Φαλάφελ σουβλάκια

Ρεβυθοκεφτέδες μέσα σε αραβικές πίτες τυλιγμένοι, με μπόλικη σαλάτα και σάλτσα ταχινιού. Ακούγεται λιγωτικό; Μπορεί και να είναι λίγο, αλλά ευτυχώς υπάρχει το μπόλικο λεμονάκι να τα ισορροπήσει τα πράγματα. Τα λέω φαλάφελ και όχι ρεβυθοκεφτέδες γιατί είναι αρωματισμένα με μπόλικα μπαχαρικά, σε αντίθεση με τους δικούς μας που είναι λίγο πιο ήπιοι. Να έχετε στο νου σας ότι αν δεν σας αρέσουν τα μπαχάρια, αυτή η συνταγή δεν είναι για σας.

Σε αυτό το σημείο να σας τονίσω ότι το μείγμα των μπαχαρικών που χρησιμοποιείται δεν είναι σταθερό. Είναι όπως οι δικοί μας κεφτέδες εδώ, στους οποίους το κάθε μέρος βάζει άλλα υλικά ή αρωματικά. Ε, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα Φαλάφελ. Έκαστος βάζει ότι μυρωδικό θέλει. Η βάση όμως είναι ότι είναι πικάντικα και βαθιά αρωματικά. Εγώ θα σας παραθέσω το συνδυασμό που έφτιαξα και απόλαυσα.

Έπειτα, ναι είναι σουβλάκια, τουτέστιν, τζανκ, αλλά πιο υγιεινό τζανκ από αυτό, δύσκολα θα βρείτε. Ο συνδυασμός του οσπρίου με το ταχίνι, δυο από τις θρεπτικότερες τροφές έβερ, με τα λαχανικά, συγχωρεί εύκολα το γεγονός ότι οι κεφτέδες είναι τηγανιτοί και δεν γίνονται στον φούρνο. Είναι επιπλέον πλήρως νηστίσιμο φαγητό.

Τέλος, λέμε σουβλάκια και σκεφτόμαστε ότι θα είναι εύκολα στην ετοιμασία τους και γρήγορα. Όταν τελείωσα η κουζίνα ήταν σαν βομβαρδισμένη και εγώ ψόφια. Άξιζε; Θα σας πω ότι ναι, διότι έφτιαξα αρκετά φαλάφελ για 3 δόσεις (2 άτομα είμαστε) και έβαλα τα υπόλοιπα στην κατάψυξη για άλλη φορά.

Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι αυτή η συνταγή χρειάζεται προετοιμασία από την προηγούμενη ημέρα.

Θα σας δείξω το σύνολο του τραπεζιού, που ήταν αυτό:

Αρκετά να χορτάσει μικρός στρατός. Μας έμειναν και για τις επόμενες μέρες (πληθυντικός)

Υλικά για 5-6 φαγανά άτομα:

Για τα φαλάφελ:

• 1/2 κιλό ρεβίθια
• Λίγη σόδα μαγειρική
• 1 ματσάκι μαϊντανό
• 1 ματσάκι δυόσμο
• 3 φρέσκα κρεμμυδάκια
• 1/4 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις (μπορεί να χρειαστεί παραπάνω πάντως) + λίγο ακόμα για το πλάσιμο
• 1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν
• 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
• 4 κουταλιές της σούπας ταχίνι
• χυμός από 2 λεμόνια (αν θέλετε μπορείτε να βάλετε και ξύσμα αλλά δεν νομίζω ότι δένει ιδιαίτερα)
• Αλάτι (όσο θέλετε εσείς, ώστε να σας είναι εντάξει στη γεύση)
• 1 κουταλιά της σούπας πάπρικα κόκκινη γλυκιά
• 1 κουταλάκι ρίγανη ξερή
• 1 κουταλάκι θυμάρι ξερό
• 1 φακελάκι σουσάμι
• 1 φακελάκι κουκουνάρι
• όσο πιπέρι καγιέν αντέχετε (ή και καθόλου, αλλά ας είναι λίγο σπάισυ. Εγώ έβαλα από το λαδάκι με τις τσούσκες που έχω) ή χαρίσα αν έχετε
• Προαιρετικά: μισό κουταλάκι κύμινο τριμμένο και ένα κουταλάκι ξερό κόλιανδρο
• Ηλιέλαιο για το τηγάνισμα

Για τη σάλτσα ταχινιού:

• 1/4 κούπα ταχίνι
• Χυμό ενός λεμονιού
• 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
• αλάτι
• λίγο σκόρδο (αν βάλετε φρέσκο, μια σκελίδα ολόκληρη, αν βάλετε σκόνη, μια πρέζα

Για τα σουβλάκια: 

• Αραβικές πίτες (πήρα αυτές που στο σούπερ μάρκετ περιγράφονται ως λιβανέζικο ψωμί, και είναι σαν μεγάλες αραβικές πίτες)
• 4 μικρά αγγουράκια
• 2 ντομάτες
• μισό κεφάλι σαλάτα iceberg
• ελαιόλαδο, αλάτι, λεμόνι, λίγο κόλιανδρο φρέσκο ή μαϊντανό

 

Εκτέλεση:

Αποβραδίς, βάζουμε τα ρεβίθια σε μια λεκανίτσα με μπόλικο νερό και λίγη σόδα. 

Επίσης, ετοιμάζουμε τη σως ταχινιού, ανακατεύοντας όλα τα υλικά σε ένα βαζάκι με καπάκι και κουνώντας αυτό το βαζάκι μανιασμένα ώσπου να ενωθούν τα υλικά. Αν χρησιμοποιήσουμε φρέσκο σκόρδο, βάζουμε τη σκελίδα ολόκληρη στο βάζο, άκοφτη, ώστε να την απομακρύνουμε το πρωί. Αν η σως γίνει πολύ κρεμώδης και δεν μας αρέσει αυτό, τη σπάμε με λίγο νεράκι ανακατεύοντας ώσπου να πάρει την υφή που θέλουμε. Το σημειώνω αυτό επειδή το ταχίνι είναι περίεργο υλικό και αντιδρά παράξενα γενικώς. Όταν είναι έτοιμη η σάλτσα, τη βάζουμε στο ψυγείο να τραβήξει, ώσπου να τη σερβίρουμε.

Την επόμενη ημέρα, ξεπλένουμε καλά τα ρεβίθια και τα βάζουμε στην χύτρα να βράσουν. Εναλλακτικά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε προβρασμένα ρεβίθια κονσέρβας, αλλά γενικά αντιπαθώ τις κονσέρβες για τέτοια είδη. Όταν ετοιμαστούν, τα αδειάζουμε σε σουρωτήρι, τα ξανα-ξεπλένουμε.

Τώρα, θα ετοιμάσουμε τα υπόλοιπα υλικά. Πλένουμε σχολαστικά τα μυρωδικά και τα κρεμμύδια, και τα κόβουμε.

Περνάμε πρώτα το σουσάμι και μετά το κουκουνάρι από ένα αντικολλητικό τηγανάκι, χώρια, ίσα να πάρουν χρώμα και τα δυο.

Παίρνουμε το πολυαγαπημένο μας μπλέντερ, και αδειάζουμε μέσα τα ρεβίθια μας. Αν δεν χωράνε όλα τα κάνουμε σε δυο τρεις δόσεις. Σημαντικό είναι, τα υπόλοιπα υλικά να περάσουν όλα από το μπλέντερ με τουλάχιστον μια δόση ρεβίθια- δηλαδή, να μην αλεστούν μοναχά τους, αλλά με ρεβίθια μαζί.

Ραβδομπλέντερ

Οπότε στο μπλέντερ βάζουμε κάθε φορά τα εξής υλικά: ρεβίθια, μαϊντανό, δυόσμο, κρεμμυδάκια, κουκουνάρια,ελαιόλαδο, ταχίνι, χυμό λεμονιού. Δεν θα βάλουμε: μπαχαρικά, αλεύρι, μπέικιν, σουσάμι. Αλέθουμε ώσπου να γίνουν ένας απαλός πουρές και αδειάζουμε σε μια λεκανίτσα. 

Όταν τελειώσουμε με το μπλέντερ, και έχουμε αλέσει όλα τα υλικά, προσθέτουμε στην λεκάνη τα ξερά μυρωδικά, τα μπαχαρικά, το αλεύρι, το μπέικιν και το ψημένο σουσάμι, και τα ζυμώνουμε με το χέρι μας, να ενωθούν τα πάντα παντού. Φροντίζουμε να παίρνουμε πάντα και υλικό από τον πάτο και τις άκρες της λεκάνης με το χέρι μας. Αφήνουμε τη ζύμη λίγο να ξεκουραστεί.

Πλάθω κουλουράκια.

Τα πλάθουμε σαν πλακουτσωτά σουτζουκάκια (αν τα τυλίξουμε. Αν τα σερβίρουμε τα κάνουμε ότι σχήμα θέλουμε), βρέχοντας τα χέρια μας με λίγο αλεύρι, και τα αραδιάζουμε να τα ετοιμάσουμε για το τηγάνισμα. 

Αν έχετε φριτέζα, τηγανίστε τα εκεί. Αν όχι, τηγανίστε τα σε τηγάνι βαθύ, με αρκετό λάδι, σε δυνατή φωτιά. Δοκιμάστε πρώτα με ένα, να δείτε αν διαλύεται. Αν διαλύεται, προσθέστε αλευράκι, ώσπου να σταματήσει να διαλύεται. 

Σε αυτό το σημείο να τονίσω τα εξής για το τηγάνισμα αυτών των κεφτέδων:

1. Δεν βάζουμε ποτέ στο τηγάνι παραπάνω από 3-4 κομμάτια
2. Περιμένουμε να κάψει καλά το λάδι
3. Μεταξύ των τηγανιών, αφήνουμε το λάδι να ξανακάψει
4. Ποτέ μα ποτέ δεν χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία του ματιού κατά τη διάρκεια του τηγανίσματος.

Αλλιώς, θα πάθετε ότι έπαθα εγώ, αχρηστεύοντας ένα τηγάνι λάδι και μια τηγανιά κεφτέδες:

Καταστροφή!

Τα τηγανίζουμε λοιπόν 3-3 ή το πολύ, 4-4 μαζί, για 2-3 λεπτά από κάθε πλευρά, και βγάζοντας τα, τα ακουμπάμε σε απορροφητικό χαρτί για να τραβήξει την περίσσια του λαδιού.

Όσο αυτά τηγανίζονται, ετοιμάζουμε τα υπόλοιπα:

Ετοιμάζοντας πακετάκι

Κόβουμε ένα κομμάτι ικανό, λαδόχαρτο. Το βρέχουμε κάτω από τη βρύση, τσαλακώνοντάς το. Το ζουλάμε λίγο με το χέρι να φύγουν τα πολλά νερά. Τυλίγουμε με αυτό, όπως είναι βρεγμένο, τις πίτες, και τις περνάμε ένα λεπτό από τα μικροκύματα, για να μαλακώσουν και να ζεσταθούν οι πίτες, μέσα στο υγρό πακετάκι τους. Γίνονται αφράτες και υπέροχες. 

Ετοιμάζουμε τη σαλάτα που θα μπει στις πίτες: ψιλοκόβουμε τα σαλατικά (εμείς τα κάναμε σκέτα σε στικ, αλλά ήτο θέμα τεμπελιάς. Το σωστό είναι να κοπούν μικροσκοπικά κυβάκια και να ντυθούν με σάλτσα), τα ανακατεύουμε με το αλάτι, το ελαιόλαδο, τον χυμό λεμονιού και τον κόλιανδρο (μαϊντανό αν δεν μας αρέσει), και τα αδειάζουμε σε μια μικρή σαλατιέρα.

Σε άλλο πιάτο αραδιάζουμε τις πίτες.

Σε τρίτο πιάτο αραδιάζουμε τους κεφτέδες.

Σερβίρουμε και την σάλτσα στο τραπέζι.

Και έτοιμο το φαγητό, να λερωθούμε παρέα με ταχίνια και λάδια που τρέχουν:

Παίρνουμε μια πίτα, την πασαλείβουμε με ταχινο-σως, βάζουμε σαλάτα, τους κεφτέδες, τυλίγουμε σε σφιχτό ρολό, και μπουκώνουμε ευχαριστημένοι.

Σημείωση:

Το φαγητό θέλει οπωσδήποτε τη σαλάτα, για να το δροσίσει. Προτείνω, αν δεν σας φτάνει η σαλάτα, να το συνοδέψετε με ένα δροσερό αιράνι. 

Ετοιμάστε το σπίτι σας, ανακατεύοντας μια αγελαδίτσα (το γιαούρτι, όχι το ζώο), σε μια κανάτα, με νερό τόσο ώστε να γίνει ρόφημα. Προσθέστε ψιλοκομμένο δυόσμο και πάγο για πρόσθετο εφέ και για να σας περάσουν για πολύ ψαγμένους με την παράδοση κιέτς.

Κρεμμυδοκεφτέδες

Μια χαρά μεζεδάκι, και για μπουφέ, αφού διατηρούνται τραγανά και δεν νοτίζουν εύκολα. Είναι εξαιρετικά αρωματικοί, και δεν έχουν την γνωστή γλύκα των μαγειρεμένων κρεμμυδιών. Βγαίνουν σε δύο εκδοχές: νηστίσιμοι και αρτύσιμοι. Η συνταγή που έφτιαξα σήμερα ήταν νηστίσιμη, θα σας δώσω όμως και τα υλικά για τους αρτύσιμους. Σχετική φωτό:

Λαχταριστός, αν και δαγκωμένος.

Υλικά:

• Ένα μάτσο φρέσκα κρεμμυδάκια, καθαρισμένα, κομμένα σε κομμάτια (όλο το άσπρο και το τρυφερό κομμάτι του πράσινου κρατάμε)
• μια χούφτα μαϊντανό ψιλοκομμένο
• μια χούφτα άνηθο ψιλοκομμένο
• μισή χούφτα δυόσμο ψιλοκομμένο
• αλάτι, πιπέρι, ρίγανη
• αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (περίπου 1-2 κούπες)
• νεράκι (με το μάτι)
• ηλιέλαιο για το τηγάνισμα

Υλικά για  συνοδευτική σως:

• 3-4 κουταλιές ταχίνι
• λίγο χυμό λεμονιού
• μισή σκελίδα σκόρδο λιωμένη
• αλάτι, πιπέρι κατά βούληση
• λίγο ξερή ρίγανη

Εκτέλεση:

Όπως καταλαβαίνετε από την λίστα των υλικών, η συνταγή είναι μπακάλικη, και είναι της γενικότερης τεχνοτροπίας "με το μάτι" της γνωστής Ελληνίδας μάνας. Μάνα πόσο ρύζι να βάλω; Ε, όσο πάρει. Θα σας το εξηγήσω όσο μπορώ, τα ρέστα στη φωτό του μείγματος πριν ψηθεί.

Ρίχνετε όλα τα υλικά σε μια λεκανίτσα, εκτός από το αλεύρι και το νερό. Τα ανακατεύετε με ένα κουτάλι. Ξεκινάτε το αλεύρι με μια κούπα, ανακατεύετε. Σε αυτή τη φάση θα είναι σαν αλευρωμένα κρεμμύδια. Προσθέτετε λίγο νερό. Και μετά, προσθέτετε εναλλάξ αλεύρι και νερό έως να γίνει ένας πηχτός χυλός. Να, έτσι --->

Σε ένα τηγάνι ζεσταίνετε καλά το λάδι. Να είναι λίγο μπόλικο. Μπορείτε να τηγανίσετε στο ίδιο λάδι και άλλη φορά. Ρίχνετε μέσα στο καυτό λάδι κουταλιές κουταλιές το μείγμα. Μην φορτώσετε το τηγάνι πολύ, δεν θα ψηθούν καλά. Ψήνετε 2-3 λεπτά από κάθε μεριά, ή μέχρι να γίνουν τραγανά, τα βγάζετε και τα ακουμπάτε σε χαρτί κουζίνας να τραβήξει λίγο την περίσσια του λαδιού.

Σερβίρετε ζεστούς με τη σως, ή με σαλατούλα, ή σκέτους.

Σημείωση:

Αν θέλετε να τους κάνετε αρτύσιμους, απλά προσθέστε στο παραπάνω μείγμα, μισή κούπα τυρί φέτα ανακατεμένη με κάποιο πικάντικο κίτρινο τυρί και 1 αβγό. Τα βάζετε αυτά τα υλικά πριν αυγατίσετε το μείγμα με νερό.

Σάμαλι σερμπέτι

Σιμιγδαλένιο και σοροπιαστό γλυκάκι αυτό, σερμπέτι σκέτο. Απευθύνεται στους ανθρώπους που αγαπούν τα βαριά γλυκά, τρώγεται δε σε μικρά κομμάτια, ιδανικά συνοδευμένο με παγωτό καϊμάκι να του δροσίσει λίγο τη γλύκα. Και να φανταστείτε είναι πειραγμένη η συνταγή.

Χρυσαφένιο, χωρίς αβγά ή λιπαρή ύλη.

Υλικά:

• 2 κούπες σιμιγδάλι χοντρό
• 1 κούπα σιμιγδάλι λεπτό
• 1 1/2 κούπα χυμός πορτοκάλι
• 2 βανιλίνες
• ξύσμα από ένα λεμόνι και ένα πορτοκάλι
• 5 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν
• 1 κουταλάκι του γλυκού σόδα μαγειρική
• 1/2 κούπα ζάχαρη
• μερικά λευκά αμύγδαλα ωμά

Για το σιρόπι:

• 3 κούπες ζάχαρη
• 3 κούπες νερό
• Ο χυμός και η φλούδα ενός λεμονιού
• 1 σφηνάκι λικέρ μαστίχας

Εκτέλεση:

Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υλικά της ζύμης, εκτός από το χυμό πορτοκάλι και τη σόδα. Τούτα τα δύο τα ανακατεύουμε σε ένα σκεύος με χώρο, να διαλυθεί η σόδα, πριν τα προσθέσουμε στα στέρεα υλικά. Υπόψη, η σόδα θα αφρίσει μέσα στο χυμό, οπότε είτε ανακατέψτε τα πάνω από το μπωλ με τα σιμιγδάλια, ή κάντε το σε δοχείο πλούσιο σε χώρο. 

Η ζύμη θα βγει αρκετά αραιή, μην τρομάξετε, έτσι πρέπει να είναι. Το χρωμάτακι της δεν είναι και ότι ομορφότερο έχω δει στη ζωή μου, αλλά, γλυκό χωρίς αβγό, χλωμό θα βγει. Παίρνουμε ένα ταψάκι σε ότι σχήμα θέλουμε (εγώ χρησιμοποίησα το τυπικό στρόγγυλο της κουζίνας, με διάμετρο περίπου 30 εκατοστά- ανάλογα της διαμέτρου του ταψιού θα βγει και το τελικό ύψος του γλυκού, οπότε αποφασίστε τι θέλετε)., το λαδώνουμε λίγο και το πασπαλίζουμε με σιμιγδάλι για να μην κολλήσει το γλυκό μετά. Αδειάζουμε εκεί το χυλό. 

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στις αντιστάσεις πάνω κάτω, στους 180 βαθμούς, για περίπου 40 λεπτά (εξαρτάται και από το μέγεθος της φόρμας τελικά). Δέκα λεπτά πριν ολοκληρωθεί αυτός ο χρόνος, βγάζουμε το ταψί από το φούρνο, κόβουμε το γλυκό σε κομμάτια και μπήγουμε ένα αμυγδαλάκι στο κέντρο κάθε κομματιού. Ξαναβάζουμε το γλυκό στο φούρνο για τα τελευταία δέκα λεπτά.

Μόλις ξαναβάλουμε το γλυκό στο φούρνο, ρίχνουμε όλα τα υλικά για το σιρόπι σε ένα κατσαρολάκι και τα βάζουμε να βράσουν. Από τη στιγμή που θα αρχίσει να βράζει το σιρόπι μετράμε 5 λεπτά. Σβήνουμε το μάτι. Περίπου σε αυτό το χρόνο πρέπει να είναι έτοιμο και το γλυκό, το βγάζουμε από το φούρνο. Με μια κουτάλα σοροπιάζουμε σιγά σιγά το γλυκό. Το αφήνουμε να τραβήξει όλο το σιρόπι πριν ρίξουμε το επόμενο. Επιμένουμε λίγο περισσότερο στις γωνίες. Όσο κάθεται, τόσο σφίγγει. 

Μπιφτέκια φούρνου αλλιώς

Αυτά τα μπιφτέκια είναι εκπληκτικά. Όπως λένε στις εκπομπές μαγειρικής, έχουν βάθος στη γεύση και πολλαπλά επίπεδα. Η επίγευση που σου αφήνουν είναι μοναδική. Μοναδική σίγουρα ΔΕΝ είναι η φωτογραφία τους, η οποία είναι αρκετά αναξιοπρεπής για συμπαθητικά μπιφτέκια, αλλά θα χρειαστεί να με εμπιστευτείτε, ότι, ναι, σας λέω την αλήθεια και τα μπιφτέκια μου είναι φοβερά!

Ακριβώς μια ανάσα πριν φαγωθεί!

Υλικά: (για 6-8 άτομα, αν θέλετε λιγότερο απλά κόφτε στη μέση τη συνταγή. Εγώ κάνω ολόκληρο κιλό, το χωρίζω ζυμωμένο σε μερίδες και το βάζω στην κατάψυξη για όταν βαριέμαι να μαγειρέψω)

• 1 κιλό κιμά (30% χοιρινό, 70% μοσχάρι, διπλοπερασμένο μαζί στην μηχανή, να επιμείνετε στο χασάπη)
• 1 μεγάλο κρεμμύδι
• 1 χούφτα μαϊντανό
• 1/2 χούφτα δυόσμο
• 1 ποτήρι του νερού φρυγανιά τριμμένη
• 1/2 ποτήρι του νερού κόκκινο κρασί
• 1/4 ποτήρι του νερού ελαιόλαδο
• 1 ποτήρι του νερού γάλα
• 1 αβγό μεγάλο
• αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, πάπρικα γλυκιά
• μισό βάζο λιαστές ντομάτες (περίπου 6-7 κομμάτια)

Εκτέλεση:

Στο μιξεράκι, αλέθετε το κρεμμύδι, να γίνει πολτός. Το αδειάζετε σε μια λεκανίτσα. Αλέθετε μαϊντανό και δυόσμο, ίσα να κοπούν τα φυλλαράκια. Δεν θέλουμε να εξαφανιστεί. Τότε προσθέτετε τις λιαστές ντομάτες και ξανακόβετε, να γίνουν όλα μικρούτσικα κομματάκια. Τα αδειάζετε και αυτά στη λεκανίτσα.

Έπειτα προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα υλικά, και ζυμώνετε καλά. Το μείγμα θα μοιάζει λίγο νερουλό, αλλά όσο ζυμώνετε, τόσο ενώνονται τα υλικά και θα στρώσει. Τα πλάθετε σε μπιφτέκια και τα ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190 βαθμούς σε αντιστάσεις πάνω κάτω για καμιά ωρίτσα, ή ώσπου να γίνουν όσο τραγανά τα θέλετε.

Σημειώσεις σερβιρίσματος:

Τα σέρβιρα με χυμό λεμονιού, φρυγανισμένο ψωμί με λάδι/αλάτι/ρίγανη και βρασμένο κουνουπίδι/μπρόκολο. Μπορείτε κάλλιστα να τα σερβίρετε με μακαρόνια, ή με ρύζι και αρακά, ή με πατάτες (πουρέ ή φούρνου ή τηγανιτές). Μια τεράστια πράσινη σαλάτα/ρόκα/καρύδι/τυρί θα ταίριαζε επίσης.

Παραλλαγές:

• αφού τα αραδειάσετε στο ταψί, καλύψτε τα με παχιές φέτες ντομάτα και ψήστε τα έτσι
• προσθέστε στον κιμά 1/4 κιλού τυρί φέτα, σπασμένο σε κομμάτια όχι πολύ μικρά
• γεμίστε τα μπιφτέκια με μείγμα κίτρινων τυριών
• όλα τα παραπάνω μαζί, για την υπέρτατη γουρουνιά.
• αν τα πλάσετε κεφτεδάκια και τα ψήσετε στον φούρνο, γίνονται εξαιρετικός μεζές για μπουφέ

Χαλβάς γιαγιαδίστικος

Ο παραδοσιακός, σιμιγδαλένιος χαλβάς είναι τούτος δω, αρωματισμένος με χυμό πορτοκάλι, κανέλλα και μέλι. Γίνεται μοσχομυριστός και στέκεται όμορφα πάνω σε πιατέλα. 

Η μέτρηση υλικών γίνεται σε ποτήρια. Δεν έχει σημασία τι είδους ποτήρια, αρκεί να γίνει με το ίδιο μέγεθος ποτηριού για όλα τα υλικά. Χρησιμοποίησα νεροπότηρα, για να βγει αρκετή δόση για μια φόρμα κέικ.

Ιδού τα πειστήρια:

Χριστουγεννιάτικο Αστέρι. Το ξέρω ότι πλησιάζει Πάσχα.

Υλικά:

• 2 ποτήρια σιμιγδάλι (αν χρησιμοποιήσετε μόνο χοντρό, ο χαλβάς θα βγει πιο ψωμένιος, αν χρησιμοποιήσετε μόνο ψιλό, θα βγει πιο μεταξένιος, αν κάνετε μείγμα μισό μισό θα βγει δομημένος)
• 1 ποτήρι λάδι (ότι έχετε ευχαρίστηση- αν χρησιμοποιήσετε ελαιόλαδο φροντίστε να είναι απαλό στη γεύση, άλλως χρησιμοποιήστε καλαμποκέλαιο ή ηλιέλαιο) + λίγο για τη φόρμα
• 1 1/2 ποτήρι ζάχαρη κρυσταλλική
• 1/2 ποτήρι μέλι
• 3 ποτήρια νερό
• 1 ποτήρι χυμό πορτοκαλιού
• φλούδες από ένα πορτοκάλι (ξεφλουδίζετε το πορτοκάλι, κρατώντας μόνο το πορτοκαλί μέρος της φλούδας- το άσπρο το πετάμε γιατί πικρίζει)
• 2 ξύλα κανέλας
• 1 κουταλιά της σούπας κανέλα σκόνη (ή, όσο θέλετε)

Εκτέλεση:

Σε μια κατσαρόλα αδειάζουμε το λάδι και το ζεσταίνουμε. Μόλις ζεσταθεί, χαμηλώνουμε τη φωτιά (σε βαθμίδες έως το 10 το βάζω στο 6), προσθέτουμε το σιμιγδάλι, και ανακατεύουμε διαρκώς. Μόλις αρχίσει να ζεσταίνεται το σιμιγδάλι θα μοσχομυρίσει. Το ανακατεύουμε ώσπου να αλλάξει χρώμα από ξανθό της άμμου σε λίγο πιο σκούρο. Προσέχουμε πάρα πολύ καλά να μην κάψουμε το σιμιγδάλι.

Το πριν...

Και το μετά.

Σε ένα άλλο κατσαρολάκι, αδειάζουμε όλα τα άλλα υλικά εκτός από την κανέλα σκόνη, ανακατεύουμε στην αρχή μια, και το αφήνουμε να βράσει. Από τη στιγμή που ξεκινήσει ο βρασμός, μετράμε 5 λεπτά και το κλείνουμε. Αν φουσκώσει και αφρίσει, χαμηλώστε λίγο την φωτιά, αλλά μην το ανακατέψετε, θα ζαχαρώσει.





Όταν θα είναι έτοιμο το σιρόπι, θα υποχωρήσει και αυτός ο αφρός που βλέπετε δεξιά, και θα είναι ένα διαυγές σιροπάκι με μια απόχρωση κεχριμπαρένια.
Το σιρόπι το ετοιμάζουμε μόλις αδειάσουμε το σιμιγδάλι στην κατσαρόλα, ώστε να είναι έτοιμο όταν ψηθεί το σιμιγδάλι.

Πάμε τώρα στα δύσκολα. Όταν είναι έτοιμο το σιμιγδάλι, αδειάζουμε κουταλιά κουταλιά (με το εργαλείο που σερβίρουμε τη σούπα) το σιρόπι στην κατσαρόλα. Θέλει προσοχή εδώ, γιατί μόλις μπει το σιρόπι, θα γίνει ο χαμός. Θα πετιούνται σιμιγδάλια παντού, θα τσιτσιρίσει και θα βράσει. Λόγω του σιροπιού, όλο αυτό θα καίει πάρα πολύ, σε βαθμό να προκαλεί εγκαύματα, οπότε καλό είναι να πάρετε μέτρα ασφαλείας ώστε να μην καείτε.

Αφού αδειάσετε όλο το σιρόπι (χωρίς τις φλούδες πορτοκαλιού και τα ξύλα κανέλλας, ε;) και ανακατέψετε καλά, προσθέτετε την κανέλα σκόνη και ξανανακατεύετε και σβήνετε το μάτι. Μόλις δείτε ότι έχει απορροφηθεί το σιρόπι,. αδειάζετε τον χαλβά σε μια λαδωμένη φόρμα με ότι σχέδιο θέλετε (ή και καθόλου σχέδιο) και τον αφήνετε να κρυώσει. 

Τον αναποδογυρίζετε σε πιατέλα (δηλαδή, ακουμπάτε πάνω στη φόρμα την πιατέλα και με μια χαρακτηριστική κίνηση το γυρνάτε όλο ανάποδα, ώστε η πιατέλα να είναι κάτω και η φόρμα πάνω, και σιγά σιγά σηκώνετε τη φόρμα. Αν δεν βγαίνει κοπανίστε την λίγο να ξεκολλήσει).

Αν θέλετε, πασπαλίστε το χαλβά από πάνω με λίγο κανέλα, κάνοντας σχέδια.

Σημείωση: 

Τον χαλβά στο σπίτι μου έτσι τον κάμαμε. Τώρα, αναλόγως καταγωγής, ο κόσμος προσθέτει και διάφορα πράγματα ακόμα. Το εύκολο είναι τα καβουρδισμένα αμύγδαλα (αποφλοιωμένα, στους 160 βαθμούς στο φούρνο για 10 λεπτά, ή ώσπου να πάρουν χρώμα). Το επόμενο είναι το καβουρδισμένο κουκουνάρι και οι φουσκωμένες στο κονιάκ ξανθές σταφίδες. Ή, γαρίφαλο στο σιρόπι (3-4 κοτσανάκια, αλλά γίνεται βαρύ στο άρωμα μετά και δεν το προτιμώ). Ε, και μετά, μπορείτε να πειραματιστείτε στο σιρόπι: λεμόνι αντί για πορτοκάλι (θα δώσει και μια οξύτητα αυτό, δεν είναι κακό), ή σιρόπι από γλυκό του κουταλιού περγαμόντο (αντικαθιστούμε ένα μέρος νερού σε ίση ποσότητα σιροπιού), ή μαστίχα κοπανισμένη που έχουμε πρώτα αφήσει σε ένα κομμάτι του ζεστού νερού. Αρώματα τύπου βανίλια ή πικραμύγδαλο δεν συνιστώ, καθώς δεν δένουν ωραία.

Πίτες για σουβλάκια

ΔΕΝ είναι σαν του σουβλατζίδικου, να ξέρετε. Ευθύνη ουδεμία φέρω, ότι σας παραπλάνησα, ότι σας είπα ψέματα, ότι σας έταξα φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Αφού, λοιπόν, το ξεκαθαρίσαμε αυτό, να σας πω ότι πρόκειται για νοστιμότατο αρτοσκεύασμα που θυμίζει αρκετά τις πίτες για τα σουβλάκια που τρώμε από τα σουβλατζίδικα, απλά, είναι φτιαγμένο από τα χεράκια σας, πεντακάθαρο. Μπορείτε φυσικά να τα τηγανίσετε, και να είναι εκπληκτικά, μπορείτε όμως για μια ελαφρώς υγιεινότερη επιλογή να τα ψήσετε στο φούρνο.

Με αυτά θα συνοδέψετε σαλάτες και ντιπ, με αυτά θα τυλίξετε σουβλάκια. Και να πως είναι αφού τελειώσετε τη διαδικασία:

Διαβαθμίσεις στην ώρα ψησίματος προς χάριν πειραματισμού

Υλικά: (περίπου 8-10 πίτες)

• 1/2 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1 φακελάκι μαγιά στιγμής
• 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
• 1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
• 1 κούπα του καφέ χλιαρό νερό +λίγο ακόμα (αναλόγως πόσο θα πάρει)
• Λίγο λαδορίγανη με αλατάκι για το άλειμμα μετά

Εκτέλεση:

Δεν είναι έτοιμο το ζυμαράκι.

Σε μια λεκανίτσα ανακατεύετε όλα τα υλικά μαζί (στο νερό κρατάτε το "λίγο ακόμα" να το βάλετε σιγά σιγά, όσο χρειαστεί) και ζυμώνετε με τα χεράκια σας ώσπου να πάρετε μια ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια. Στη φωτογραφία δεξιά, δεν είναι έτοιμη η ζύμη, διότι εμφανώς και κολλάει ακόμα στο χέρι, και δεν έχει ενωθεί καλά το αλεύρι.

Έτοιμο ζυμαράκι.

Σε αυτή τη φωτογραφία, το ζυμαράκι μας είναι έτοιμο. Το βάζουμε σε προθερμασμένο και σβηστό φούρνο (τον πυρώσαμε για μερικά λεπτά και μετά τον σβήσαμε, δημιουργώντας μια αεροστεγή, χλιαρή φωλιά για το ζυμαράκι μας που το αγαπάει αυτό το περιβάλλον πολύ), σκεπασμένο καλά, και το αφήνουμε καμιά ωρίτσα, μίαμιση. 

Φουσκωμένο

Όταν θα είναι έτοιμο θα μοιάζει όπως στη φωτογραφία δεξιά. Τριπλάσιο σε όγκο, γεμάτο φουσκαλίτσες. Όλη την υπέροχη δουλειά που έγινε τόση ώρα, όμως, εσείς θα τη χαλάσετε, ξαναζυμώνοντας γρήγορα το ζυμαράκι. Το πλάθετε σε μικρούτσικα μπαλάκια μεγέθους μπαλίτσας του πινγκ πονγκ, και τα ανοίγετε πάνω σε αλευρωμένο πάγκο σε μικρά, λεπτά φυλλαράκια. Έχετε υπόψη σας ότι τόσο περίπου θα είναι το τελειωτικό τους μέγεθος, οπότε αναλόγως ανοίξτε τα.

Έτοιμα για ψήσιμο

Τα αραδιάζετε ανά 4 στο ταψί, τα αφήνετε μισή ωρίτσα να ξαναφουσκώσουν λιγουλάκι. Σε αυτή τη φάση επιλέγετε πως θα τα ψήσετε. Ή θα τα τηγανίσετε, ή θα τα ψήσετε στο γκριλ. Εγώ επέλεξα το δεύτερο. Στο γκριλ του φούρνου λοιπόν, ζεσταμένο, τα βάζουμε και τα ψήνουμε πέντε λεπτάκια (ή ώσπου να ροδίσουν). Τα γυρνάμε από την άλλη, τα αλείφουμε με τη λαδορίγανη και τα ψήνουμε λίγο ακόμα.

Μόλις τα βγάλουμε από το φούρνο, τα κλείνουμε αμέσως σε σακουλάκι τροφίμων αεροστεγώς. Τα αφήνουμε έτσι για 10-15 λεπτά, να μαλακώσουν λίγο. Σερβίρουμε.

Πιπεροσαλάτα νηστίσιμη

Της κατηγορίας αλοιφές, γενικότερα μια καλή ιδέα να πιάνει χώρο στο ψυγείο σας μέρες που είναι,για ένα νόστιμο και υγιεινό σνακ την ώρα της λιγουρίτσας. Πάει έξοχα με αραβικές πίτες κομμένες και ψημένες, ή πατατάκια, ή φρυγανίτσες, ή κριτσίνια, ή ότι άλλο ζυμωτό θέλετε. Επίσης, είναι μια πρώτης τάξεως λιχουδιά να σερβίρετε σε σαρακοστιανό τραπέζι, καθότι και νηστίσιμο, και όμορφο χρώμα έχει. Όπως με όλα αυτά τα σαλτσοειδή, καλό είναι αν το θέλετε για τραπέζι να το ετοιμάσετε από την προηγούμενη για να μπερδευτούν μεταξύ τους τα αρώματα όλων των υλικών. Να πως είναι και στο μάτι:

Μοιάζει λίγο με την πάπρικα της Θεσσαλονίκης αλλά δεν είναι

Υλικά: (για ένα μπωλ επαρκές για τραπέζι 6 ατόμων)

• 6 πιπεριές φλωρίνης φρέσκες (ή από βάζο, αν βαριέστε τη διαδικασία)
• 1/2 φλιτζάνι καρύδι (καβουρδισμένο και τριμμένο)
• 1/2 βάζο λιαστές ντομάτες (περίπου 2 ντοματάκια ανά πιπεριά)
• 2 σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες αλλά όχι κομμένες
• 2 κουταλάκια του γλυκού κοφτά μαύρη ζάχαρη
• 2 κουταλιές της σούπας βαλσαμικό ξύδι
• 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο (ίσως και μερικές σταγόνες τσουσκόλαδο)
• Αλάτι, όσο θέλετε

Εκτέλεση:

Ετοιμάζετε τα υλικά: πλένετε τις πιπεριές, τις αραδιάζετε σε ένα ταψάκι, και τις ψήνετε καμιά ωρίτσα στο φούρνο στους 190 βαθμούς, ή ώσπου να αρπάξουν λιγουλάκι. Τις βγάζετε από το φούρνο, τις κλείνετε αεροστεγώς σε σακουλίτσα τροφίμων, και τις αφήνετε να κρυώσουν εκεί μέσα.

Αδειάζετε τα καρύδια σε ένα ταψάκι, και τα βάζετε για 10 λεπτά στον ίδιο φούρνο με τις πιπεριές. Τα βγάζετε από το φούρνο όταν μυρίζετε πλέον το καρύδι (θα καταλάβετε τη μυρωδιά όταν πλησιάσετε τη μύτη στο ταψάκι) αλλά πριν καεί και τα αφήνετε να κρυώσουν τελείως.

Όταν έχουν πια κρυώσει, παίρνετε τη σακουλίτσα με τις πιπεριές στο νεροχύτη (προσοχή, θα έχει ζουμιά το σακουλάκι, καθώς και οι πιπεριές μέσα) και τις καθαρίζετε από τις φλούδες. Θα μου πείτε, αφού θα τα αλέσουμε, γιατί να το κάνουμε αυτό; Γιατί είναι Άκομψο να έχει η αλοιφή πετσάκια μέσα. Άσχημο, πως το λένε! 

Αφού έχουμε έτοιμα όλα τα υλικά, τα πετάμε όλα μαζί (εκτός από το σκόρδο) στο μπλέντερ ή σε μεγάλο πολυκόφτη, και τα κοπανάμε ώσπου να γίνουν ένα ενιαίο μείγμα. Αδειάζουμε τη σαλάτα στο σκεύος που θα τη φυλάμε στο ψυγείο (σε τάπερ, εν προκειμένω), και βουτάμε μέσα το σκόρδο. Το βάζουμε στο ψυγείο, σκεπασμένο. Κάθε 2-3 ώρες, ρίχνουμε ένα ανακατεματάκι. 

Την επομένη, αφαιρούμε το σκόρδο από τη σαλάτα, και σερβίρουμε.