Τσουρέκι Βασιλόπιτα

Αυτή η συνταγή έχει το εξής. Είναι η κλασσική συνταγή για υπέροχο τσουρέκι το πολίτικο, το αφράτο, το μαστιχωτό, που κάνει μαλλιά τούφες τούφες. Δηλαδή, αυτό που το τραβάς με το χέρι και μένει κλωστές. 

Με αυτό το τσουρέκι μπορείτε να κάνετε τις κουλούρες το Πάσχα, και τη Βασιλόπιτα τα Χριστούγεννα, και ένα φανταστικό σνακ για τον καφέ τον υπόλοιπο καιρό. Είναι άλλωστε τόσο εύκολη, χρειάζεται μόνο περίπου 93457034  ώρες για να γίνει, σιγά το πράγμα, την φτιάχνετε ένα απόγευμα (μιαν ολόκληρη Κυριακή) να έχετε όλη την εβδομάδα.

ΦΥΣΙΚΑ και δεν πρόκειται για δική μου εφεύρεση, ούτε καμιάς γιαγιάς ή θειάς απότηνΜπολην, αλλά για υπέροχη, καλοζυγισμένη, τέλεια εκτελεσμένη συνταγή του Παρλιάρου. 

Πέρα από τα αστεία, βέβαια, έχετε υπόψη ότι θα χρειαστούν περίπου 2μιση ώρες σε φουσκώματα, και περίπου 1 ώρα για το χτύπημα των υλικών, και άλλο τόσο για να ψηθεί, οπότε θα χρειαστεί όντως να έχετε αρκετό χρόνο στη διάθεσή σας.

Επίσης, όλα τα ζυμάρια που περιλαμβάνουν νωπή μαγιά είναι δύστροπα. Θέλουν αγάπη και χάδι και θαλπωρή, και πάρα πολύ προσοχή για να πετύχουν. Αλλά, δεν θέλουν και τρόμο. Ότι γίνει έγινε βρε αδερφέ, δε θα σκάσομε και για ένα τσουρέκι τώρα.

Σημείωση: Η συνταγή αυτή πραγματικά θέλει επιτραπέζιο μίξερ. Δεν αρκεί το μιξεράκι χειρός, και σίγουρα δεν ζυμώνεται σωστά στο χέρι, εκτός αν έχετε απίστευτη υπομονή και δύναμη μαζί. Συνήθως αγαπώ να ζυμώνω με το χέρι, μου αρέσει πολύ να ζουμπάω το ζυμαράκι έτσι όπως είναι χλιαρούλι. Εδώ όμως δεν μας παίρνει για αστειότητες. Σας θέλω σοβαρούς, οργανωμένους, και συγκεντρωμένους!

Ιδού το ολοκληρωμένο προϊόν, για να ξέρετε περί τίνος πρόκειται:

Τουρλωτή, τίγκα.

Ας περάσουμε στο δια ταύτα βεβαίως.

Υλικά: (βγαίνει μια μεγάλη φουσκωτή βασιλόπιτα για περίπου 12-16 κομμάτια)

Για το προζύμι:

50 γρ. μαγιά νωπή

75 γρ. χλιαρό νερό

60 γρ. αλεύρι για τσουρέκια

Για τα αρώματα:

35 γρ. βούτυρο αγελάδος

100 γρ. φρέσκο γάλα πλήρες

30 γρ. χυμό πορτοκαλιού φρεσκοστυμμένος

5 γρ. μαστίχα

6 γρ. μαχλέπι

2 κάψουλες βανίλιας

3 γρ. αλάτι

ξύσμα από 1 πορτοκάλι

Για τα υπόλοιπα:

150 γρ. ζάχαρη

3 μικρά αβγά

550 γρ. αλεύρι για τσουρέκια

120 γρ. λιωμένο βούτυρο, χλιαρό (και λίγο επιπλέον για να πασαλείψετε το μπωλ που θα φουσκώσει η ζύμη)

Διακοσμητικά κατά βούληση (αβγογλάσσο, ζαχαρωτά, αμύγδαλα, ζαχαρογλάσσο, δεντράκια, θαμνάκια, χριστούληδες, κορδελίτσες, κουβερτούρες, κλπ)

Εκτέλεση:

Για αρχή, ανάβουμε καλοριφέρ/τζάκι/σόμπα/θερμοσυσσωρευτή/κάρβουνα στον χώρο που θα ετοιμάσουμε το ζυμάρι. Εκτός αν είναι καλοκαίρι. Τότε δε μας νοιάζει. Επίσης, ετοιμάζουμε κατάσταση στο σημείο στο οποίο θα αφήσουμε τα διάφορα να φουσκώσουν. Η ιδιοτροπία είναι η εξής: θέλουμε στεγνό χώρο, ζεστό, που να μην φυσάει, να μην έρχεται κρύο από πουθενά. Πως είσαι το πρωί που ξυπνάς μέσα στο πάπλωμα; Έτσι. Είμαι κατηγορηματική σε αυτό. Αν ακουμπήσετε το μπολ κοντά σε καλοριφέρ, φροντίστε να καλύψετε τους τοίχους γύρω με καμιά κουβέρτα για να μην έρχεται κρύο (αν το κάνετε χειμώνα), ή, κλείστε παράθυρο για να μην έρχεται αεράκι (αν το κάνετε καλοκαίρι). Το δε γνωστό κόλπο, μπαρουτιάζω το φούρνο, τον κλείνω και φουσκώνω το ζυμαράκι εκεί μέσα, δεν πιάνει για κάποιον λόγο εδώ. Δεν μπορείτε να το βιάσετε, θέλει το χρόνο του, πως να το κάνομε. Αν νομίζετε ότι είμαι υπερβολική, σας προκαλώ να το αφήσετε στην τύχη του (ΜΗ, γιατί είναι πολλά και ακριβά τα υλικά!).

Ωραία, αφού ετοιμάσαμε τον χώρο, τώρα ας φτιάξουμε το προζύμι. Ανακατεύετε τα υλικά για το προζύμι με έναν αβγοδάρτη σε ένα μπολάκι (μεγέθους πρωινού). Σημαντικό να τα ανακατέψετε με τον αβγοδάρτη και όχι μια κουτάλα, διότι θέλουμε το μείγμα να πάρει αέρα, για να θρέψει τα μικρούλικα πλασματάκια της μαγιάς, και αυτά να βγάζουν αγέρα, και έτσι να φουσκώσει το προζύμι. Αν η σκέψη σας αηδιάζει, απλά διαγράψτε την παραπάνω παράγραφο. Και απλά ανακατέψτε τα υλικά για το προζύμι με τον αβγοδάρτη. Το αφήνετε σε ζεστό μέρος, να αρχίσει να δουλεύει. Υπόψη, αν για οποιονδήποτε λόγο δεν πιάσει αυτό (όπως, να είναι πολυκαιρισμένη η μαγιά και να έχει χαλάσει), δεν έχει νόημα να προχωρήσετε. Αγοράζετε άλλη μαγιά και το ξαναφτιάχνετε. Παρατηρείστε στη φωτογραφία δίπλα τις φουσκαλίτσες που φτιάχνει το ζυμαράκι. Επίσης, θα έχει τη χαρακτηριστική μυρωδιά της μαγιάς που δουλεύει.

Λίγο σιχαμενούλι ε;

Αφού βεβαιωθείτε ότι ξεκινάει να φουσκώνει το προζύμι, μπορείτε πλέον να προχωρήσετε παρακάτω τη συνταγή. Τουτέστιν, ετοιμάζουμε τα αρώματα. Σε αυτό το σημείο, το σπίτι σας θα πλημμυρίσει μυρωδιές που θα αποχωριστείτε μετά από περίπου 2 ημέρες.
Για να μην παιδεύεστε με τα γραμμάρια των μυρωδικών, μαχλέπι και μαστίχα είναι από ένα φακελάκι, το δε αλάτι είναι μια χοντρή πρέζα. Προτιμώ πάντα να τρίβω τα μπαχαρικά μόνη μου όταν μπορώ. Εδώ γίνεται, στο διαολάκι της κουζίνας, το μιξεράκι-πολυκόφτη, όποτε τα ρίχνετε, σε συνδυασμό με μισό κουταλάκι του γλυκού από τη ζάχαρη της υπόλοιπης συνταγής, για να μην κάνετε ζημιά.
Σε ένα κατσαρολάκι, ρίχνετε όλα τα υλικά για τα αρώματα και το βάζετε σε χαμηλή φωτιά (6/10 σε κεραμικές εστίες). Ανακατεύετε με τον αβγοδάρτη να ανακατευτούν τα υλικά. Δε θέλουμε να βράσει, θέλουμε να ζεσταθεί αρκετά ώστε να λιώσει το βούτυρο. Στην αφή θα πρέπει να είναι ζεστό, αλλά όχι καυτό. Αν έχετε θερμόμετρο ζαχαροπλαστικής, το πάμε ως τους 44 βαθμούς το πολύ. Μετά, το αφήνουμε να κρυώσει λίγο.

Επόμενο βήμα, να χτυπήσετε τη ζάχαρη με τα αβγά στο μίξερ, με το φτερό. Έχετε στο νου σας ότι μόλις ρίξετε τα δύο υλικά, πρέπει να αρχίσετε να χτυπάτε αμέσως, διότι αλλιώς θα σας ζαχαρώσουν οι κρόκοι και δεν θα χτυπηθούν σωστά. Τα χτυπάτε αυτά τα δύο ώσπου να ασπρίσουν τα αβγά και να αφρατέψουν, να γίνουν μια πηχτή κρέμα. Θα χρειαστούν περίπου 20 λεπτά. Κάπως έτσι δηλαδή:












Σε αυτό το σημείο, μπορείτε να προσθέσετε το μείγμα με τα αρωματικά, σιγά σιγά, και με το μίξερ σε λειτουργία, σε σταθερή ροή. Χτυπάτε ώσπου να ενσωματωθεί.













Έπειτα, αλλάζετε εξάρτημα, και βάζετε αυτό που είναι για να χτυπάτε ζυμάρια. Στο συγκεκριμένο μίξερ, μοιάζει με Κ. Προσθέτετε το μισό αλεύρι και χτυπάτε να ενσωματωθεί. Κατόπιν, προσθέτετε το προζύμι και χτυπάτε για να ενωθούν όλα μαζί καλά.












Συνεχίζετε το χτύπημα, και προσθέτετε το υπόλοιπο αλεύρι κουταλιά κουταλιά, μέχρι να γίνει μια ζύμη που να ξεκολλάει από τα τοιχώματα, να είναι λεία και ελαστική. Χτυπάτε για περίπου 20 λεπτά.
Στο ενδιάμεσο, λιώνετε το βούτυρο (τα 120 γρ). Μπορείτε να το λιώσετε στο μπρίκι (προσοχή μην βράσει), ή, να το βάλετε σε ένα μπολάκι με ζελοφάν τυλιγμένο καλά καλά και να το λιώσετε στα μικροκύματα, σε μέτρια θερμοκρασία για 2-3 λεπτά. Το αφήνετε να κρυώσει. Όταν το ζυμαράκι έχει κλείσει 20 λεπτά χτυπήματος, προσθέτετε κουταλιά κουταλιά το βούτυρο, προσέχοντας κάθε φορά να απορροφήσει την κουταλιά πριν συνεχίσετε.

Ζυμάρι 1

Ζυμάρι 3

Ζυμάρι 2

Βουτυρώνετε μια λεκανίτσα σχολαστικά. Παίρνετε το ζυμαράκι, το οποίο μετά από συνολικά περίπου 30 λεπτά χτυπήματος θα πρέπει να ξεκολλάει όμορφα από το γάντζο, και το τοποθετείτε στη λεκάνη. Το σταυρώνετε, του κάμετε βουντού, το φτύνετε, το κοιτάτε με μάτια μισόκλειστα, το αντιμετωπίζετε τάχα αδιάφορα, γενικώς κάνετε όλα εκείνα τα μαντζούνια που θεωρείτε ότι χρειάζονται ώστε να φουσκώσει. Μπορείτε να μην κάνετε τίποτα, να αφήσετε τάχαμ δήθεν τη χημεία να δουλέψει. ΔΕΝ είναι η χημεία! Είναι τα βουντού! Να το ξέρετε αυτό. Σκεπάζετε τη λεκανίτσα με μια καθαρή πετσέτα, και την τοποθετείτε στην ζεστή φωλίτσα που ετοιμάσατε εξαρχής. Περιμένετε για περίπου 40 λεπτά, αγωνιώντας, σε αδιάφορο σημείο.

Φρέσκο

Φουσκωμένο πρώτη φορά

Όταν περάσει η πρώτη περίοδος αναμονής, θα πρέπει να έχει περίπου διπλασιαστεί η ζύμη, να είναι τσουμπωτή και να μοιάζει λαχταριστή. Αν είναι μαραζωμένη, κάτι δεν πήγε καλά, την αφήνετε να φουσκώσει λίγο ακόμα, αλλάζοντας τις συνθήκες λίγο (πιο κοντά στο καλοριφέρ, ή, εναλλακτικά, την αγκαλιάζετε σφιχτά με το σώμα σας- μπορείτε να βάλετε και την γάτα επάνω να ζεστάνει λίγο και αυτή). Αυτό, βεβαίως, εφόσον το προζύμι εξαρχής είχε φουσκώσει, ναι;

Πασπαλίζετε τον πάγκο σας με λίγο αλεύρι και αδειάζετε το ζυμάρι επάνω. Το διπλώνετε δυο τρεις φορές και το ζουμπάτε με τα χέρια σας. Εδώ χρειάζεται λίγο προσοχή να μην κόψετε τη ζύμη με μαχαίρι ή με νύχια ή με οτιδήποτε μεταλλικό/αιχμηρό, διότι θα λαπαδιάσει το τσουμπωτό ζυμάρι και θα σας χαλάσει. Επανατοποθετείτε το ζυμάρι στη λεκάνη, σκεπάζετε με την πετσέτα, και αφήνετε για άλλα 40-50 λεπτά.

Ξαναζυμώνετε με τον ίδιο τρόπο, αλλά αυτή τη φορά θα τοποθετήσετε το ζυμάρι στο ταψί που θα το ψήσετε. Χρησιμοποίησα το γνωστό ταψί κέικ με το δαχτυλίδι που αφαιρείται. Κάλυψα τον πάτο με λαδόκολλα, και βουτύρωσα το δαχτυλίδι εσωτερικά. Αυτό αρκεί. Αφήνετε να φουσκώσει για τρίτη φορά, πάλι 40-50 λεπτά.

Στο ταψάκι του

Μετά το τελικό φούσκωμα

Ωμή ακόμα, αλλά με σχέδια

Στο σημείο αυτό, στολίζετε την πίτα σας με ότι σχεδιάκια θέλετε. Εγώ άπλωσα αμύγδαλο φιλέ γύρω γύρω, σχεδίασα με γλάσο ζάχαρης το έτος και γέμισα με χρωματιστή ζάχαρη. Κόλλησα και κάτι χιονονιφάδες στο ταβάνι, κομπλέ. Το τελικό αποτέλεσμα το βλέπετε στην αρχική φωτογραφία του ποστ.












Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στον αέρα, στους 150 βαθμούς, για περίπου 50-60 λεπτά (αναλόγως την ένταση του φούρνου σας)

Εσωτερικά, η πίτα μοιάζει έτσι:

Κομματάκι

Αφράτη πολύ

Σημείωση: αν το τσουρέκι αυτό το κάνετε βασιλόπιτα, βάζετε το φλουρί ΑΦΟΥ ψηθεί, κάνοντας μια σχισμή με το μαχαίρι στον πάτο της πίτας σε τυχαίο σημείο, και τοποθετώντας το φλουρί τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο κάθετα μέσα στη σχισμή. Έτσι, θα πέσει δυσκολότερα πάνω στο μαχαίρι.
Αν τα φτιάχνετε για το Πάσχα, κόβετε το ζυμάρι σε τρία ίσα μέρη, και πλέκετε πλεξούδα, την οποία τυλίγετε σε ρόδα, και στην μέση τοποθετείτε αβγό βαμμένο.
Αν είναι απλά για το σπίτι, σχηματίστε και αυτοκίνητο, δεν υπάρχει θέμα, όπως του αρέσει του καθενός.

Cheesecake της Σέσης

Το γλυκάκι τούτο, που μαρέσει τόσο μα τόσο πολύ, κανονικά θα έπρεπε να είναι στις μόνιμες συνταγές μου, μιας και, αυτό που φτιάνω εγώ καλά, συνήθως είναι καλύτερο από αυτά που πουλάνε έτοιμα (σαν την πίτσα μου που ο αγάπης μου αγαπάει πιο πολύ από τις αγοραστές). 

Αλλά, για κάποιον λόγο δεν είχα αξιωθεί να το φτιάσω ως πρόσφατα, οπότε και όχι μόνο το έφτιασα αλλά και το ξεπούλησα και το αγάπησεν ο κόσμος που το έφαγε (κ. Ελένη, μεγάλη χαρά μου δώσατε!).

Για να μην χάσω λοιπόν τη συνταγή, την προσθέτω και αυτή στο μπλογκ μου, για να τη χαίρομαι και γω και να την χαίρεστε και σεις.

Ιδού το οπτικό:

Με τη σαλτσούλα του, και το κυριλέ του σερβίρισμα.

Υλικά: (για φόρμα 24 εκατοστών με αποσπώμενο στεφάνι)

Για τη Βάση:

• 1 κουτί μπισκότα digestive των 220 γραμμαρίων
• 100 γρ. βούτυρο αγελάδας λιωμένο (μη βάλετε μαργαρίνη σας εκλιπαρώ)
• Λίγο από τα εξής μπαχαρικά: κανέλα, μοσχοκάρυδο, τζίντζερ, όλα τριμμένα

Για τη Γέμιση:

• 1 κιλό τυρί κρέμα (τύπου Φιλαδέλφεια)
• 4 αβγά μεσαία
• 200 γρ. κρέμα γάλακτος (πλήρη λιπαρά, δεν είναι αυτό το γλυκό της δίαιτας)
• 300 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
• 2 βανίλιες ή 1 κλωναράκι βανίλια φυσική
• ξύσμα από 2 λεμόνια

Για το σερβίρισμα:

• μαρμελάδα φρούτα του δάσους (ή ότι άλλο σας αρέσει, ή σάλτσα των αγαπημένων σας φρούτων)
• ζάχαρη άχνη για το μάτι

Εκτέλεση: 

Η βάση: 

Σπάμε τα μπισκότα στο μούλτι, ώσπου να γίνουν σκόνη. Προσθέτετε τα μπαχαρικά, ανακατεύετε. Μετά προσθέτετε το βούτυρο και ανακατεύετε με τα χέρια ώσπου να γίνουν τα μπισκότα σαν άμμος, δηλαδή, να απορροφηθεί το βούτυρο παντού. Αδειάζετε το μείγμα στη φόρμα (ας της έχετε βάλει στον πάτο μια λαδόκολλα να βγει ευκολότερα μετά), και το απλώνετε ομοιόμορφα, πιέζοντας με τα δάχτυλα να ζουμπιχτεί. Βάζετε την φόρμα στο ψυγείο και την αφήνετε εκεί ώσπου να είστε έτοιμοι να ψήσετε το γλυκό.

Η γέμιση: 

Χτυπάμε το τυρί με το φτερό του μίξερ ώσπου να αφρατέψει. Προσθέτουμε τις βανίλιες και το ξύσμα και τη ζάχαρη. Μετά προσθέτουμε τα αβγά ένα ένα, αφού πρώτα τα ανοίξουμε σε μπωλάκι χωριστά, μην είναι κανένα χαλασμένο και πάει χαράμι 1 κιλό τυρί. Ανακατεύουμε ώσπου να ομογενοποιηθούν τα υλικά, και τότε προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος και ανακατεύουμε λίγο, να ανακατευτούν καλά.

Αδειάζουμε το μείγμα στη βάση και ψήνουμε.

Το ψήσιμο:

Το γλυκάκι αυτό είναι ιδιότροπο. Θέλει χάδια και γλυκόλογα για να γίνει σωστά. Αν δεν γίνει, δε χάλασε ο κόσμος, πάλι νόστιμο θα είναι. Ο σωστός τρόπος λοιπόν να το ψήσετε είναι ο εξής: τυλίγετε την φόρμα στην κάτω της μεριά με αλουμινόχαρτο. Τοποθετείτε τη φόρμα σε ένα ταψί βαθύ. Γεμίζετε με νερό μέχρι εκεί που φτάνει το αλουμινόχαρτο της φόρμας. Κάμετε δηλαδή ένα μπεν μαρί, μέσα στο οποίο θα ψηθεί το γλυκάκι απαλά.

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 240 βαθμούς, και σε αυτή τη θερμοκρασία ψήνετε για 20 λεπτά. Έπειτα, χαμηλώνετε το φούρνο στους 100 βαθμούς και ψήνετε για μία ώρα ακόμα, ή ώσπου το κέντρο της κρέμας να είναι λίγο σαν ζελέ, αλλά το γύρω γύρω να έχει στερεοποιηθεί. 

Αν έχει ψηθεί σωστά, το γλυκό θα παραμείνει στο χρώμα της ωμής κρέμας και δεν θα σκάσει. Όταν ολοκληρωθεί το ψήσιμο, βγάζετε το γλυκό από το φούρνο, περνάτε ένα μαχαίρι ανάμεσα στο στεφάνι της φόρμας και το γλυκό, ξαναβάζετε στο φούρνο και αφήνετε να κρυώσει εκεί μέσα, με μισάνοιχτη πόρτα.

Το σερβίρισμα:

Σερβίρετε κομμένο σε κομμάτια τούρτας, πασπαλίζοντας με ζάχαρη άχνη, και σερβίροντας από πάνω μαρμελάδα λίγο αραιωμένη με λίγο νερό. Το γλυκό διατηρείται στο ψυγείο.

Σάμαλι σερμπέτι

Σιμιγδαλένιο και σοροπιαστό γλυκάκι αυτό, σερμπέτι σκέτο. Απευθύνεται στους ανθρώπους που αγαπούν τα βαριά γλυκά, τρώγεται δε σε μικρά κομμάτια, ιδανικά συνοδευμένο με παγωτό καϊμάκι να του δροσίσει λίγο τη γλύκα. Και να φανταστείτε είναι πειραγμένη η συνταγή.

Χρυσαφένιο, χωρίς αβγά ή λιπαρή ύλη.

Υλικά:

• 2 κούπες σιμιγδάλι χοντρό
• 1 κούπα σιμιγδάλι λεπτό
• 1 1/2 κούπα χυμός πορτοκάλι
• 2 βανιλίνες
• ξύσμα από ένα λεμόνι και ένα πορτοκάλι
• 5 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν
• 1 κουταλάκι του γλυκού σόδα μαγειρική
• 1/2 κούπα ζάχαρη
• μερικά λευκά αμύγδαλα ωμά

Για το σιρόπι:

• 3 κούπες ζάχαρη
• 3 κούπες νερό
• Ο χυμός και η φλούδα ενός λεμονιού
• 1 σφηνάκι λικέρ μαστίχας

Εκτέλεση:

Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υλικά της ζύμης, εκτός από το χυμό πορτοκάλι και τη σόδα. Τούτα τα δύο τα ανακατεύουμε σε ένα σκεύος με χώρο, να διαλυθεί η σόδα, πριν τα προσθέσουμε στα στέρεα υλικά. Υπόψη, η σόδα θα αφρίσει μέσα στο χυμό, οπότε είτε ανακατέψτε τα πάνω από το μπωλ με τα σιμιγδάλια, ή κάντε το σε δοχείο πλούσιο σε χώρο. 

Η ζύμη θα βγει αρκετά αραιή, μην τρομάξετε, έτσι πρέπει να είναι. Το χρωμάτακι της δεν είναι και ότι ομορφότερο έχω δει στη ζωή μου, αλλά, γλυκό χωρίς αβγό, χλωμό θα βγει. Παίρνουμε ένα ταψάκι σε ότι σχήμα θέλουμε (εγώ χρησιμοποίησα το τυπικό στρόγγυλο της κουζίνας, με διάμετρο περίπου 30 εκατοστά- ανάλογα της διαμέτρου του ταψιού θα βγει και το τελικό ύψος του γλυκού, οπότε αποφασίστε τι θέλετε)., το λαδώνουμε λίγο και το πασπαλίζουμε με σιμιγδάλι για να μην κολλήσει το γλυκό μετά. Αδειάζουμε εκεί το χυλό. 

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στις αντιστάσεις πάνω κάτω, στους 180 βαθμούς, για περίπου 40 λεπτά (εξαρτάται και από το μέγεθος της φόρμας τελικά). Δέκα λεπτά πριν ολοκληρωθεί αυτός ο χρόνος, βγάζουμε το ταψί από το φούρνο, κόβουμε το γλυκό σε κομμάτια και μπήγουμε ένα αμυγδαλάκι στο κέντρο κάθε κομματιού. Ξαναβάζουμε το γλυκό στο φούρνο για τα τελευταία δέκα λεπτά.

Μόλις ξαναβάλουμε το γλυκό στο φούρνο, ρίχνουμε όλα τα υλικά για το σιρόπι σε ένα κατσαρολάκι και τα βάζουμε να βράσουν. Από τη στιγμή που θα αρχίσει να βράζει το σιρόπι μετράμε 5 λεπτά. Σβήνουμε το μάτι. Περίπου σε αυτό το χρόνο πρέπει να είναι έτοιμο και το γλυκό, το βγάζουμε από το φούρνο. Με μια κουτάλα σοροπιάζουμε σιγά σιγά το γλυκό. Το αφήνουμε να τραβήξει όλο το σιρόπι πριν ρίξουμε το επόμενο. Επιμένουμε λίγο περισσότερο στις γωνίες. Όσο κάθεται, τόσο σφίγγει. 

Χαλβάς γιαγιαδίστικος

Ο παραδοσιακός, σιμιγδαλένιος χαλβάς είναι τούτος δω, αρωματισμένος με χυμό πορτοκάλι, κανέλλα και μέλι. Γίνεται μοσχομυριστός και στέκεται όμορφα πάνω σε πιατέλα. 

Η μέτρηση υλικών γίνεται σε ποτήρια. Δεν έχει σημασία τι είδους ποτήρια, αρκεί να γίνει με το ίδιο μέγεθος ποτηριού για όλα τα υλικά. Χρησιμοποίησα νεροπότηρα, για να βγει αρκετή δόση για μια φόρμα κέικ.

Ιδού τα πειστήρια:

Χριστουγεννιάτικο Αστέρι. Το ξέρω ότι πλησιάζει Πάσχα.

Υλικά:

• 2 ποτήρια σιμιγδάλι (αν χρησιμοποιήσετε μόνο χοντρό, ο χαλβάς θα βγει πιο ψωμένιος, αν χρησιμοποιήσετε μόνο ψιλό, θα βγει πιο μεταξένιος, αν κάνετε μείγμα μισό μισό θα βγει δομημένος)
• 1 ποτήρι λάδι (ότι έχετε ευχαρίστηση- αν χρησιμοποιήσετε ελαιόλαδο φροντίστε να είναι απαλό στη γεύση, άλλως χρησιμοποιήστε καλαμποκέλαιο ή ηλιέλαιο) + λίγο για τη φόρμα
• 1 1/2 ποτήρι ζάχαρη κρυσταλλική
• 1/2 ποτήρι μέλι
• 3 ποτήρια νερό
• 1 ποτήρι χυμό πορτοκαλιού
• φλούδες από ένα πορτοκάλι (ξεφλουδίζετε το πορτοκάλι, κρατώντας μόνο το πορτοκαλί μέρος της φλούδας- το άσπρο το πετάμε γιατί πικρίζει)
• 2 ξύλα κανέλας
• 1 κουταλιά της σούπας κανέλα σκόνη (ή, όσο θέλετε)

Εκτέλεση:

Σε μια κατσαρόλα αδειάζουμε το λάδι και το ζεσταίνουμε. Μόλις ζεσταθεί, χαμηλώνουμε τη φωτιά (σε βαθμίδες έως το 10 το βάζω στο 6), προσθέτουμε το σιμιγδάλι, και ανακατεύουμε διαρκώς. Μόλις αρχίσει να ζεσταίνεται το σιμιγδάλι θα μοσχομυρίσει. Το ανακατεύουμε ώσπου να αλλάξει χρώμα από ξανθό της άμμου σε λίγο πιο σκούρο. Προσέχουμε πάρα πολύ καλά να μην κάψουμε το σιμιγδάλι.

Το πριν...

Και το μετά.

Σε ένα άλλο κατσαρολάκι, αδειάζουμε όλα τα άλλα υλικά εκτός από την κανέλα σκόνη, ανακατεύουμε στην αρχή μια, και το αφήνουμε να βράσει. Από τη στιγμή που ξεκινήσει ο βρασμός, μετράμε 5 λεπτά και το κλείνουμε. Αν φουσκώσει και αφρίσει, χαμηλώστε λίγο την φωτιά, αλλά μην το ανακατέψετε, θα ζαχαρώσει.





Όταν θα είναι έτοιμο το σιρόπι, θα υποχωρήσει και αυτός ο αφρός που βλέπετε δεξιά, και θα είναι ένα διαυγές σιροπάκι με μια απόχρωση κεχριμπαρένια.
Το σιρόπι το ετοιμάζουμε μόλις αδειάσουμε το σιμιγδάλι στην κατσαρόλα, ώστε να είναι έτοιμο όταν ψηθεί το σιμιγδάλι.

Πάμε τώρα στα δύσκολα. Όταν είναι έτοιμο το σιμιγδάλι, αδειάζουμε κουταλιά κουταλιά (με το εργαλείο που σερβίρουμε τη σούπα) το σιρόπι στην κατσαρόλα. Θέλει προσοχή εδώ, γιατί μόλις μπει το σιρόπι, θα γίνει ο χαμός. Θα πετιούνται σιμιγδάλια παντού, θα τσιτσιρίσει και θα βράσει. Λόγω του σιροπιού, όλο αυτό θα καίει πάρα πολύ, σε βαθμό να προκαλεί εγκαύματα, οπότε καλό είναι να πάρετε μέτρα ασφαλείας ώστε να μην καείτε.

Αφού αδειάσετε όλο το σιρόπι (χωρίς τις φλούδες πορτοκαλιού και τα ξύλα κανέλλας, ε;) και ανακατέψετε καλά, προσθέτετε την κανέλα σκόνη και ξανανακατεύετε και σβήνετε το μάτι. Μόλις δείτε ότι έχει απορροφηθεί το σιρόπι,. αδειάζετε τον χαλβά σε μια λαδωμένη φόρμα με ότι σχέδιο θέλετε (ή και καθόλου σχέδιο) και τον αφήνετε να κρυώσει. 

Τον αναποδογυρίζετε σε πιατέλα (δηλαδή, ακουμπάτε πάνω στη φόρμα την πιατέλα και με μια χαρακτηριστική κίνηση το γυρνάτε όλο ανάποδα, ώστε η πιατέλα να είναι κάτω και η φόρμα πάνω, και σιγά σιγά σηκώνετε τη φόρμα. Αν δεν βγαίνει κοπανίστε την λίγο να ξεκολλήσει).

Αν θέλετε, πασπαλίστε το χαλβά από πάνω με λίγο κανέλα, κάνοντας σχέδια.

Σημείωση: 

Τον χαλβά στο σπίτι μου έτσι τον κάμαμε. Τώρα, αναλόγως καταγωγής, ο κόσμος προσθέτει και διάφορα πράγματα ακόμα. Το εύκολο είναι τα καβουρδισμένα αμύγδαλα (αποφλοιωμένα, στους 160 βαθμούς στο φούρνο για 10 λεπτά, ή ώσπου να πάρουν χρώμα). Το επόμενο είναι το καβουρδισμένο κουκουνάρι και οι φουσκωμένες στο κονιάκ ξανθές σταφίδες. Ή, γαρίφαλο στο σιρόπι (3-4 κοτσανάκια, αλλά γίνεται βαρύ στο άρωμα μετά και δεν το προτιμώ). Ε, και μετά, μπορείτε να πειραματιστείτε στο σιρόπι: λεμόνι αντί για πορτοκάλι (θα δώσει και μια οξύτητα αυτό, δεν είναι κακό), ή σιρόπι από γλυκό του κουταλιού περγαμόντο (αντικαθιστούμε ένα μέρος νερού σε ίση ποσότητα σιροπιού), ή μαστίχα κοπανισμένη που έχουμε πρώτα αφήσει σε ένα κομμάτι του ζεστού νερού. Αρώματα τύπου βανίλια ή πικραμύγδαλο δεν συνιστώ, καθώς δεν δένουν ωραία.

Κέικ πορτοκαλιού με γλάσσο πορτοκαλιού

Είχα, λοιπόν, ένα τραπέζωμα, είχα και ένα κάρο πορτοκάλια να λιάζονται στον ήλιο, και λέω μέσα μου: δεν τα μετατρέπω σε θέμα για το τραπέζι μου; Ξεκίνησα να χτίζω ένα μενού με βάση το πορτοκάλι, κιμπάρικο και μοσχομυριστό, με το τούτο του και το κείνο του, αλλά όλα τους με κάτι πορτοκαλένιο μέσα. Ωραία, λέω, με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Και εντυπωσιακό τραπέζι θα κάνω, και τα πορτοκάλια μου θα διώξω.

Ναι, αλλά ο άντρας μου είχε άλλα σχέδια, συνεπώς έμεινα με μόνο με το κέικ πορτοκαλιού. Και αυτό ακόμα, αλλιώς ξεκίνησε, αλλιώς κατέληξε. Είπα στην αρχή να το φτιάξω με σιροπάκι, να γίνει ζουμπιχτό και μελωμένο, και να του πετάξω και μερικές ροζέτες σαντιγί επάνω, να γίνει σούπερ επιδόρπιο. Άλλαξα γνώμη στη διαδρομή, μου περίσσεψε και λίγο χυμός από το πορτοκάλι, οπότε κατέληξε να γίνει το κλασσικό bundt κεκ στο μάτι (το στρογγυλό με τις ραβδώσεις και την τρύπα στη μέση), αλλά πορτοκαλένιο, και να το στολίσω από πάνω με μπόλικο γλάσσο πορτοκαλιού.

Χρησιμοποιώντας τον οδηγό με τις δόσεις (τούτο δω) για τις αναλογίες, έφτιαξα το κεκ και το αποτέλεσμα ήτο τούτο εδώ:

Όπως παρατηρείτε, δεν ακολούθησα τις συμβουλές μου και καθάριζα μια ώρα μετά.

(δεν υπάρχουν φωτογραφίες στεπ μπάι στεπ, διότι η συνταγή είναι πολύ απλή, νομίζω θα ήταν υπερβολή).

Υλικά:

• 250 γρ. βούτυρο αγελάδος ή μείγμα λιπαρών (χρησιμοποίησα μισό αγελάδος μισό μαργαρίνη)
• 250 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
• 3 αβγά μέτρια (χρησιμοποιώ πάντα βιολογικής καλλιέργειας για τα γλυκά, για να μη μυρίσουν- δεν το αποφεύγω πάντα, αλλά έχουν χαμηλότερες πιθανότητες να μυρίζουν)
• 700 γρ. ζάχαρη άχνη (περίπου)
• 250 γρ. χυμός πορτοκάλι
• ξύσμα από 2 πορτοκάλια
• 300 γρ. αλεύρι
• 1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν 

Εκτέλεση:

Τοποθετείστε τα βούτυρα σε ένα μπολ και περάστε το από τα μικροκύματα, ίσα να λιώσει λίγο.Αφήστε το στην άκρη, να κρυώσει.

Σπάμε τα αβγά ένα ένα σε ένα μπολάκι ή πιατάκι, ώστε αν κάποιο μυρίζει, να το αντικαταστήσουμε χωρίς να χαλάσουμε τα υπόλοιπα. Τα αδειάζουμε στον κάδο του μίξερ. Προσθέτουμε την κρυσταλλική ζάχαρη (η κανονική, που βάζουμε και στον καφέ μας), και χτυπάμε μέχρι το μείγμα να ασπρίσει και να φουσκώσει. Σημαντικό: από τη στιγμή που θα προσθέσετε τη ζάχαρη στα αβγά πρέπει να τα χτυπήσετε άμεσα, για να μην σβολιάσουν. 

Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο (ανακατεύεται καλύτερα αν είναι λιωμένο. Παγωμένο το θέλουμε μόνο σε ζύμες τάρτας ή στη σφολιάτα), τα 200 γρ. χυμό πορτοκάλι και το ξύσμα ενός πορτοκαλιού, και ξαναχτυπάμε λίγο να ενωθούν τα υλικά.

Τέλος, προσθέτουμε λίγο λίγο το αλεύρι και το μπέικιν (δεν υπάρχει λόγος ούτε να τα κοσκινίσετε μαζί, ούτε να τα ενώσετε ούτε τίποτα), μέχρι να τελειώσουν και να ενωθούν έμορφα σε ένα όχι και τόσο υγρό ζυμάρι.Το αδειάζουμε σε προετοιμασμένη φόρμα (αν είναι σιλικόνης δεν κάνουμε τίποτα, αν δεν είναι την βουτυρώνουμε, την αφήνουμε δέκα λεπτά στην κατάψυξη και μετά την πασπαλίζουμε με αλεύρι, κουνώντας τη φόρμα για να πάει παντού. Μετά πάμε στον νεροχύτη μας, την αναποδογυρίζουμε και την τινάζουμε για να φύγει η περίσσεια του αλευριού.)

Ιδού η φωτογραφία του ζυμαριού στη φόρμα.:

Ούτε όμως αλεύρωσα τη φόρμα σωστά επειδή βαριόμανε, συνεπώς μου κόλλησε το καπάκι του κεκ και μου χάλασε τη μόστρα!

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς στις αντιστάσεις πάνω κάτω για τουλάχιστον 40 λεπτά (άλλως, ώσπου το τεστ του μαχαιριού να βγαίνει καθαρό- εγώ βάζω και οδοντογλυφίδα, το αποτέλεσμα πρέπει να είναι το ίδιο, δηλαδή να βγαίνει καθαρό).

Το αφήνουμε μέσα στη φόρα σκεπασμένο με πετσέτα να χλιαρέψει λίγο, και τότε το αναποδογυρίζουμε πάνω σε σύρμα (μια βάση που έχουμε από σύρμα για να κρυώνουν γλυκά και μπισκότα. Συνηθίζω να βάζω λίγο εφημερίδα από κάτω ή λαδόχαρτο για να μην χρειαστεί να καθαρίζω μετά δέκα ώρες, όταν γλασάρω γλυκά κλπ).

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τη ζάχαρη άχνη με το ξύσμα του πορτοκαλιού, που το θέλουμε πολύ ψιλοκομμένο. Προσθέτουμε κουταλιά κουταλιά τα 50 γρ. χυμό πορτοκαλιού, έως ότου πετύχουμε τη σύσταση που θέλουμε. Το γλάσο πρέπει να είναι αραιό για να τρέξει όμορφα πάνω στο γλυκό, αλλά όχι πολύ μην γίνει σιρόπι.

Περιχύνουμε με αυτό το κεκ μας. Αν θέλουμε στολίζουμε με πορτοκάλι γλασέ, ή ζαχαρωμένα στικς πορτοκαλιού, ή ακόμα εκείνα τα θανατερά στικς πορτοκαλιού με σοκολάτα που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Μπορείτε επίσης να τσιμπήσετε κλαράκια αλόης ή αρμπαρόριζα ή θυμάρι ή ότι άλλο θέλετε σε λουλουδικό για να στολίσετε. Είχα λίγο ανθισμένο δενδρολίβανο, και έβαλα αυτό.

Για να μεταφέρετε το κεκ από το σύρμα στην πιατέλα, πιάνετε μια φαρδιά σπάτουλα, τη σφηνώνετε από κάτω με προσοχή, ανασηκώνετε λίγο και το μετακινείτε σε πιατέλα που έχετε έτοιμη δίπλα με γοργές κινήσεις, κάνοντας ταυτόχρονα το σταυρό σας μη το ματιάσετε και το χαλάσετε.

Καλή σας όρεξη!!

Μπισκότα παρδαλά

Παρδαλά, διότι με ένα ζυμάρι, τα κάνεις λογιών λογιών. Παρδαλά, επίσης, διότι μπορείς ευκολότατα, με ένα γλάσο, να τα ζωγραφίσεις, αν πιάνει το χέρι σου. Και αν έχεις υπομονή. Σημειώνω πως χρειάζονται αναμονή 2 ωρών πριν ψηθούν. Να πως φαίνονται αυτά που έφτιαξα φέτος:

Μπισκότα με φουντουκοπάστα και ολόκληρο φουντούκι.

Μπισκότα βανίλιας με κερασάκι γλασέ. Μοιάζουν θλιβερά αλλά δεν είναι. Δεν μου βγήκε το σχήμα σωστό γιατί φυσικά βαρέθηκα να τα ξαναπλάσω και να ξαναπεριμένω. Οπότε τα έψησα σε σχήμα ότι-νάναι.

Μπισκότα με καρύδι καβουρδισμένο και κανέλα. Ευτυχώς υπήρξαν και αυτά, διότι τα μελομακάρονα φέτος ήταν μια απίστευτη αποτυχία.

Υλικά: (βγαίνουν περίπου 120 μικρά μπισκότα, 40 από κάθε είδος)

• 2 κούπες βούτυρο αγελάδας, μαλακωμένο
• 2 κούπες ζάχαρη κρυσταλλική
• 2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
• 2 αβγά large, βιολογικά (για να μην μυρίζουν)
• 1 κουταλάκι του γλυκού βανίλια + 1 επιπλέον για τα μπισκότα με βανίλια
• 4 1/2 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1/4 κούπα νουτέλλα ή άλλη σοκοπάστα
• 40 ολόκληρα φουντούκια καβουρδισμένα
• 1 κουτί κερασάκια γλασέ (στα μεγάλα σούπερ μάρκετ, στα είδη ζαχαροπλαστικής)
• 1/4 κούπα καρύδι καβουρδισμένο και κοπανισμένο
• 2 κουταλιές της σούπας κανέλα.
• Αντικολλητικό χαρτί και διάφανη μεμβράνη

Σημείωση: για να καβουρδίσουμε ξηρούς καρπούς, τους αδειάζουμε σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, και τους ψήνουμε για 10-15 λεπτά στους 160 βαθμούς του φούρνου. Έπειτα, τους αφήνουμε να κρυώσουν καλά πριν τους χρησιμοποιήσουμε για οτιδήποτε άλλο εκτός από πραλίνα. Για να φτιάξετε πραλίνα, πρέπει να είναι ζεστοί για να μην παγώνει η καραμέλα.

Εκτέλεση: 

Νουτέλα

Ετοιμάζουμε το ζυμάρι: στο μίξερ του πάγκου, χτυπάμε τη ζάχαρη με το βούτυρο με το φτερό, ώσπου να αφρατέψουν. Προσθέτουμε ένα ένα τα αβγά (που πάντα σπάμε κάπου χώρια, μην τυχόν είναι χαλασμένο), μετά το μπέικιν, το αλάτι, τη βανίλια και ανακατεύουμε. 

Μετράμε το αλεύρι σε ένα μπολ όλο μαζί, και το βάζουμε στο ζυμάρι, κουταλιά κουταλιά, μέχρι να το πάρει όλο (μπορεί και να μην χρειαστεί όλο, μην το ζορίσετε). Για τη δουλειά αυτή, αλλάζουμε από φτερό σε γάντζο. Όταν ενσωματωθεί το αλεύρι, και ανακατευτεί καλά, χωρίζουμε τη ζύμη σε 3 μέρη. Σε ένα μπολ, αδειάζουμε το ένα μέρος ζύμης. Την αρωματίζουμε με την νουτέλα. Ανακατεύουμε καλά με το χέρι μας.

Καρύδι και κανέλα

Αλλού, αδειάζουμε το δεύτερο μέρος ζύμης. Το αρωματίζουμε με την κανέλα και τα καρύδια. Το τρίτο μέρος της ζύμης, το αφήνουμε αν θέλουμε στο μπολ του μίξερ και το αρωματίζουμε με το κουταλάκι του γλυκού βανίλια (χρησιμοποιώ το άρωμα, από το Βασιλόπουλο).

Μπαστουνάκι ζύμης

Τα ζυμάρια αυτά, τα πλάθουμε σε μακρόστενα μπαστούνια, διαμέτρου 3 εκατοστών, και μήκους όσο μας βολεύει (τα πλάθω σε μήκος 20 εκατοστών, ώστε να μου βγαίνει ένα μπαστούνι ανά λαμαρίνα, προς χάριν ισορροπίας, αν όχι πρακτικότητας). Τα τυλίγουμε σε πλαστική μεμβράνη καλά καλά και τα βάζουμε στο ψυγείο να παγώσουν για τουλάχιστον 2 ώρες. 

Όταν παγώσουν και είμαστε έτοιμοι, προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα. Στρώνουμε δύο λαμαρίνες με λαδόκολλα και αφαιρούμε την μεμβράνη από τα μπαστουνάκια μας. Τα κόβουμε σε φετάκια πάχους 1 εκατοστού και τα αραδιάζουμε στη λαμαρίνα. 

Τα μπισκότα νουτέλας τα στολίζουμε με 1 φουντούκι ολόκληρο στο κέντρο τους. 

Τα μπισκοτάκια κανέλας τα αφήνουμε σκέτα, ή τα στολίζουμε με μισό καρύδι. Τα μπισκοτάκια βανίλιας, τα στολίζουμε με μισό κερασάκι γλασέ (ή 1/4, αναλόγως, για να μας φτάσουν). 

Τα ψήνουμε για 8-10 λεπτά, ώσπου να είναι έτοιμα. Αν είναι λίγο μαλακά όταν τα βγάζετε, δεν πειράζει, όσο θα κρυώνουν, θα σφίγγουν. Μην τα αφήσετε παραπάνω από 10 λεπτά, θα γίνουν πέτρα μετά.

Γλάσο επικάλυψης: Το κλασσικό γλάσο για να επικαλύψετε μπισκότα, γίνεται με 1 κούπα ζάχαρη άχνη και 2-3 κουταλιές υγρό. Το υγρό μπορεί να είναι 1 κουταλιά λικέρ και 2 νερό, ή μερικές σταγόνες άρωμα και νερό ή 3 κουταλιές χυμός (λεμονιού ή πορτοκαλιού ή ότι άλλο θέλετε). Μπορείτε επίσης να το αρωματίσετε με ξύσματα, και να το χρωματίσετε με χρώματα ζαχαροπλαστικής. Ανακατεύετε τα υλικά ώσπου να ενωθούν καλά και να αποκτήσει το γλάσο τέτοια πυκνότητα που να μπορείτε να το απλώσετε εύκολα, αλλά να μην ρέει και εντελώς.

Δεν είναι υποχρεωτικό να στολίσετε τα μπισκότα σας με γλάσο πάντως. Στο χωριό σας σίγουρα δεν τα στόλιζαν. Εκτός αν κατάγεστε από την Αμερική ή τη Γερμανία. Στο δικό μου χωριό, ένα καρυδάκι και πολύ τους ήταν.

Άντε, και του χρόνου!!

Κουραμπιέδες

Δεν σας αρέσει ε; Άμα τα έλεγα scottish shortbread cookies με αμύγδαλα θα σας άρεσε; Έ, αυτό είναι. Λιώνω με τους κουραμπιέδες, αν έχουν γίνει σωστά. Καταρχήν, τους κάνω με αγελαδινό βούτυρο, και όχι το βούτυρο από το βάζο. Έπειτα, πρέπει να έχουν το σωστό μέγεθος. Μία μπουκιά να είναι, αλλά να γεμίζουν το στόμα, να μην είναι μια σταλίτσα. Δεν θέλω μια σταλίτσα κουραμπιέ, δεν μαρέσει! Έπειτα, πρέπει να έχουν κρυώσει σωστά πριν τους γυρίσεις στην άχνη. Δεν θέλω κουραμπιέ με καραμελωμένη άχνη, είναι λάθος. 

Οι κουραμπιέδες θέλουν ένα δυο πραγματάκια να προσέξεις, και θα βγουν υπέροχα αφράτοι, αρωματικοί και νόστιμοι. Η συνταγή είναι του Παρλιάρου, και είναι η ίδια που φτιάχνω χρόνια τώρα.

Ορίστε πως μου βγαίνουν εμένα:

Το ζητούμενο είναι να βγαίνουν πολλοί.

Υλικά: 

• 300 γρ. βούτυρο αγελάδος
• 110 γρ. ζάχαρη άχνη, και άλλα 400 για το γύρισμα
• 600 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 140 γρ. αμύγδαλα ασπρισμένα, καβουρδισμένα και χοντροκοπανισμένα
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν
• 25 γρ. ρούμι ή κονιάκ
• λίγο κορν φλάουρ για την άχνη του γυρίσματος
• ανθόνερο για το πασπάλισμα (έχει πλέον με σπρέυ επάνω το μπουκάλι και είναι φοβερά βολικό)

Εκτέλεση: 

Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη με ΜΑΝΙΑ! Τουτέστιν, κάπου 20 λεπτά στο μίξερ. Πολύ θα μου πείτε. Έτσι πρέπει, θα σας πω. Οι τελειότεροι κουραμπιέδες έγιναν μόνο όταν χτυπήθηκαν αιώνες το βούτυρο με τη ζάχαρη. Θα μοιάζουν έτσι-->

Προσθέτουμε τα αμύγδαλα, το μπέικιν και το κονιάκ, και ξαναχτυπάμε για 1-2 λεπτά. Προσθέτουμε το αλεύρι κουταλιά κουταλιά, μέχρι να γίνει ένα ζυμάρι που να μην κολλάει καθόλου στο χέρι. Αν αυτό γίνει νωρίτερα από ολόκληρη την ποσότητα αλευριού, τσεκάρετε για σιγουριά, και σταματάτε να προσθέτετε αλεύρι. Καμιά φορά συμβαίνει. 

Πλάθετε μπισκοτάκια σε μέγεθος κάστανου (περίπου 25 γρ. το κομμάτι) και τα αραδιάζετε σε ταψί καλυμμένο με αντικολλητικό χαρτί. Τα ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς με αγέρα, δύο δύο τα ταψιά, για περίπου 20 λεπτά. Λογικά, θα σας βγει δύο λαμαρίνες. Μην τα κολλήσετε πολύ μεταξύ τους γιατί λίγο φουσκώνουν. Ο ιδανικός κουραμπιές είναι λευκός. Δεν κάνει να ροδίσει. Συνεπώς θέλουμε να είναι σφιχτοί μεν, αλλά να μην προλάβουν να πάρουν χρώμα.

Όπως βγαίνουν από το φούρνο, τους ψεκάζετε με ανθόνερο και τους αφήνετε να κρυώσουν καλά.

Σε ένα μπολ ανακατεύετε τη ζάχαρη άχνη με λίγο κορν φλάουρ. Ρίχνετε τους κρύους κουραμπιέδες εκεί μέσα λίγους λίγους μαζί, και τους γυρνάτε με το χέρι σας σε χούφτα μέχρι να καλυφτούν καλά. Τους τινάζετε λίγο και τους αραδιάζετε σε πιατέλα. 

Λεμονόπιτα

Για την ακρίβεια, lemonbars. Αμερικάνικου τύπου λεμονογλυκάκι, ελαφρώς λιγωτικό, αλλά τόσο λεμονικό. Πολύ λεμόνι, φορές γραντζουνάει το λαιμό, αλλά χωρίς να ξινίζει κανείς τα μούτρα του τρώγοντάς το. Η συνταγή έγινε με αφορμή την εκπομπή στο καταραμένο κανάλι του Δρίσκα, χρησιμοποίησα όμως έτερη. Πηγή δύσκολο να αναφέρεις, διότι η συνταγή είναι κοινής χρήσης. Να, έτσι είναι:

Γλυκό. Όλα τα γλυκά είναι τριγωνικά. Αλλιώς είναι κάτι άλλο.

Υλικά: 

• 150 γρ. αλεύρι για τη βάση
• 150 γρ. βούτυρο αγελάδος (ή μαργαρίνη αν σας είναι βαριά η γεύση του βουτύρου)
• 100 γρ. ζάχαρη για τη βάση
• 4 αβγά (βιολογικά για να μην σας μυρίσει το γλυκάκι)
• 400 γρ. ζάχαρη για την κρέμα
• 200 ml χυμός λεμονιού
• 110 γρ. αλεύρι για την κρέμα
• ξύσμα από 1 λεμόνι για τη βάση και άλλο ένα για την κρέμα.

Εκτέλεση: 

Στο μίξερ, χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη της βάσης ώσπου να αφρατέψουν. Προσθέτουμε το ξύσμα και το αλεύρι σιγά σιγά. Όταν η ζύμη γίνει ένα, την απλώνουμε σε ένα σκεύος (ταψί διαμέτρου 24 εκατοστών χρησιμοποίησα εγώ), με το χέρι. Η ζύμη αυτή σπάει και δεν υπάρχει λόγος να την ανοίξουμε με τον πλάστη. 

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς, για 20 λεπτά. Αυτό γίνεται για να ψηθεί το μπισκότο εντελώς όταν προσθέσουμε και την κρέμα και να μην μείνει άψητο.

Όσο αυτό ψήνεται, ετοιμάζουμε την κρέμα. Χτυπάμε στο μίξερ τα αβγά με την ζάχαρη της κρέμας, μέχρι να ασπρίσουν τα αβγά, και να φουσκώσει το όλο. Δηλαδή, σίγουρα 5 λεπτά. Προσθέτουμε το ξύσμα και τον χυμό λεμονιού και ξαναχτυπάμε για 1-2 λεπτά. Μετά, προσθέτουμε κουταλιά κουταλιά το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά. Αδειάζουμε το μείγμα πάνω στο μπισκότο, και ψήνουμε για περίπου 40 λεπτά ακόμα, σε προθερμασμένο φούρνο, στους 160 βαθμούς, αντιστάσεις πάνω κάτω. 

Το βγάζουμε όταν το γλυκό, πατώντας το ελαφρά, μοιάζει να έχει στερεοποιηθεί λίγο, και δεν είναι φανερά υγρό. Το αφήνουμε να κρυώσει. Όταν κρυώσει, το πασπαλίζουμε με άχνη. Κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε. Όχι μεγάλα κομμάτια. Γρατζουνάει το λαιμό.