Κέικ πορτοκαλιού με γλάσσο πορτοκαλιού

Είχα, λοιπόν, ένα τραπέζωμα, είχα και ένα κάρο πορτοκάλια να λιάζονται στον ήλιο, και λέω μέσα μου: δεν τα μετατρέπω σε θέμα για το τραπέζι μου; Ξεκίνησα να χτίζω ένα μενού με βάση το πορτοκάλι, κιμπάρικο και μοσχομυριστό, με το τούτο του και το κείνο του, αλλά όλα τους με κάτι πορτοκαλένιο μέσα. Ωραία, λέω, με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Και εντυπωσιακό τραπέζι θα κάνω, και τα πορτοκάλια μου θα διώξω.

Ναι, αλλά ο άντρας μου είχε άλλα σχέδια, συνεπώς έμεινα με μόνο με το κέικ πορτοκαλιού. Και αυτό ακόμα, αλλιώς ξεκίνησε, αλλιώς κατέληξε. Είπα στην αρχή να το φτιάξω με σιροπάκι, να γίνει ζουμπιχτό και μελωμένο, και να του πετάξω και μερικές ροζέτες σαντιγί επάνω, να γίνει σούπερ επιδόρπιο. Άλλαξα γνώμη στη διαδρομή, μου περίσσεψε και λίγο χυμός από το πορτοκάλι, οπότε κατέληξε να γίνει το κλασσικό bundt κεκ στο μάτι (το στρογγυλό με τις ραβδώσεις και την τρύπα στη μέση), αλλά πορτοκαλένιο, και να το στολίσω από πάνω με μπόλικο γλάσσο πορτοκαλιού.

Χρησιμοποιώντας τον οδηγό με τις δόσεις (τούτο δω) για τις αναλογίες, έφτιαξα το κεκ και το αποτέλεσμα ήτο τούτο εδώ:

Όπως παρατηρείτε, δεν ακολούθησα τις συμβουλές μου και καθάριζα μια ώρα μετά.

(δεν υπάρχουν φωτογραφίες στεπ μπάι στεπ, διότι η συνταγή είναι πολύ απλή, νομίζω θα ήταν υπερβολή).

Υλικά:

• 250 γρ. βούτυρο αγελάδος ή μείγμα λιπαρών (χρησιμοποίησα μισό αγελάδος μισό μαργαρίνη)
• 250 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
• 3 αβγά μέτρια (χρησιμοποιώ πάντα βιολογικής καλλιέργειας για τα γλυκά, για να μη μυρίσουν- δεν το αποφεύγω πάντα, αλλά έχουν χαμηλότερες πιθανότητες να μυρίζουν)
• 700 γρ. ζάχαρη άχνη (περίπου)
• 250 γρ. χυμός πορτοκάλι
• ξύσμα από 2 πορτοκάλια
• 300 γρ. αλεύρι
• 1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν 

Εκτέλεση:

Τοποθετείστε τα βούτυρα σε ένα μπολ και περάστε το από τα μικροκύματα, ίσα να λιώσει λίγο.Αφήστε το στην άκρη, να κρυώσει.

Σπάμε τα αβγά ένα ένα σε ένα μπολάκι ή πιατάκι, ώστε αν κάποιο μυρίζει, να το αντικαταστήσουμε χωρίς να χαλάσουμε τα υπόλοιπα. Τα αδειάζουμε στον κάδο του μίξερ. Προσθέτουμε την κρυσταλλική ζάχαρη (η κανονική, που βάζουμε και στον καφέ μας), και χτυπάμε μέχρι το μείγμα να ασπρίσει και να φουσκώσει. Σημαντικό: από τη στιγμή που θα προσθέσετε τη ζάχαρη στα αβγά πρέπει να τα χτυπήσετε άμεσα, για να μην σβολιάσουν. 

Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο (ανακατεύεται καλύτερα αν είναι λιωμένο. Παγωμένο το θέλουμε μόνο σε ζύμες τάρτας ή στη σφολιάτα), τα 200 γρ. χυμό πορτοκάλι και το ξύσμα ενός πορτοκαλιού, και ξαναχτυπάμε λίγο να ενωθούν τα υλικά.

Τέλος, προσθέτουμε λίγο λίγο το αλεύρι και το μπέικιν (δεν υπάρχει λόγος ούτε να τα κοσκινίσετε μαζί, ούτε να τα ενώσετε ούτε τίποτα), μέχρι να τελειώσουν και να ενωθούν έμορφα σε ένα όχι και τόσο υγρό ζυμάρι.Το αδειάζουμε σε προετοιμασμένη φόρμα (αν είναι σιλικόνης δεν κάνουμε τίποτα, αν δεν είναι την βουτυρώνουμε, την αφήνουμε δέκα λεπτά στην κατάψυξη και μετά την πασπαλίζουμε με αλεύρι, κουνώντας τη φόρμα για να πάει παντού. Μετά πάμε στον νεροχύτη μας, την αναποδογυρίζουμε και την τινάζουμε για να φύγει η περίσσεια του αλευριού.)

Ιδού η φωτογραφία του ζυμαριού στη φόρμα.:

Ούτε όμως αλεύρωσα τη φόρμα σωστά επειδή βαριόμανε, συνεπώς μου κόλλησε το καπάκι του κεκ και μου χάλασε τη μόστρα!

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς στις αντιστάσεις πάνω κάτω για τουλάχιστον 40 λεπτά (άλλως, ώσπου το τεστ του μαχαιριού να βγαίνει καθαρό- εγώ βάζω και οδοντογλυφίδα, το αποτέλεσμα πρέπει να είναι το ίδιο, δηλαδή να βγαίνει καθαρό).

Το αφήνουμε μέσα στη φόρα σκεπασμένο με πετσέτα να χλιαρέψει λίγο, και τότε το αναποδογυρίζουμε πάνω σε σύρμα (μια βάση που έχουμε από σύρμα για να κρυώνουν γλυκά και μπισκότα. Συνηθίζω να βάζω λίγο εφημερίδα από κάτω ή λαδόχαρτο για να μην χρειαστεί να καθαρίζω μετά δέκα ώρες, όταν γλασάρω γλυκά κλπ).

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τη ζάχαρη άχνη με το ξύσμα του πορτοκαλιού, που το θέλουμε πολύ ψιλοκομμένο. Προσθέτουμε κουταλιά κουταλιά τα 50 γρ. χυμό πορτοκαλιού, έως ότου πετύχουμε τη σύσταση που θέλουμε. Το γλάσο πρέπει να είναι αραιό για να τρέξει όμορφα πάνω στο γλυκό, αλλά όχι πολύ μην γίνει σιρόπι.

Περιχύνουμε με αυτό το κεκ μας. Αν θέλουμε στολίζουμε με πορτοκάλι γλασέ, ή ζαχαρωμένα στικς πορτοκαλιού, ή ακόμα εκείνα τα θανατερά στικς πορτοκαλιού με σοκολάτα που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Μπορείτε επίσης να τσιμπήσετε κλαράκια αλόης ή αρμπαρόριζα ή θυμάρι ή ότι άλλο θέλετε σε λουλουδικό για να στολίσετε. Είχα λίγο ανθισμένο δενδρολίβανο, και έβαλα αυτό.

Για να μεταφέρετε το κεκ από το σύρμα στην πιατέλα, πιάνετε μια φαρδιά σπάτουλα, τη σφηνώνετε από κάτω με προσοχή, ανασηκώνετε λίγο και το μετακινείτε σε πιατέλα που έχετε έτοιμη δίπλα με γοργές κινήσεις, κάνοντας ταυτόχρονα το σταυρό σας μη το ματιάσετε και το χαλάσετε.

Καλή σας όρεξη!!

Μπισκότα παρδαλά

Παρδαλά, διότι με ένα ζυμάρι, τα κάνεις λογιών λογιών. Παρδαλά, επίσης, διότι μπορείς ευκολότατα, με ένα γλάσο, να τα ζωγραφίσεις, αν πιάνει το χέρι σου. Και αν έχεις υπομονή. Σημειώνω πως χρειάζονται αναμονή 2 ωρών πριν ψηθούν. Να πως φαίνονται αυτά που έφτιαξα φέτος:

Μπισκότα με φουντουκοπάστα και ολόκληρο φουντούκι.

Μπισκότα βανίλιας με κερασάκι γλασέ. Μοιάζουν θλιβερά αλλά δεν είναι. Δεν μου βγήκε το σχήμα σωστό γιατί φυσικά βαρέθηκα να τα ξαναπλάσω και να ξαναπεριμένω. Οπότε τα έψησα σε σχήμα ότι-νάναι.

Μπισκότα με καρύδι καβουρδισμένο και κανέλα. Ευτυχώς υπήρξαν και αυτά, διότι τα μελομακάρονα φέτος ήταν μια απίστευτη αποτυχία.

Υλικά: (βγαίνουν περίπου 120 μικρά μπισκότα, 40 από κάθε είδος)

• 2 κούπες βούτυρο αγελάδας, μαλακωμένο
• 2 κούπες ζάχαρη κρυσταλλική
• 2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
• 2 αβγά large, βιολογικά (για να μην μυρίζουν)
• 1 κουταλάκι του γλυκού βανίλια + 1 επιπλέον για τα μπισκότα με βανίλια
• 4 1/2 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1/4 κούπα νουτέλλα ή άλλη σοκοπάστα
• 40 ολόκληρα φουντούκια καβουρδισμένα
• 1 κουτί κερασάκια γλασέ (στα μεγάλα σούπερ μάρκετ, στα είδη ζαχαροπλαστικής)
• 1/4 κούπα καρύδι καβουρδισμένο και κοπανισμένο
• 2 κουταλιές της σούπας κανέλα.
• Αντικολλητικό χαρτί και διάφανη μεμβράνη

Σημείωση: για να καβουρδίσουμε ξηρούς καρπούς, τους αδειάζουμε σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, και τους ψήνουμε για 10-15 λεπτά στους 160 βαθμούς του φούρνου. Έπειτα, τους αφήνουμε να κρυώσουν καλά πριν τους χρησιμοποιήσουμε για οτιδήποτε άλλο εκτός από πραλίνα. Για να φτιάξετε πραλίνα, πρέπει να είναι ζεστοί για να μην παγώνει η καραμέλα.

Εκτέλεση: 

Νουτέλα

Ετοιμάζουμε το ζυμάρι: στο μίξερ του πάγκου, χτυπάμε τη ζάχαρη με το βούτυρο με το φτερό, ώσπου να αφρατέψουν. Προσθέτουμε ένα ένα τα αβγά (που πάντα σπάμε κάπου χώρια, μην τυχόν είναι χαλασμένο), μετά το μπέικιν, το αλάτι, τη βανίλια και ανακατεύουμε. 

Μετράμε το αλεύρι σε ένα μπολ όλο μαζί, και το βάζουμε στο ζυμάρι, κουταλιά κουταλιά, μέχρι να το πάρει όλο (μπορεί και να μην χρειαστεί όλο, μην το ζορίσετε). Για τη δουλειά αυτή, αλλάζουμε από φτερό σε γάντζο. Όταν ενσωματωθεί το αλεύρι, και ανακατευτεί καλά, χωρίζουμε τη ζύμη σε 3 μέρη. Σε ένα μπολ, αδειάζουμε το ένα μέρος ζύμης. Την αρωματίζουμε με την νουτέλα. Ανακατεύουμε καλά με το χέρι μας.

Καρύδι και κανέλα

Αλλού, αδειάζουμε το δεύτερο μέρος ζύμης. Το αρωματίζουμε με την κανέλα και τα καρύδια. Το τρίτο μέρος της ζύμης, το αφήνουμε αν θέλουμε στο μπολ του μίξερ και το αρωματίζουμε με το κουταλάκι του γλυκού βανίλια (χρησιμοποιώ το άρωμα, από το Βασιλόπουλο).

Μπαστουνάκι ζύμης

Τα ζυμάρια αυτά, τα πλάθουμε σε μακρόστενα μπαστούνια, διαμέτρου 3 εκατοστών, και μήκους όσο μας βολεύει (τα πλάθω σε μήκος 20 εκατοστών, ώστε να μου βγαίνει ένα μπαστούνι ανά λαμαρίνα, προς χάριν ισορροπίας, αν όχι πρακτικότητας). Τα τυλίγουμε σε πλαστική μεμβράνη καλά καλά και τα βάζουμε στο ψυγείο να παγώσουν για τουλάχιστον 2 ώρες. 

Όταν παγώσουν και είμαστε έτοιμοι, προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα. Στρώνουμε δύο λαμαρίνες με λαδόκολλα και αφαιρούμε την μεμβράνη από τα μπαστουνάκια μας. Τα κόβουμε σε φετάκια πάχους 1 εκατοστού και τα αραδιάζουμε στη λαμαρίνα. 

Τα μπισκότα νουτέλας τα στολίζουμε με 1 φουντούκι ολόκληρο στο κέντρο τους. 

Τα μπισκοτάκια κανέλας τα αφήνουμε σκέτα, ή τα στολίζουμε με μισό καρύδι. Τα μπισκοτάκια βανίλιας, τα στολίζουμε με μισό κερασάκι γλασέ (ή 1/4, αναλόγως, για να μας φτάσουν). 

Τα ψήνουμε για 8-10 λεπτά, ώσπου να είναι έτοιμα. Αν είναι λίγο μαλακά όταν τα βγάζετε, δεν πειράζει, όσο θα κρυώνουν, θα σφίγγουν. Μην τα αφήσετε παραπάνω από 10 λεπτά, θα γίνουν πέτρα μετά.

Γλάσο επικάλυψης: Το κλασσικό γλάσο για να επικαλύψετε μπισκότα, γίνεται με 1 κούπα ζάχαρη άχνη και 2-3 κουταλιές υγρό. Το υγρό μπορεί να είναι 1 κουταλιά λικέρ και 2 νερό, ή μερικές σταγόνες άρωμα και νερό ή 3 κουταλιές χυμός (λεμονιού ή πορτοκαλιού ή ότι άλλο θέλετε). Μπορείτε επίσης να το αρωματίσετε με ξύσματα, και να το χρωματίσετε με χρώματα ζαχαροπλαστικής. Ανακατεύετε τα υλικά ώσπου να ενωθούν καλά και να αποκτήσει το γλάσο τέτοια πυκνότητα που να μπορείτε να το απλώσετε εύκολα, αλλά να μην ρέει και εντελώς.

Δεν είναι υποχρεωτικό να στολίσετε τα μπισκότα σας με γλάσο πάντως. Στο χωριό σας σίγουρα δεν τα στόλιζαν. Εκτός αν κατάγεστε από την Αμερική ή τη Γερμανία. Στο δικό μου χωριό, ένα καρυδάκι και πολύ τους ήταν.

Άντε, και του χρόνου!!

Γίγαντες με χωριάτικο λουκάνικο και πιπεριά.

Αυτό τώρα το φαγητό, δημιουργήθηκε για την καταστροφή. Δεν φαντάζεστε πόσο του πάει το τσίπουρο. Σε συνδυασμό, δε, με ένα τζάκι και Π Ο Λ Υ κρύο, είναι φτιαγμένο για να σας μεθύσει. Θα σας το περιγράψω όπως το έφτιαξα, μια συμφορά που μας βρήκε με βάση το τι είχαμε στο ψυγείο και μας μύρισε.

Προσοχή, διότι το φαγάκι χρειάζεται προετοιμασία αποβραδίς. Μην ξεχαστείτε.  

Ιδού το οπτικό, σερβιρισμένο στο τραπέζι:

Νομίζω ότι διακρίνεται επαρκώς το σφηνακοπότηρο με το τσιπουράκι.

Υλικά:

• 500 γρ. φασόλια γίγαντες
• 2 μέτρια κρεμμύδια ξερά
• 2 σκελίδες σκόρδο, ή ένα κουταλάκι του γλυκού σκόνη σκόρδο
• 1 συσκευασία ντομάτα στον τρίφτη (έτσι το λένε, σαν κονκασέ με χυμό ντομάτας που είναι - αλλιώς ακριβώς αυτό, κονκασέ και χυμό ντομάτας)
• 2 κουταλιές της σούπας ντοματοπελτέ
• αλάτι, πιπέρι, ρίγανη κατά βούληση (το θέλει όμως το φαγάκι το καρύκευμά του)
• 2 πιπεριές κόκκινες κέρατο
• 2 χωριάτικα λουκάνικα (έβαλα με πράσο)
• Ελαιόλαδο για το μαγείρεμα (ΠΟΤΕ άλλα βρωμόλαδα στο φαγητό σας. Στην Ελλάδα ζούμε. Το ελαιόλαδο είναι ένα από τα μπαχτσίσια του Θεού για να ζούμε εδώ.)
• Τσούσκες κατά βούληση

Σημείωση:  Οι μοδάτοι σεφ το λένε τσίλι. Στα σαλόνια το λένε μικρές κόκκινες καυτερές πιπεριές. Στο χωριό μου το λένε τσούσκες.  Φυτρώνουν σε θάμνους, και στα χωριά, όταν γίνουν, τις περνάνε στην κλωστή και τις κρεμάνε να στεγνώσουν στον ήλιο. Στην Βόρεια Ελλάδα, τις κάνουν μπούκοβο και με αυτό αρωματίζουν σούπες και κρέατα. Στον Νότο έχω δει να τις βάζουν ολόκληρες στο φαγητό. Καθείς όπως ορέγεται, ωστόσο, η πεθερά μου τις κάνει μασουράκι και τις βάζει στο μπουκάλι με το ελαιόλαδο, που το στολίζει όμορφα στον πάγκο της, και ενίοτε το κάνει δώρο στους κανακάρηδές της (τρεις, ζωή να'χουνε), και επωφελούμαι εγώ. Με αυτό το λαδάκι ράντισα το φαγητό μου πριν το βάλω στο φούρνο, γιατί το τραβάει το πικάντικο πολύ.

Εκτέλεση:

Βάζουμε αποβραδίς τους γίγαντες στο νερό, να φουσκώσουν. Την επόμενη μέρα, όταν είναι να τους μαγειρέψουμε, τους στραγγίζουμε και τους ξεπλένουμε. Τους αφήνουμε στην άκρη.

Ετοιμάζουμε τα υλικά μας: ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια, πατικώνουμε το σκόρδο, αραιώνουμε τον πελτέ σε νερό, κόβουμε σε χοντρά κομμάτια τις πιπεριές και τα λουκάνικα (εδώ διαφωνήσαμε με τον άντρα μου: εκείνος είπε ήθελε να'ναι χοντρά κομμάτια τα λουκάνικα, εγώ τα έκοψα λεπτά για να γίνουν τραγανά).

Στη χύτρα, ζεσταίνουμε ελαιόλαδο, και σοτάρουμε το κρεμμύδι με το σκόρδο. Μην μαυρίσουν, αλλά μην μείνουν και απλώς διάφανα. Να τσιτσιριστούνε λίγο. Προσθέτουμε την ντομάτα και τον πελτέ. Αφήνουμε να πάρει μια γυροβολιά. Κανονικά, τηγανίζω τον πελτέ στο λάδι με το κρεμμυδάκι, αλλά είπα μιας και ερχότανε η καταστροφή από αλλού, να το αφήσω αυτό. Αλλά κρατάτε το στο μυαλό σας, για άλλη στιγμή, ότι το σωστό και πρέπον είναι τον πελτέ να τον τηγανίζετε λίγο.

Μόλις κάνει λίγο μπουρμπουλήθρες η σάλτσα, προσθέτουμε δυο ποτήρια νερό (αναλόγως τη χύτρα σας) και τα φασόλια, κλείνουμε το καπάκι και το αφήνουμε σε μέτρια φωτιά να βράσει (7/10). Ψήνουμε στη χύτρα ώσπου να βγει το μαντζαφλάρι έξω του καπακιού, και να κάνει φασαρία. Τότε το αφήνουμε με το ρολόι 2 λεπτά, και σβήνουμε το μάτι. Το ξεχνάμε.

Μετά από μπόλικη ώρα, το μαντζαφλάρι θα έχει κατέβει οικειοθελώς. Τουτέστιν,  ο ατμός που είχε μαζευτεί στην κατσαρόλα μέσα, έχει κάπως φύγει, το πράμα αποσυμπιέστηκε, και πλέον δεν κινδυνεύετε από το φονικό όπλο που ονομάζεται χύτρα ταχύτητας. Φορώντας πανοπλία και γάντια κουζίνας, πειραματιστείτε με το καπάκι της χύτρας. Αν αφαιρείται έχει απασφαλιστεί, συνεπώς μπορείτε να προχωρήσετε. Αλλιώς, βγάλτε την πανοπλία και επιστρέψτε σε λίγο.

Όπως είναι το φαγητό στην χύτρα, αδειάστε το σε ένα ταψί. Ρίξτε μέσα τις πιπεριές και ανακατέψτε. Στολίστε από πάνω τα λουκάνικα (δηλαδή, μην τα πετάξετε ατάκτως, τακτοποιήστε τα όμορφα πάνω στο φαγητό, ώστε να τραγανίσουν όλα), ραντίστε με λίγο καυτερό ελαιόλαδο, ή πασπαλίστε με λιγουλάκι μπούκοβο, ή χώστε μέσα μια τσούσκα. Ότι θέλετε, δεν θα μαλώσουμε γι'αυτό.

Ψήστε το φαγητό στο φούρνο με αέρα στους 190 βαθμούς για περίπου 30-45 λεπτά. Ελέγχετε τακτικά το νερό του και τα λουκάνικα, να μην σας αρπάξει από πάνω. Αν τείνει να στεγνώσει, κλείστε το, ούτως ή άλλως για μόστρα το βάλαμε το φαγητό στο φούρνο, ψήθηκε κυρίως στην χύτρα.

Σερβίρετε με τυρί φέτα, ελιές, χωριάτικο ψωμί με τραγανή κόρα και μπόλικη ψίχα. Αλλά προπαντός, με τσίπουρο. Χωριάτικο και αυτό, και όχι του εμπορίου.

Να σημειώσω εδώ πως για κάποιον λόγο, αφού φάγαμε, θεώρησα ότι θα ταίριαζε γευστικά παράφορα αν το φαγητό συνοδεύονταν από πορτοκάλι. Τώρα, θάτανε καμιά σαλάτα με φιλέτα πορτοκαλιού και καρύδι; Θα ήταν χυμός και ξύσμα στο φαγητό; Δεν ξέρω, δεν αποφάσισα. Αποφασίστε εσείς!

Να πως ήταν το φαγάκι πριν μπει στο φούρνο:

Κουραμπιέδες

Δεν σας αρέσει ε; Άμα τα έλεγα scottish shortbread cookies με αμύγδαλα θα σας άρεσε; Έ, αυτό είναι. Λιώνω με τους κουραμπιέδες, αν έχουν γίνει σωστά. Καταρχήν, τους κάνω με αγελαδινό βούτυρο, και όχι το βούτυρο από το βάζο. Έπειτα, πρέπει να έχουν το σωστό μέγεθος. Μία μπουκιά να είναι, αλλά να γεμίζουν το στόμα, να μην είναι μια σταλίτσα. Δεν θέλω μια σταλίτσα κουραμπιέ, δεν μαρέσει! Έπειτα, πρέπει να έχουν κρυώσει σωστά πριν τους γυρίσεις στην άχνη. Δεν θέλω κουραμπιέ με καραμελωμένη άχνη, είναι λάθος. 

Οι κουραμπιέδες θέλουν ένα δυο πραγματάκια να προσέξεις, και θα βγουν υπέροχα αφράτοι, αρωματικοί και νόστιμοι. Η συνταγή είναι του Παρλιάρου, και είναι η ίδια που φτιάχνω χρόνια τώρα.

Ορίστε πως μου βγαίνουν εμένα:

Το ζητούμενο είναι να βγαίνουν πολλοί.

Υλικά: 

• 300 γρ. βούτυρο αγελάδος
• 110 γρ. ζάχαρη άχνη, και άλλα 400 για το γύρισμα
• 600 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 140 γρ. αμύγδαλα ασπρισμένα, καβουρδισμένα και χοντροκοπανισμένα
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν
• 25 γρ. ρούμι ή κονιάκ
• λίγο κορν φλάουρ για την άχνη του γυρίσματος
• ανθόνερο για το πασπάλισμα (έχει πλέον με σπρέυ επάνω το μπουκάλι και είναι φοβερά βολικό)

Εκτέλεση: 

Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη με ΜΑΝΙΑ! Τουτέστιν, κάπου 20 λεπτά στο μίξερ. Πολύ θα μου πείτε. Έτσι πρέπει, θα σας πω. Οι τελειότεροι κουραμπιέδες έγιναν μόνο όταν χτυπήθηκαν αιώνες το βούτυρο με τη ζάχαρη. Θα μοιάζουν έτσι-->

Προσθέτουμε τα αμύγδαλα, το μπέικιν και το κονιάκ, και ξαναχτυπάμε για 1-2 λεπτά. Προσθέτουμε το αλεύρι κουταλιά κουταλιά, μέχρι να γίνει ένα ζυμάρι που να μην κολλάει καθόλου στο χέρι. Αν αυτό γίνει νωρίτερα από ολόκληρη την ποσότητα αλευριού, τσεκάρετε για σιγουριά, και σταματάτε να προσθέτετε αλεύρι. Καμιά φορά συμβαίνει. 

Πλάθετε μπισκοτάκια σε μέγεθος κάστανου (περίπου 25 γρ. το κομμάτι) και τα αραδιάζετε σε ταψί καλυμμένο με αντικολλητικό χαρτί. Τα ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς με αγέρα, δύο δύο τα ταψιά, για περίπου 20 λεπτά. Λογικά, θα σας βγει δύο λαμαρίνες. Μην τα κολλήσετε πολύ μεταξύ τους γιατί λίγο φουσκώνουν. Ο ιδανικός κουραμπιές είναι λευκός. Δεν κάνει να ροδίσει. Συνεπώς θέλουμε να είναι σφιχτοί μεν, αλλά να μην προλάβουν να πάρουν χρώμα.

Όπως βγαίνουν από το φούρνο, τους ψεκάζετε με ανθόνερο και τους αφήνετε να κρυώσουν καλά.

Σε ένα μπολ ανακατεύετε τη ζάχαρη άχνη με λίγο κορν φλάουρ. Ρίχνετε τους κρύους κουραμπιέδες εκεί μέσα λίγους λίγους μαζί, και τους γυρνάτε με το χέρι σας σε χούφτα μέχρι να καλυφτούν καλά. Τους τινάζετε λίγο και τους αραδιάζετε σε πιατέλα. 

Λεμονόπιτα

Για την ακρίβεια, lemonbars. Αμερικάνικου τύπου λεμονογλυκάκι, ελαφρώς λιγωτικό, αλλά τόσο λεμονικό. Πολύ λεμόνι, φορές γραντζουνάει το λαιμό, αλλά χωρίς να ξινίζει κανείς τα μούτρα του τρώγοντάς το. Η συνταγή έγινε με αφορμή την εκπομπή στο καταραμένο κανάλι του Δρίσκα, χρησιμοποίησα όμως έτερη. Πηγή δύσκολο να αναφέρεις, διότι η συνταγή είναι κοινής χρήσης. Να, έτσι είναι:

Γλυκό. Όλα τα γλυκά είναι τριγωνικά. Αλλιώς είναι κάτι άλλο.

Υλικά: 

• 150 γρ. αλεύρι για τη βάση
• 150 γρ. βούτυρο αγελάδος (ή μαργαρίνη αν σας είναι βαριά η γεύση του βουτύρου)
• 100 γρ. ζάχαρη για τη βάση
• 4 αβγά (βιολογικά για να μην σας μυρίσει το γλυκάκι)
• 400 γρ. ζάχαρη για την κρέμα
• 200 ml χυμός λεμονιού
• 110 γρ. αλεύρι για την κρέμα
• ξύσμα από 1 λεμόνι για τη βάση και άλλο ένα για την κρέμα.

Εκτέλεση: 

Στο μίξερ, χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη της βάσης ώσπου να αφρατέψουν. Προσθέτουμε το ξύσμα και το αλεύρι σιγά σιγά. Όταν η ζύμη γίνει ένα, την απλώνουμε σε ένα σκεύος (ταψί διαμέτρου 24 εκατοστών χρησιμοποίησα εγώ), με το χέρι. Η ζύμη αυτή σπάει και δεν υπάρχει λόγος να την ανοίξουμε με τον πλάστη. 

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς, για 20 λεπτά. Αυτό γίνεται για να ψηθεί το μπισκότο εντελώς όταν προσθέσουμε και την κρέμα και να μην μείνει άψητο.

Όσο αυτό ψήνεται, ετοιμάζουμε την κρέμα. Χτυπάμε στο μίξερ τα αβγά με την ζάχαρη της κρέμας, μέχρι να ασπρίσουν τα αβγά, και να φουσκώσει το όλο. Δηλαδή, σίγουρα 5 λεπτά. Προσθέτουμε το ξύσμα και τον χυμό λεμονιού και ξαναχτυπάμε για 1-2 λεπτά. Μετά, προσθέτουμε κουταλιά κουταλιά το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά. Αδειάζουμε το μείγμα πάνω στο μπισκότο, και ψήνουμε για περίπου 40 λεπτά ακόμα, σε προθερμασμένο φούρνο, στους 160 βαθμούς, αντιστάσεις πάνω κάτω. 

Το βγάζουμε όταν το γλυκό, πατώντας το ελαφρά, μοιάζει να έχει στερεοποιηθεί λίγο, και δεν είναι φανερά υγρό. Το αφήνουμε να κρυώσει. Όταν κρυώσει, το πασπαλίζουμε με άχνη. Κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε. Όχι μεγάλα κομμάτια. Γρατζουνάει το λαιμό. 

Κανελόνια γεμιστά με μανιτάρια και σπανάκι

Όταν η αμερικάνικη βοήθεια σου στέλνει μια κούτα κανελόνια, πρέπει να βρίσκεις τρόπους να τα διώξεις, χωρίς να επαναλαμβάνεσαι διαρκώς. Τα φάγαμε με κιμά, τα φάγαμε με σπανάκι, πολλές φορές και τα δύο. Ε, μετά έπρεπε πια να βρω νέα συνταγή να προσθέσω στο ρεπερτόριό μου. Και να τι προέκυψε: 

Νόστιμο ήτο, πολύ νόστιμο. Δεν του φαίνεται βέβαια. Πανάθλια φωτογραφία.

Υλικά:

• 1 κουτί κανελόνια της αρεσκείας σας (χρησιμοποιώ τα έτοιμα ρολαρισμένα, όχι τα φύλλα που τυλίγεις μόνος σου)
• 1 κιλό ανάμεικτα μανιτάρια (χρησιμοποίησα άσπρα μανιτάρια με πορτομπέλο σε αναλογία 2 προς 1) καθαρισμένα και κομμένα σε πολύ μικρά κομμάτια- αφού τα ψιλοκόψετε, πασπαλίστε τα με χυμό λεμονιού και ανακατέψτε, να πάει παντού
• 250 γρ. βρασμένο ψιλοκομμένο σπανάκι
• 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
• 1 κουταλάκι του γλυκού σκόρδο σκόνη, ή 2 σκελίδες φρέσκο
• 2 πράσα ψιλοκομμένα
• 1 χυμό ντομάτας (χρησιμοποιώ το τυποποιημένο προϊόν που λέει ότι είναι ντομάτα τριμμένη στον τρίφτη. Ε, ολόκληρη τη συσκευασία)
• 1 συσκευασία ρικότα (250 γρ.)
• 50 γρ. παρμεζάνα
• αλάτι, πιπέρι κατά βούληση (το πιπέρι το τσίμπησα λίγο)
• μισό κουταλάκι του γλυκού μαντζουράνα ξερή
• 1 ποτήρι του νερού κρασί λευκό
• 1 μάτσο βασιλικό φρέσκο (δεν έχει γραμμάρια εδώ, πόσο χωράει η χούφτα σας; Ε, τόσο)
• 1 κουταλάκι του γλυκού ρίγανη
• Λίγο ελαιόλαδο
• 250 γρ. τριμμένα κίτρινα τυριά. (χρησιμοποιώ μείγμα ρεγκάτο-γραβιέρα αγελαδινή 2-1)
• 2 ποτήρια του νερού γάλα (περίπου)

Σημείωση: Αν και δεν έβαλα γιατί το ξέχασα, όταν το φάγαμε το φαγητό, διαπίστωσα ότι σχεδόν φώναζε το κανελόνι ότι ήθελε καρύδι καβουρδισμένο στην γέμισή του. Μετά από συζήτηση, συμβιβάστηκε και με κουκουνάρι ροδισμένο.

Εκτέλεση: 

Σαλτσούλα σιγοβράζει

Για αρχή, ετοιμάζουμε τη σάλτσα ντομάτας. Σε ένα κατσαρολάκι, ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο, και σωτάρουμε το μισό ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι με το σκόρδο. Σβήνουμε με το 1/3 του κρασιού. Αφού εξατμιστεί το κρασί, προσθέτουμε την ντομάτα, αλατοπιπερώνουμε, βάζουμε ρίγανη και μισό ποτήρι νερό και αφήνουμε να σιγοβράσει σε όλη τη διάρκεια που ετοιμάζουμε τη γέμιση. (αν θέλετε μπορείτε να βάλετε και μια κουταλιά της σούπας πελτέ ντομάτα, για το χρώμα, αλλά δεν είναι απαραίτητο). 5 λεπτά πριν κλείσετε τη σάλτσα, ρίξτε και τον ψιλοκομμένο βασιλικό. Η σάλτσα είναι έτοιμη όταν πήξει ωραία.

Μανιτάρια ψήνονται

Σε ένα βαθύ τηγάνι, βάζουμε λίγο ελαιόλαδο, το υπόλοιπο ξερό κρεμμύδι, σκόρδο και το πράσο και σωτάρουμε. Προσθέτουμε τα μανιτάρια, και σωτάρουμε έως ότου πιουν το ζουμάκι που θα βγάλουν τα μανιτάρια. Για να γίνει αυτό συντομότερα, βάλτε αλατοπίπερο νωρίς. Όταν πιούν το ζουμάκι τους, αφήστε το μείγμα λίιιιγο ακόμα να πάρουν χρώμα τα μανιτάρια. 

Και σπανάκι.

Τότε, σβήστε με το κρασί, και ανακατέψτε. Όταν εξατμιστεί το αλκόολ, προσθέστε το σπανάκι, αλάτι (προσεκτικά γιατί θα βάλετε και τυρί), πιπέρι, μαντζουράνα, ρίγανη, λίγο βασιλικό και ανακατέψτε καλά. Σε αυτό το σημείο θα προσέθετα και τον ξηρό καρπό, αν το είχα θυμηθεί. Αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει. 

Και κρέμα.

Όταν κρυώσει, προσθέτουμε την ρικότα και την παρμεζάνα και ανακατεύουμε καλά. 

Ένα φτωχό και μόνο κανελόνι

Στο σκεύος που θα ψήσουμε το φαγητό (βάζω ένα πυρέξ στενόμακρο στο οποίο χωράει ακριβώς ένα κουτί κανελόνια), απλώνουμε λίγη από τη σάλτσα. Γεμίζουμε τα κανελόνια με τη βοήθεια ενός κουταλιού, αλλά κυρίως με τα δάχτυλά μας και τα αραδιάζουμε όμορφα μέσα στο ταψί. 

Και στη σειρά όλα μαζί παρέα

Σκεπάζουμε το φαγητό με την υπόλοιπη σάλτσα. Γεμίζουμε το ταψί με γάλα (όσο χρειαστεί για να γεμίσει) και πασπαλίζουμε με τα τριμμένα τυριά. 

Πριν μπουν στο φούρνο

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για περίπου 40 λεπτά, ή ώσπου να ροδίσει καλά το τυράκι της κρούστας. 

Κολοκυθόπιτα γλυκιά

Δυστυχώς η μόνη φωτογραφία που έχω από αυτή τη συνταγή, είναι της γέμισης, οπότε αυτή θα σας δείξω. 

Η κολοκυθόπιτα είναι μια ιδιαίτερη πίτα. Δεν ξέρω πόσο συνηθίζεται σε άλλα μέρη, είναι πάντως πολύ αγαπητή στην Δυτική Μακεδονία, στα Ποντιοχώρια. Έχω κάνει κάποιες παρεμβάσεις στη συνταγή που έχω από τη γιαγιά μου, που ταίριαξαν πολύ καλά. Πολύ αρωματική, χωρίς να βαραίνει πολύ η γεύση της κολοκύθας.

Φυσικά, επειδή στις μέρες μας δεν έχουμε το χρόνο να ανοίγουμε φύλλο, δεν είναι καθόλου ντροπή να πάρουμε έτοιμο φύλλο.

Ζουμερή γέμιση!

Υλικά:

• 1 πάκο έτοιμο χωριάτικο φύλλο για πίτες (το χοντρούτσικο, με τα 12 φύλλα)
• Μείγμα λιπών για το άλειμμα των φύλλων, περίπου μία κούπα* (βάζω συνήθως σε ίσες ποσότητες ελαιόλαδο, μαργαρίνη και βούτυρο αγελάδος- όπου και να το βάλεις το ρημάδι το βούτυρο κάνει τη διαφορά στη γεύση). 
• 1/2 κούπα καστανή ζάχαρη ανακατεμένη με 1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα, για το πασπάλισμα των φύλλων
• 1 κιλό κίτρινη κολοκύθα (μπορείτε στη λαική να ζητήσετε κομμάτι, δεν είναι ανάγκη να πάρετε ολόκληρο κεφάλι)
• 1 κούπα καστανή ζάχαρη
• 1 κούπα καρύδια καθαρισμένα και καβουρδισμένα
• 1/2 κούπα σταφίδες ξανθές
• 1 ποτηράκι μικρό ποτό της αρεσκείας σας (έβαλα κονιάκ, μόνο γιατί δεν είχα ρούμι, το οποίο ταιριάζει απίστευτα)
• 2 κουταλιές της σούπας κανέλα
• Λίγο γάλα 

*Η ποσότητα λιπών είναι σχετική, και συνδέεται με το πόσο λιπαρά τα θέλετε τα φύλλα σας. Το έτοιμο φύλλο έχετε υπόψη σας ότι είναι λίγο στεγνό, συνεπώς θα χρειαστεί να μην τσιγκουνεύεστε στο άλειμμα. Πάντως, ότι και αν επιλέξετε να κάνετε, πρέπει να λαδώσετε τις άκρες ΠΑΡΑ πολύ καλά, και στο κέντρο του φύλλου ας είναι και λίγο λιγότερο.

Εκτέλεση:

Σε ένα μικροσκοπικό μπολάκι, αδειάζουμε τις σταφίδες και το ποτό, και αφήνουμε για αρκετές ώρες, ώστε να αγαπηθούν καλά καλά.

Κόβουμε την κολοκύθα σε κομμάτια μικρά και καθαρίζουμε από τα σπόρια της. Τρίβουμε το ψαχνό στον χοντρό τρίφτη, και αφήνουμε τη σάρκα σε ένα στραγγιστήρι στον νεροχύτη, να φύγουν τα πολλά ζουμιά, για καμιά ωρίτσα. Πότε πότε, ανακατεύουμε και πιέζουμε τη σάρκα. Θέλουμε να μας βγει περίπου 600 γραμμάρια.

Ξεπαγώνουμε το φύλλο καλά καλά. Αν έχετε ξαναδουλέψει με φύλλο, έχει καλώς. Αν όχι, απλώστε το φύλλο στον πάγκο σας, και σκεπάστε το με καθαρή ελαφρά νοτισμένη πετσέτα κουζίνας, για να μη σας στεγνώσει όσο δουλεύετε.

Αφού σιγουρευτούμε ότι έχουμε στραγγίσει καλά την κολοκύθα (δηλαδή τη ζουλάμε και δεν βγάζει πολλά ζουμιά), την μεταφέρουμε σε ένα μπολ. Εκεί την ανακατεύουμε με την ζάχαρη της γέμισης, τις μεθυσμένες σταφίδες με το ποτό τους, τα σπασμένα καρύδια, και την κανέλα, και αφήνουμε το μείγμα να σταθεί για μισή ωρίτσα.

Σε ένα μικρούλι μπολάκι ανακατεύουμε τη μισή κούπα ζάχαρη με την κανελίτσα για το φύλλο.

Αφού όλα αυτά έχουν ετοιμαστεί, μπορούμε πλέον να συνθέσουμε την πιτούλα.

Παίρνουμε λοιπόν ένα ταψί (συνήθως βάζω το στρόγγυλο) και το αλείφουμε με το μείγμα λιπαρών μας. Απλώνουμε μέσα το πρώτο φύλλο. Το αλείφουμε παντού, αλλά προπαντός στις άκρες του. Οτιδήποτε δεν ακουμπά στον πάτο του ταψιού, το πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη και την κανέλα. Βάζουμε και δεύτερο φύλλο, λαδώνουμε τις άκρες καλά, πασπαλίζουμε με ζάχαρη και απλώνουμε στο κέντρο λίγη από τη γέμιση. Τώρα, θα πηγαίνει εναλλάξ αυτό, φύλλο, λάδωμα, πασπάλισμα, γέμιση, ώσπου να σας τελειώσουν τα υλικά. Απλά, φροντίστε οι άκρες στο ταψί να μην βγαίνουν πάντα στο ίδιο σημείο, ώστε να σας βγει η κόρα της πίτας ομοιόμορφη.

Έχετε υπόψη ότι η γέμιση θα έχει βγάλει πάλι ζουμί, αρκετό κιόλας, Το πολύ από αυτό το ζουμί, το πετάτε πριν αρχίσετε την πίτα. Μετά ανακατέψτε καλά και μην αγχώνεστε που θα έχει και λίγο ζουμάκι, καλό είναι.

Όταν πια απλώσετε και το τελευταίο φύλλο, γυρνάτε της άκρες σε ρολό και το ακουμπάτε στην άκρη της πίτας, ενώ ταυτόχρονα γυρίζετε το ταψί ώστε να διευκολυνθείτε. Τώρα αυτό ακούγεται περίπλοκο, αλλά όταν το κάνετε θα σας έρθει εντελώς φυσικά.

Αφού τελειώσετε, χαράσσετε την πίτα σε κομμάτια. Ας πάει και μέχρι κάτω το μαχαίρι, δεν πειράζει.Αλείφετε όλη την επιφάνεια της πίτας, με μεγάλη έμφαση στην κόρα, με γάλα. Ψήνετε την πίτα σε προθερμασμένο φούρνο στους 190 βαθμούς για περίπου μία ώρα. Πριν την κλείσετε, βεβαιωθείτε ότι έχει ψηθεί και από κάτω, υψώνοντας την πίτα με μια σπάτουλα. Αν δεν έχει ψηθεί, είτε γυρίστε το φούρνο στο πρόγραμμα που βγάζει από κάτω διπλή ζέστη (αν έχετε τέτοιο πράγμα) είτε γυρίστε την πίτα ανάποδα με προσοχή και ψήστε λίγο ακόμα.

Λογικά, η γέμιση μέσα πρέπει να έχει κάνει τα μέσα φύλλα ζουμέρα, και η κόρα θα πρέπει να έχει καραμελώσει.

Καλή σας όρεξη.