. Τα αφήνουμε έτσι για 10-15 λεπτά, να μαλακώσουν λίγο. Σερβίρουμε.

Πιπεροσαλάτα νηστίσιμη

Της κατηγορίας αλοιφές, γενικότερα μια καλή ιδέα να πιάνει χώρο στο ψυγείο σας μέρες που είναι,για ένα νόστιμο και υγιεινό σνακ την ώρα της λιγουρίτσας. Πάει έξοχα με αραβικές πίτες κομμένες και ψημένες, ή πατατάκια, ή φρυγανίτσες, ή κριτσίνια, ή ότι άλλο ζυμωτό θέλετε. Επίσης, είναι μια πρώτης τάξεως λιχουδιά να σερβίρετε σε σαρακοστιανό τραπέζι, καθότι και νηστίσιμο, και όμορφο χρώμα έχει. Όπως με όλα αυτά τα σαλτσοειδή, καλό είναι αν το θέλετε για τραπέζι να το ετοιμάσετε από την προηγούμενη για να μπερδευτούν μεταξύ τους τα αρώματα όλων των υλικών. Να πως είναι και στο μάτι:

Μοιάζει λίγο με την πάπρικα της Θεσσαλονίκης αλλά δεν είναι

Υλικά: (για ένα μπωλ επαρκές για τραπέζι 6 ατόμων)

• 6 πιπεριές φλωρίνης φρέσκες (ή από βάζο, αν βαριέστε τη διαδικασία)
• 1/2 φλιτζάνι καρύδι (καβουρδισμένο και τριμμένο)
• 1/2 βάζο λιαστές ντομάτες (περίπου 2 ντοματάκια ανά πιπεριά)
• 2 σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες αλλά όχι κομμένες
• 2 κουταλάκια του γλυκού κοφτά μαύρη ζάχαρη
• 2 κουταλιές της σούπας βαλσαμικό ξύδι
• 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο (ίσως και μερικές σταγόνες τσουσκόλαδο)
• Αλάτι, όσο θέλετε

Εκτέλεση:

Ετοιμάζετε τα υλικά: πλένετε τις πιπεριές, τις αραδιάζετε σε ένα ταψάκι, και τις ψήνετε καμιά ωρίτσα στο φούρνο στους 190 βαθμούς, ή ώσπου να αρπάξουν λιγουλάκι. Τις βγάζετε από το φούρνο, τις κλείνετε αεροστεγώς σε σακουλίτσα τροφίμων, και τις αφήνετε να κρυώσουν εκεί μέσα.

Αδειάζετε τα καρύδια σε ένα ταψάκι, και τα βάζετε για 10 λεπτά στον ίδιο φούρνο με τις πιπεριές. Τα βγάζετε από το φούρνο όταν μυρίζετε πλέον το καρύδι (θα καταλάβετε τη μυρωδιά όταν πλησιάσετε τη μύτη στο ταψάκι) αλλά πριν καεί και τα αφήνετε να κρυώσουν τελείως.

Όταν έχουν πια κρυώσει, παίρνετε τη σακουλίτσα με τις πιπεριές στο νεροχύτη (προσοχή, θα έχει ζουμιά το σακουλάκι, καθώς και οι πιπεριές μέσα) και τις καθαρίζετε από τις φλούδες. Θα μου πείτε, αφού θα τα αλέσουμε, γιατί να το κάνουμε αυτό; Γιατί είναι Άκομψο να έχει η αλοιφή πετσάκια μέσα. Άσχημο, πως το λένε! 

Αφού έχουμε έτοιμα όλα τα υλικά, τα πετάμε όλα μαζί (εκτός από το σκόρδο) στο μπλέντερ ή σε μεγάλο πολυκόφτη, και τα κοπανάμε ώσπου να γίνουν ένα ενιαίο μείγμα. Αδειάζουμε τη σαλάτα στο σκεύος που θα τη φυλάμε στο ψυγείο (σε τάπερ, εν προκειμένω), και βουτάμε μέσα το σκόρδο. Το βάζουμε στο ψυγείο, σκεπασμένο. Κάθε 2-3 ώρες, ρίχνουμε ένα ανακατεματάκι. 

Την επομένη, αφαιρούμε το σκόρδο από τη σαλάτα, και σερβίρουμε.

Αρωματκό Ντιπ για καλούδια της Σαρακοστής

Ντιπ για ντιπ. Σωσάκι είναι αυτό, μια χαρούλα, να τσαλαβουτάς τις γαρίδες και τα καλαμάρια και τους απανταχού *-κεφτέδες. Λίγο γλυκούτσικο, λίγο ξινούτσικο, αλλά προς Θεού, όχι γλυκόξινο. Λίγο αρωματικούλι πάντως, καθώς μπλέκονται τα μυρωδικά με τα εσπεριδοειδή με το βαθύ άρωμα του ταχινιού. Εδώ, μια φωτογραφία του, που δεν είναι καθόλου επιστημονική, αλλά να έχετε και μιαν εικόνα: 

Το καλό το συνταγολόγιο, έχει λαδιά πολύ.

Υλικά: (για ένα μπωλάκι μικρό)

• 4 κουταλιές της σούπας ταχίνι
• 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο καλής ποιότητας
• Ξύσμα και χυμό από ένα πορτοκάλι
• Ξύσμα και χυμό από ένα λεμόνι
• 1 κουταλάκι της σούπας ξερό βασιλικό
• 1 κουταλάκι της σούπας ξερό θυμάρι
• 1 κουταλάκι της σούπας ξερή μαντζουράνα
• 2 δαφνόφυλλα
• 1 πιπεριά τσίλι (καυτερή)  ---> (αντικαθιστώ μία κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο με μία κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο εμποτισμένο με τσούσκες, για το ίδιο αποτέλεσμα)
• αλάτι όσο θέλετε

Εκτέλεση:

Θέλει τρελή επιστήμη να φτιάξετε αυτό το σωσάκι.

Ρίχνετε όλα τα υλικά σε ένα βαζάκι (τύπου μαρμελάδας), κλείνετε το καπάκι, και κουνάτε ωσάν να βρίσκεστε σε μπιτς μπαρ στην Κοπακαμπάνα και αυτό που κοπανάτε είναι οι μαργαρίτες σας.

Το μείγμα θα γίνει ελαφρώς γαλακτώδες με πρασινάκια να κολυμπούν μέσα.

Αυτό, αφήστε το στο ψυγείο πολύ ώρα (κατά προτίμηση, από την προηγούμενη το βράδυ), για να ξεδιπλωθούν τα αρώματα που έχει, διότι είναι σωσάκι με πολύ βάθος και θέλει το χρόνο του.

Πριν το σερβίρετε στο μπωλάκι του, για να συνοδέψει τα σαρακοστιανά σας, σουρώστε το να φύγουν τα διάφορα που κολυμπάνε και χαλάνε τη μόστρα.

Και έτοιμο το γκουρμεδιάρικο σωσάκι.