Πίτσα με πατάτες και δεντρολίβανο

Αυτό το πράμα μου το πρωτοέδειξε Ναπολιτάνος σεφ, για να μου δείξει τι ωραίες πίτσες που φτιάχνει. Άμαθη τότε, σκεφτόμουν τι βλακείες είναι αυτές που μου δίνει να φάω. Διότι ήξερα ότι οι ιταλικές πίτσες δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που τρώμε εδώ, είχα δοκιμάσει και ένα λιγδερό πράμα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Μιλάνο, και τις είχα απαξιώσει εντελώς, αλλά, ε, όχι και εντελώς σκέτες μάνα μου, πως θα κατέβει το ζυμάρι χωρίς τίποτε. Και που ακούστηκε πατάτα με ψωμί, και που κολλάει τώρα το δεντρολίβανο, που ως γνωστό είναι μόνο για το γουρούνι και ταρνί, και πολύ του είναι.

Χάζευα τον σεφ να κόβει το δεντρολίβανο ώσπου να γίνει σκόνη, να περνάει τις πατάτες από το μαντολίνο, και να τα ανακατεύει όλα με ελαιόλαδο, φέτα-φέτα, ώσπου να μην κολλάνε πια μεταξύ τους, με υπομονή, και μετά να τις απλώνει μια μια στο ζυμάρι του. Έτσι, σκέτη την έβαλε στο φούρνο, αφού φούσκωσε και έγινε μια ζύμη ψωμένια, μέχρι που τραγάνισαν οι πατάτες πάνω της, και μετά μας την έδωσε να την φάμε. 

Και κάπως έτσι έμαθα ότι με δυο ευτελή υλικά μπορείς να φτιάσεις θαύματα που και χορταίνουν και νοστιμίζουν. 

Να σημειώσω εδώ πως το ζυμάρι που φτιάχνω για πίτσα ΔΕΝ είναι το σωστό. Αυτό που κάνω θέλει το πολύ μια ώρα ώσπου να είναι έτοιμο για χρήση. Η ζύμη της πίτσας θέλει πολύ δουλειά και προετοιμασία, καθώς και κάπου 15-18 ώρες αναμονή για να χρησιμοποιηθεί. Αν θέλετε να ασχοληθείτε, ρίξτε μια ματιά στο ατελείωτο Ίντερνετς, να δείτε πως γίνεται. Δεν ποστάρω λινκ, διότι δεν έχω δοκιμάσει κάποιο, συνεπώς δεν έχω και να προτείνω.

Να, έτσι είναι:

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τις γυρνάει το blogger τις φωτογραφίες. Τέλος πάντων, βλέπετε.

Υλικά: (για ένα ταψί)

700 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

1 χούφτα ελαιόλαδο

2 φακελάκια μαγιά στιγμής

χλιαρό νερό όσο πάρει

4 μέτριες πατάτες

1 κρεμμύδι ξερό

ελαιόλαδο

αλάτι

1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο

λίγη φρέσκια ρίγανη αν έχετε

χυμό από μισό λεμόνι

Εκτέλεση:

Σε μια λεκανίτσα, ανακατεύετε το αλεύρι με τη μαγιά και το αλάτι. Προσθέτετε σταδιακά το νερό, το οποίο πρέπει να είναι σε θερμοκρασία ευχάριστη για το δέρμα σας. Ζυμώνετε με την μπουνιά, ώσπου να πάρει όλο το αλεύρι και να γίνει μια μαλακή ζύμη. Τότε, προσθέτετε τη χούφτα ελαιόλαδο και ξαναζυμώνετε, ώσπου να απορροφήσει το λάδι.

Σκεπάζετε την λεκανίτσα με μια καθαρή πετσέτα, και την αφήνετε στην άκρη να φουσκώσει. Θυμηθείτε να πασπαλίσετε με λίγο αλεύρι την επιφάνεια της μπάλας, ώστε να μην κολλήσει στην πετσέτα. Αυτό που κάνω συνήθως, είναι να την αφήνω στον φούρνο μέσα, αφού πρώτα τον αφήσω για μερικά λεπτά σε τιτανοτεράστια θερμοκρασία, και τον σβήσω. Έτσι δημιουργείται μια ζεστή φωλίτσα, χωρίς αέρηδες και ρεύματα, για να φουσκώσει με ασφάλεια το ζυμαράκι. Σε κανονικές συνθήκες, θα είναι έτοιμο σε μια ώρα.

Περίπου 15 λεπτά πριν να είναι έτοιμο το ζυμάρι, ετοιμάστε τα topping. Αν έχετε καθαρές, φρέσκες πατάτες, απλά πλύντε τες. Αλλιώς, καθαρίστε τες. Κόψτε τις σε λεπτές φέτες με ένα μαντολίνο. Ή, με κάτι παρόμοιο. Οι περισσότεροι τρίφτες έχουν και σχετική λεπίδα. Βάλτε τις φέτες σε ένα μπωλ, αφού πρώτα τις πλύνετε και τις στεγνώσετε.

Ψιλοκόψτε το κρεμμύδι. Όσο πιο μικρά κομμάτια μπορείτε. Δεν είναι ανάγκη να είναι ομοιόμορφα. Μετά, ψιλοκόψτε τα μυρωδικά. Εδώ θα πρέπει να είστε σχολαστικοί, να γίνουν σχεδόν σκόνη. Αν δεν έχει κοπεί καλά το δεντρολίβανο, γίνεται ενοχλητικό όταν ψηθεί. Σαν πευκοβελόνες. Αδειάζετε το κρεμμύδι και τα μυρωδικά στις πατάτες.

Ρίχνετε τον χυμό λεμονιού, το αλάτι και λίγο ελαιόλαδο στις πατάτες, και ανακατεύετε πολύ καλά, ώσπου να μην κολλάνε πλέον οι πατάτες μεταξύ τους. 

Όταν φουσκώσει το ζυμάρι, το απλώνετε σε ταψί, πάνω σε λαδόκολλα (για να μην πλένετε 40 ώρες μετά). Απλώνετε πάνω του τις πατάτες. Αναλόγως της υπομονής σας, μπορείτε είτε να τις απλώσετε μία μια, είτε να τις πετάξετε ατάκτως. Απλώς, φροντίστε να έχετε παντού, και να είναι σε ίδιο πάχος το στρώμα πατάτας παντού. 

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, στον αέρα, στους 190 βαθμούς, για περίπου 40 λεπτά, ή ώσπου να ροδίσουν οι πατάτες. Αν θέλετε μπορείτε να σερβίρετε την πίτσα με πράσινη σαλάτα και με κάποιο ντιπ (για ντιπ). Μείγμα γιαουρτιού, μαγιονέζας, σκόρδου και μυρωδικών θα πήγαινε ταμάμ.

Να και η μπουκιά: 

Φαλάφελ σουβλάκια

Ρεβυθοκεφτέδες μέσα σε αραβικές πίτες τυλιγμένοι, με μπόλικη σαλάτα και σάλτσα ταχινιού. Ακούγεται λιγωτικό; Μπορεί και να είναι λίγο, αλλά ευτυχώς υπάρχει το μπόλικο λεμονάκι να τα ισορροπήσει τα πράγματα. Τα λέω φαλάφελ και όχι ρεβυθοκεφτέδες γιατί είναι αρωματισμένα με μπόλικα μπαχαρικά, σε αντίθεση με τους δικούς μας που είναι λίγο πιο ήπιοι. Να έχετε στο νου σας ότι αν δεν σας αρέσουν τα μπαχάρια, αυτή η συνταγή δεν είναι για σας.

Σε αυτό το σημείο να σας τονίσω ότι το μείγμα των μπαχαρικών που χρησιμοποιείται δεν είναι σταθερό. Είναι όπως οι δικοί μας κεφτέδες εδώ, στους οποίους το κάθε μέρος βάζει άλλα υλικά ή αρωματικά. Ε, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα Φαλάφελ. Έκαστος βάζει ότι μυρωδικό θέλει. Η βάση όμως είναι ότι είναι πικάντικα και βαθιά αρωματικά. Εγώ θα σας παραθέσω το συνδυασμό που έφτιαξα και απόλαυσα.

Έπειτα, ναι είναι σουβλάκια, τουτέστιν, τζανκ, αλλά πιο υγιεινό τζανκ από αυτό, δύσκολα θα βρείτε. Ο συνδυασμός του οσπρίου με το ταχίνι, δυο από τις θρεπτικότερες τροφές έβερ, με τα λαχανικά, συγχωρεί εύκολα το γεγονός ότι οι κεφτέδες είναι τηγανιτοί και δεν γίνονται στον φούρνο. Είναι επιπλέον πλήρως νηστίσιμο φαγητό.

Τέλος, λέμε σουβλάκια και σκεφτόμαστε ότι θα είναι εύκολα στην ετοιμασία τους και γρήγορα. Όταν τελείωσα η κουζίνα ήταν σαν βομβαρδισμένη και εγώ ψόφια. Άξιζε; Θα σας πω ότι ναι, διότι έφτιαξα αρκετά φαλάφελ για 3 δόσεις (2 άτομα είμαστε) και έβαλα τα υπόλοιπα στην κατάψυξη για άλλη φορά.

Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι αυτή η συνταγή χρειάζεται προετοιμασία από την προηγούμενη ημέρα.

Θα σας δείξω το σύνολο του τραπεζιού, που ήταν αυτό:

Αρκετά να χορτάσει μικρός στρατός. Μας έμειναν και για τις επόμενες μέρες (πληθυντικός)

Υλικά για 5-6 φαγανά άτομα:

Για τα φαλάφελ:

• 1/2 κιλό ρεβίθια
• Λίγη σόδα μαγειρική
• 1 ματσάκι μαϊντανό
• 1 ματσάκι δυόσμο
• 3 φρέσκα κρεμμυδάκια
• 1/4 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις (μπορεί να χρειαστεί παραπάνω πάντως) + λίγο ακόμα για το πλάσιμο
• 1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν
• 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
• 4 κουταλιές της σούπας ταχίνι
• χυμός από 2 λεμόνια (αν θέλετε μπορείτε να βάλετε και ξύσμα αλλά δεν νομίζω ότι δένει ιδιαίτερα)
• Αλάτι (όσο θέλετε εσείς, ώστε να σας είναι εντάξει στη γεύση)
• 1 κουταλιά της σούπας πάπρικα κόκκινη γλυκιά
• 1 κουταλάκι ρίγανη ξερή
• 1 κουταλάκι θυμάρι ξερό
• 1 φακελάκι σουσάμι
• 1 φακελάκι κουκουνάρι
• όσο πιπέρι καγιέν αντέχετε (ή και καθόλου, αλλά ας είναι λίγο σπάισυ. Εγώ έβαλα από το λαδάκι με τις τσούσκες που έχω) ή χαρίσα αν έχετε
• Προαιρετικά: μισό κουταλάκι κύμινο τριμμένο και ένα κουταλάκι ξερό κόλιανδρο
• Ηλιέλαιο για το τηγάνισμα

Για τη σάλτσα ταχινιού:

• 1/4 κούπα ταχίνι
• Χυμό ενός λεμονιού
• 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
• αλάτι
• λίγο σκόρδο (αν βάλετε φρέσκο, μια σκελίδα ολόκληρη, αν βάλετε σκόνη, μια πρέζα

Για τα σουβλάκια: 

• Αραβικές πίτες (πήρα αυτές που στο σούπερ μάρκετ περιγράφονται ως λιβανέζικο ψωμί, και είναι σαν μεγάλες αραβικές πίτες)
• 4 μικρά αγγουράκια
• 2 ντομάτες
• μισό κεφάλι σαλάτα iceberg
• ελαιόλαδο, αλάτι, λεμόνι, λίγο κόλιανδρο φρέσκο ή μαϊντανό

 

Εκτέλεση:

Αποβραδίς, βάζουμε τα ρεβίθια σε μια λεκανίτσα με μπόλικο νερό και λίγη σόδα. 

Επίσης, ετοιμάζουμε τη σως ταχινιού, ανακατεύοντας όλα τα υλικά σε ένα βαζάκι με καπάκι και κουνώντας αυτό το βαζάκι μανιασμένα ώσπου να ενωθούν τα υλικά. Αν χρησιμοποιήσουμε φρέσκο σκόρδο, βάζουμε τη σκελίδα ολόκληρη στο βάζο, άκοφτη, ώστε να την απομακρύνουμε το πρωί. Αν η σως γίνει πολύ κρεμώδης και δεν μας αρέσει αυτό, τη σπάμε με λίγο νεράκι ανακατεύοντας ώσπου να πάρει την υφή που θέλουμε. Το σημειώνω αυτό επειδή το ταχίνι είναι περίεργο υλικό και αντιδρά παράξενα γενικώς. Όταν είναι έτοιμη η σάλτσα, τη βάζουμε στο ψυγείο να τραβήξει, ώσπου να τη σερβίρουμε.

Την επόμενη ημέρα, ξεπλένουμε καλά τα ρεβίθια και τα βάζουμε στην χύτρα να βράσουν. Εναλλακτικά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε προβρασμένα ρεβίθια κονσέρβας, αλλά γενικά αντιπαθώ τις κονσέρβες για τέτοια είδη. Όταν ετοιμαστούν, τα αδειάζουμε σε σουρωτήρι, τα ξανα-ξεπλένουμε.

Τώρα, θα ετοιμάσουμε τα υπόλοιπα υλικά. Πλένουμε σχολαστικά τα μυρωδικά και τα κρεμμύδια, και τα κόβουμε.

Περνάμε πρώτα το σουσάμι και μετά το κουκουνάρι από ένα αντικολλητικό τηγανάκι, χώρια, ίσα να πάρουν χρώμα και τα δυο.

Παίρνουμε το πολυαγαπημένο μας μπλέντερ, και αδειάζουμε μέσα τα ρεβίθια μας. Αν δεν χωράνε όλα τα κάνουμε σε δυο τρεις δόσεις. Σημαντικό είναι, τα υπόλοιπα υλικά να περάσουν όλα από το μπλέντερ με τουλάχιστον μια δόση ρεβίθια- δηλαδή, να μην αλεστούν μοναχά τους, αλλά με ρεβίθια μαζί.

Ραβδομπλέντερ

Οπότε στο μπλέντερ βάζουμε κάθε φορά τα εξής υλικά: ρεβίθια, μαϊντανό, δυόσμο, κρεμμυδάκια, κουκουνάρια,ελαιόλαδο, ταχίνι, χυμό λεμονιού. Δεν θα βάλουμε: μπαχαρικά, αλεύρι, μπέικιν, σουσάμι. Αλέθουμε ώσπου να γίνουν ένας απαλός πουρές και αδειάζουμε σε μια λεκανίτσα. 

Όταν τελειώσουμε με το μπλέντερ, και έχουμε αλέσει όλα τα υλικά, προσθέτουμε στην λεκάνη τα ξερά μυρωδικά, τα μπαχαρικά, το αλεύρι, το μπέικιν και το ψημένο σουσάμι, και τα ζυμώνουμε με το χέρι μας, να ενωθούν τα πάντα παντού. Φροντίζουμε να παίρνουμε πάντα και υλικό από τον πάτο και τις άκρες της λεκάνης με το χέρι μας. Αφήνουμε τη ζύμη λίγο να ξεκουραστεί.

Πλάθω κουλουράκια.

Τα πλάθουμε σαν πλακουτσωτά σουτζουκάκια (αν τα τυλίξουμε. Αν τα σερβίρουμε τα κάνουμε ότι σχήμα θέλουμε), βρέχοντας τα χέρια μας με λίγο αλεύρι, και τα αραδιάζουμε να τα ετοιμάσουμε για το τηγάνισμα. 

Αν έχετε φριτέζα, τηγανίστε τα εκεί. Αν όχι, τηγανίστε τα σε τηγάνι βαθύ, με αρκετό λάδι, σε δυνατή φωτιά. Δοκιμάστε πρώτα με ένα, να δείτε αν διαλύεται. Αν διαλύεται, προσθέστε αλευράκι, ώσπου να σταματήσει να διαλύεται. 

Σε αυτό το σημείο να τονίσω τα εξής για το τηγάνισμα αυτών των κεφτέδων:

1. Δεν βάζουμε ποτέ στο τηγάνι παραπάνω από 3-4 κομμάτια
2. Περιμένουμε να κάψει καλά το λάδι
3. Μεταξύ των τηγανιών, αφήνουμε το λάδι να ξανακάψει
4. Ποτέ μα ποτέ δεν χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία του ματιού κατά τη διάρκεια του τηγανίσματος.

Αλλιώς, θα πάθετε ότι έπαθα εγώ, αχρηστεύοντας ένα τηγάνι λάδι και μια τηγανιά κεφτέδες:

Καταστροφή!

Τα τηγανίζουμε λοιπόν 3-3 ή το πολύ, 4-4 μαζί, για 2-3 λεπτά από κάθε πλευρά, και βγάζοντας τα, τα ακουμπάμε σε απορροφητικό χαρτί για να τραβήξει την περίσσια του λαδιού.

Όσο αυτά τηγανίζονται, ετοιμάζουμε τα υπόλοιπα:

Ετοιμάζοντας πακετάκι

Κόβουμε ένα κομμάτι ικανό, λαδόχαρτο. Το βρέχουμε κάτω από τη βρύση, τσαλακώνοντάς το. Το ζουλάμε λίγο με το χέρι να φύγουν τα πολλά νερά. Τυλίγουμε με αυτό, όπως είναι βρεγμένο, τις πίτες, και τις περνάμε ένα λεπτό από τα μικροκύματα, για να μαλακώσουν και να ζεσταθούν οι πίτες, μέσα στο υγρό πακετάκι τους. Γίνονται αφράτες και υπέροχες. 

Ετοιμάζουμε τη σαλάτα που θα μπει στις πίτες: ψιλοκόβουμε τα σαλατικά (εμείς τα κάναμε σκέτα σε στικ, αλλά ήτο θέμα τεμπελιάς. Το σωστό είναι να κοπούν μικροσκοπικά κυβάκια και να ντυθούν με σάλτσα), τα ανακατεύουμε με το αλάτι, το ελαιόλαδο, τον χυμό λεμονιού και τον κόλιανδρο (μαϊντανό αν δεν μας αρέσει), και τα αδειάζουμε σε μια μικρή σαλατιέρα.

Σε άλλο πιάτο αραδιάζουμε τις πίτες.

Σε τρίτο πιάτο αραδιάζουμε τους κεφτέδες.

Σερβίρουμε και την σάλτσα στο τραπέζι.

Και έτοιμο το φαγητό, να λερωθούμε παρέα με ταχίνια και λάδια που τρέχουν:

Παίρνουμε μια πίτα, την πασαλείβουμε με ταχινο-σως, βάζουμε σαλάτα, τους κεφτέδες, τυλίγουμε σε σφιχτό ρολό, και μπουκώνουμε ευχαριστημένοι.

Σημείωση:

Το φαγητό θέλει οπωσδήποτε τη σαλάτα, για να το δροσίσει. Προτείνω, αν δεν σας φτάνει η σαλάτα, να το συνοδέψετε με ένα δροσερό αιράνι. 

Ετοιμάστε το σπίτι σας, ανακατεύοντας μια αγελαδίτσα (το γιαούρτι, όχι το ζώο), σε μια κανάτα, με νερό τόσο ώστε να γίνει ρόφημα. Προσθέστε ψιλοκομμένο δυόσμο και πάγο για πρόσθετο εφέ και για να σας περάσουν για πολύ ψαγμένους με την παράδοση κιέτς.

Κολοκυθόπιτα γλυκιά

Δυστυχώς η μόνη φωτογραφία που έχω από αυτή τη συνταγή, είναι της γέμισης, οπότε αυτή θα σας δείξω. 

Η κολοκυθόπιτα είναι μια ιδιαίτερη πίτα. Δεν ξέρω πόσο συνηθίζεται σε άλλα μέρη, είναι πάντως πολύ αγαπητή στην Δυτική Μακεδονία, στα Ποντιοχώρια. Έχω κάνει κάποιες παρεμβάσεις στη συνταγή που έχω από τη γιαγιά μου, που ταίριαξαν πολύ καλά. Πολύ αρωματική, χωρίς να βαραίνει πολύ η γεύση της κολοκύθας.

Φυσικά, επειδή στις μέρες μας δεν έχουμε το χρόνο να ανοίγουμε φύλλο, δεν είναι καθόλου ντροπή να πάρουμε έτοιμο φύλλο.

Ζουμερή γέμιση!

Υλικά:

• 1 πάκο έτοιμο χωριάτικο φύλλο για πίτες (το χοντρούτσικο, με τα 12 φύλλα)
• Μείγμα λιπών για το άλειμμα των φύλλων, περίπου μία κούπα* (βάζω συνήθως σε ίσες ποσότητες ελαιόλαδο, μαργαρίνη και βούτυρο αγελάδος- όπου και να το βάλεις το ρημάδι το βούτυρο κάνει τη διαφορά στη γεύση). 
• 1/2 κούπα καστανή ζάχαρη ανακατεμένη με 1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα, για το πασπάλισμα των φύλλων
• 1 κιλό κίτρινη κολοκύθα (μπορείτε στη λαική να ζητήσετε κομμάτι, δεν είναι ανάγκη να πάρετε ολόκληρο κεφάλι)
• 1 κούπα καστανή ζάχαρη
• 1 κούπα καρύδια καθαρισμένα και καβουρδισμένα
• 1/2 κούπα σταφίδες ξανθές
• 1 ποτηράκι μικρό ποτό της αρεσκείας σας (έβαλα κονιάκ, μόνο γιατί δεν είχα ρούμι, το οποίο ταιριάζει απίστευτα)
• 2 κουταλιές της σούπας κανέλα
• Λίγο γάλα 

*Η ποσότητα λιπών είναι σχετική, και συνδέεται με το πόσο λιπαρά τα θέλετε τα φύλλα σας. Το έτοιμο φύλλο έχετε υπόψη σας ότι είναι λίγο στεγνό, συνεπώς θα χρειαστεί να μην τσιγκουνεύεστε στο άλειμμα. Πάντως, ότι και αν επιλέξετε να κάνετε, πρέπει να λαδώσετε τις άκρες ΠΑΡΑ πολύ καλά, και στο κέντρο του φύλλου ας είναι και λίγο λιγότερο.

Εκτέλεση:

Σε ένα μικροσκοπικό μπολάκι, αδειάζουμε τις σταφίδες και το ποτό, και αφήνουμε για αρκετές ώρες, ώστε να αγαπηθούν καλά καλά.

Κόβουμε την κολοκύθα σε κομμάτια μικρά και καθαρίζουμε από τα σπόρια της. Τρίβουμε το ψαχνό στον χοντρό τρίφτη, και αφήνουμε τη σάρκα σε ένα στραγγιστήρι στον νεροχύτη, να φύγουν τα πολλά ζουμιά, για καμιά ωρίτσα. Πότε πότε, ανακατεύουμε και πιέζουμε τη σάρκα. Θέλουμε να μας βγει περίπου 600 γραμμάρια.

Ξεπαγώνουμε το φύλλο καλά καλά. Αν έχετε ξαναδουλέψει με φύλλο, έχει καλώς. Αν όχι, απλώστε το φύλλο στον πάγκο σας, και σκεπάστε το με καθαρή ελαφρά νοτισμένη πετσέτα κουζίνας, για να μη σας στεγνώσει όσο δουλεύετε.

Αφού σιγουρευτούμε ότι έχουμε στραγγίσει καλά την κολοκύθα (δηλαδή τη ζουλάμε και δεν βγάζει πολλά ζουμιά), την μεταφέρουμε σε ένα μπολ. Εκεί την ανακατεύουμε με την ζάχαρη της γέμισης, τις μεθυσμένες σταφίδες με το ποτό τους, τα σπασμένα καρύδια, και την κανέλα, και αφήνουμε το μείγμα να σταθεί για μισή ωρίτσα.

Σε ένα μικρούλι μπολάκι ανακατεύουμε τη μισή κούπα ζάχαρη με την κανελίτσα για το φύλλο.

Αφού όλα αυτά έχουν ετοιμαστεί, μπορούμε πλέον να συνθέσουμε την πιτούλα.

Παίρνουμε λοιπόν ένα ταψί (συνήθως βάζω το στρόγγυλο) και το αλείφουμε με το μείγμα λιπαρών μας. Απλώνουμε μέσα το πρώτο φύλλο. Το αλείφουμε παντού, αλλά προπαντός στις άκρες του. Οτιδήποτε δεν ακουμπά στον πάτο του ταψιού, το πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη και την κανέλα. Βάζουμε και δεύτερο φύλλο, λαδώνουμε τις άκρες καλά, πασπαλίζουμε με ζάχαρη και απλώνουμε στο κέντρο λίγη από τη γέμιση. Τώρα, θα πηγαίνει εναλλάξ αυτό, φύλλο, λάδωμα, πασπάλισμα, γέμιση, ώσπου να σας τελειώσουν τα υλικά. Απλά, φροντίστε οι άκρες στο ταψί να μην βγαίνουν πάντα στο ίδιο σημείο, ώστε να σας βγει η κόρα της πίτας ομοιόμορφη.

Έχετε υπόψη ότι η γέμιση θα έχει βγάλει πάλι ζουμί, αρκετό κιόλας, Το πολύ από αυτό το ζουμί, το πετάτε πριν αρχίσετε την πίτα. Μετά ανακατέψτε καλά και μην αγχώνεστε που θα έχει και λίγο ζουμάκι, καλό είναι.

Όταν πια απλώσετε και το τελευταίο φύλλο, γυρνάτε της άκρες σε ρολό και το ακουμπάτε στην άκρη της πίτας, ενώ ταυτόχρονα γυρίζετε το ταψί ώστε να διευκολυνθείτε. Τώρα αυτό ακούγεται περίπλοκο, αλλά όταν το κάνετε θα σας έρθει εντελώς φυσικά.

Αφού τελειώσετε, χαράσσετε την πίτα σε κομμάτια. Ας πάει και μέχρι κάτω το μαχαίρι, δεν πειράζει.Αλείφετε όλη την επιφάνεια της πίτας, με μεγάλη έμφαση στην κόρα, με γάλα. Ψήνετε την πίτα σε προθερμασμένο φούρνο στους 190 βαθμούς για περίπου μία ώρα. Πριν την κλείσετε, βεβαιωθείτε ότι έχει ψηθεί και από κάτω, υψώνοντας την πίτα με μια σπάτουλα. Αν δεν έχει ψηθεί, είτε γυρίστε το φούρνο στο πρόγραμμα που βγάζει από κάτω διπλή ζέστη (αν έχετε τέτοιο πράγμα) είτε γυρίστε την πίτα ανάποδα με προσοχή και ψήστε λίγο ακόμα.

Λογικά, η γέμιση μέσα πρέπει να έχει κάνει τα μέσα φύλλα ζουμέρα, και η κόρα θα πρέπει να έχει καραμελώσει.

Καλή σας όρεξη.

Τεμπελοπιτσάκια

Δεν είναι ακριβώς πιτσάκια, δεν είναι ακριβώς ψωμάκια, είναι ζυμαράκια μιας στάσης με ότι περισσεύει, και είναι εκπληκτικά για να τα πάρετε στη δουλειά, ή στο σχολείο, ή για το βράδυ στο σπίτι. Γίνονται πανεύκολα.

Ορίστε η φωτογραφία, χωρίς step by step, που θα ήταν και υπερβολή.

Υλικά:

1 κούπα αλεύρι

1 κουταλάκι μπέικιν

Λίγη ρίγανη

Ένα πλοπ κέτσαπ

3/4 κούπα γάλα φρέσκο

1 αβγό

1 κούπα τριμμένα κίτρινα τυριά

1 κούπα αλλαντικό ψιλοκομμένο της αρεσκείας σας

Λίγη κόκκινη πιπεριά ψιλοκομμένη ή λίγες ψιλοκομμένες ελιές

Εκτέλεση:

Η συνταγή αυτή θέλει τεράστια μαεστρία για να γίνει. Ανακατεύετε όλα τα υλικά σε ένα μπολ. Αδειάζετε κουταλιές από το μείγμα σε φόρμα από μάφινς. (Συνήθως βρέχω λαδόκολλα κομμένη σε κομμάτια και καλύπτω τις τρύπες από τα μάφιν, ώστε να μην δυσκολευτώ μετά ούτε καν στο πλύσιμο του ταψιού).

Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190 με αντιστάσεις, ή στους 180 με αγέρα. Ώσπου να μοιάζουν ψημένα. Αυτά.

Tip: Μπορείτε στο βασικό αλευρομείγμα να βάλετε ότι υλικά τραβάει η ψυχή σας, ή περισσεύουν στο ψυγείο. Λίγες λιαστές ντομάτες, ή λίγη τριμμένη φέτα, ή πιπεριές πολύχρωμες, ότι θα κάνατε και στην πίτσα σας.

Μανιταροπιτάκια

Τέλεια τούτα τα πιτάκια για μπουφέ, για σνακ, ή για το γραφείο. Νόστιμα, βαριούτσικα βέβαια λόγω της κρέμας και της σφολιάτας, αλλά πεντανόστιμα.

Ορίστε τα πειστήρια, χωρίς step by step όμως γιατί βιαζόμουν:

Υλικά:

1 πακέτο σφολιατάκια

4 μέτρια μανιτάρια ψιλοκομμένα ή ένα μικρό κονσερβάκι έτοιμα

λίγο άνηθο και λίγο μαιντανό ψιλοκομμένα

1 φρέσκο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο

1/4 κούπα τριμμένα τυριά κίτρινα, ότι μείγμα σας ευχαριστεί

1 μέτριο αβγό

3 κουταλιές της σούπας φρυγανιά τριμμένη

6 κουταλιές της σούπας κρέμα γάλακτος (ή γάλα)

αλάτι, πιπέρι

προαιρετικά, ένα αβγό ή λίγη κρέμα γάλακτος για την επάλειψη, και λίγο σουσάμι

Εκτέλεση:

Σε ένα τηγανάκι τσιγαρίζετε το κρεμμυδάκι και τα μανιτάρια ώσπου να μαλακώσουν. Προσθέτετε τα μυρωδικά και τα μπαχαρικά και τα αφήνετε να κρυώσουν.

Σε ένα μπολ ανακατεύετε το αβγό, την κρέμα και τα τυριά. Προσθέτετε τα μανιτάρια και ανακατεύετε καλά.

Γεμίζετε τα σφολιατάκια (καλό είναι να έχουν αποψυχθεί ώστε να διπλώνονται) και τα κλείνετε με τα δάχτυλα. Αν θέλετε μπορείτε να τα αλείψετε με λίγο αβγό για να γυαλίζουν. Ή, με λίγη κρέμα γάλακτος.

Τα ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190 βαθμούς με αντιστάσεις πάνω κάτω, ή στους 180 βαθμούς με αέρα, αν ψήνετε και κάτι ακόμα.

Πίτσα μαμίσια!

Η πίτσα αυτή ονομάζεται μαμίσια, γιατί δεν είναι η υπέροχη Ναπολιτάνικη πίτσα που θα φας στα καλά  ιταλικά εστιατόρια, ούτε είναι η πίτσα που θα φας από τη Ντόμινοζ. Είναι η πίτσα εκείνη που έφτιαχνε η μαμά και μύριζε όλο το σπίτι λιωμένο κίτρινο τυρί και ρίγανη. Και είναι τόσο μα τόσο γλήγορη που και εύκολη που δεν θα το πιστεύετε. (δηλαδή, γρήγορη στην ετοιμασία της, γιατί πάλι θέλει χρόνο για να ψηθεί και να φουσκώσει). Θα δείτε πολλές τεμπέλικες λύσεις, αλλά ποιος είπε ότι το μαγείρεμα πρέπει πάντοτε να είναι εξουθενωτικό;

Υλικά:

Για τη ζύμη:

• 750 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 2 φακελάκια μαγιά ξερή στιγμής
• Χλιαρό νερό (όσο πάρει)
• Αλάτι
• Ελαιόλαδο

Για πάνω της:

• 1 βάζο έτοιμη σάλτσα ντομάτας της αρεσκείας σας (βάζω με ελιές συνήθως)
• 300 γρ. καπνιστή μπριζόλα
• 400 γρ. κίτρινα μαλακά τυριά τριμμένα (γκούντα, έμμενταλ, και κάποιο λίγο αλμυρό και πικάντικο, τύπου μια γραβιέρα)
• 2 ώριμες ντομάτες κομμένες σε ροδέλες
• Παρδαλές πιπεριές σε ροδέλες
• 1 κρεμμύδι κομμένο σε ροδέλες
• Ό,τι έχετε ευχαρίστηση

Σημείωση: μπορείτε να επιλέξετε συνδυασμούς όσο θέλετε γκουρμεδιάρικους (π.χ. μοτσαρέλλα, βασιλικό, ντομάτες ή ρόκα, προσούτο, μπαλσάμικο, ή μελιτζάνες, μπαλσάμικο, ντομάτα, ή ότι άλλο θέλετε εν πάση περιπτώση), απλά έχετε υπόψη ότι το συγκεκριμένο ζυμάρι δεν ενδεικνύεται για αυτή τη δουλειά. Η δική μου επιλογή είναι ακριβώς αυτά που έβαζε η μαμά μου πάντως.

Εκτέλεση:

Ζυμάρι ξεφούσκωτο

Σε μια λεκανίτσα αδειάζετε το αλεύρι, τη μαγιά, αλάτι (περίπου 2 κουταλιές του γλυκού), και αν θέλετε, λίγη ρίγανη (προσοχή, όχι πολύ, γιατί θα πικρίσει), και ανακατεύετε με το κουτάλι. Ρίχνετε μέσα στο μείγμα χλιαρό νερό, τόσο ώστε. Το πόσο είναι αυτό τώρα, είναι δύσκολο να το εξγήσω. Ας πούμε, φτάνει να τραβήξει όλο το αλεύρι, και να μην κολλάει πολύ στα χέρια, και να ξεκολλάει από τα τοιχώματα του μπολ. Θα χρειαστεί ένα δεκάλεπτο ζύμωμα, ώστε να γίνουν τα μαγικά που πρέπει να γίνουν και οι χημείες. Δώστε λίγο σημασία στην διαδικασία του ζυμώματος, και στο πως αλλάζει υφή και μορφή η ζύμη σας, όσο περισσότερο αγωνίζεστε πάνω της. Είναι μια στιγμή μαγική αυτή, όταν από την πολύ αγάπη το ζυμαράκι σας είναι στη σωστή κατάσταση.

Ζυμάρι φουσκωμένο

Αφού λοιπόν, ζυμώσετε για περίπου δέκα λεπτά (δεν χρειάζεται να βάλετε κόπο και ζόρι, με απαλές λύσεις γίνεται δουλειά), ρίξτε μια χούφτα λάδι στο χέρι σας και ζυμώστε το μέσα στο ζυμάρι, ώσπου να πάει παντού το λάδι. Σχηματίστε μια μπαλίτσα με το ζυμαράκι σας, πασπαλίστε τη με λίγο αλεύρι,  σκεπάστε την και αφήστε την στην άκρη να φουσκώσει καμιά ωρίτσα, σε μέρος ζεστό, που να μην φυσάει (προσοχή μεγάλη στα ρεύματα, μου έχουν καταστρέψει τσουρέκια και τσουρέκια!!).

Απλώνω ζυμαράκι με χεράκι

Μετά από μία ώρα (ή όποτε φουσκώσει καλά το ζυμάρι), ρίξτε μια γροθιά στο ζυμάρι, περάστε το ένα γρήγορο χέρι, και έπειτα, απλώστε το σε λαδωμένη λαμαρίνα φούρνου. Αν είστε τυχερός/-ή και διαθέτετε baking stone για να ψήνετε τις πίτσες σας, αυτή ΔΕΝ είναι η συνταγή για να το χρησιμοποιήσετε. Το άπλωμα το κάνουμε με το χέρι, τσούκου τσούκου, μέχρι να απλωθεί η ζύμη ομοιόμορφα σε όλο το ταψί. Η συγκεκριμένη ποσότητα μου βγάζει συνήθως δύο πίτσες, για ένα μεγάλο ταψί φούρνου, και ένα μέτριο. 

Ρίχνουμε σαλτσούλα

Απλώνετε από πάνω την έτοιμη σάλτσα ντομάτας, το αλλαντικό, τα τυριά, και έπειτα ότι λαχανικά έχετε επιλέξει. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στον αγέρα στους 200 βαθμούς (αγέρα γιατί ψήνουμε και τα δύο ταψιά μαζί). Όπως με όλα τα γκρατιναρίσματα, το φαγητό είναι έτοιμο όταν ψηθεί εντελώς το τυρί (βέβαια, αν θέλετε να είναι λίγο πιο τραγανή η πίτσα, την αφήνετε μέχρι από χρυσαφί να γίνει το τυρί ελαφρώς καφετί).

Με πράματα επάνω της πολλά

Αν τα βάλετε κάτω, θέλετε σύνολο 15 λεπτά για το ζυμάρι αρχικά, 5 λεπτά να το απλώσετε στο ταψί και 5 λεπτά να το στολίσετε. ΔΕΝ είναι λοιπόν δύσκολο, ούτε χρονοβόρο. Και θα το έχετε φτιάξει σπίτι, χωρίς όλη εκείνη τη λαδίλα του τζανκ.

Καλή επιτυχία!!

Αλμυρά scones

Αυτά τα ζουμπιχτά ψωμάκια συνηθίζονται πολύ στα εξωτερικά τα αγγλόφωνα, δεν είναι πολύ μπελαλίδικα, και συνοδεύουν εξαιρετικά σαλάτες και σούπες. Είναι ωραία και σαν σνακ για το γραφείο, αφού διατηρούνται καλά για δυο-τρεις μέρες. Είναι επίσης πολύ εντυπωσιακά για μπουφέ, αφού είναι πολλά υποσχόμενα, και όχι σκέτα ψωμάκια. Οι ξένοι πλάθουν το ζυμάρι σε ορθογώνιο και μετά τα κόβουν σε τρίγωνα μακρουλά κομμάτια, αλλά προτίμησα το γνωστό στρόγγυλο γιατί ταίριαζε καλύτερα ως ατομική μερίδα για μπουφέ. Αν στη βασική συνταγή (όλα τα υλικά εκτός από τυρί, κρεμμύδι, μπριζόλα) προσθέσουμε υλικά γλυκά, γίνονται τα κλασσικά scones που συνοδεύουν το αγγλικό tea.

Παρδαλά ψωμάκια σε παρδαλό καλαθοσεμεδάκι!!

Υλικά (για περίπου 12 κομμάτια αν γίνουν στρόγγυλα):

• 2 κούπες αλεύρι
• 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
• 1 κουταλιά της σούπας μπέικιν
• 1 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη
• 1/2 στικ βούτυρο αγελάδας κρύο
• 3/4 κούπα κρέμα γάλακτος + 2 κουταλιές της σούπας
• 1 κούπα κίτρινα τυριά ανάμεικτα τριμμένα (προτιμήστε ένα μαλακό που να λιώνει ωραία και ένα πικάντικο που θα δώσει βάθος στη γεύση, πχ. ένα gouda και μια ωραία ελληνική γραβιέρα)+ λίγο ακόμα για να πασπαλίσετε τα ψωμάκια πριν τα ψήσετε
• 1/3 κούπα το πράσινο στέλεχος από τα φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένο και τσιγαρισμένο
• 1 κούπα χοιρινή μπριζόλα, ψιλοκομμένη και τσιγαρισμένη (το αλλαντικό)
• ένα πλοπ μουστάρδα

Εκτέλεση: 

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, το αλάτι, το μπέικιν και τη ζάχαρη να ενωθούν καλά. Προσθέτουμε το βούτυρο και ανακατεύουμε με τα χέρια ώσπου να γίνουν  ψίχουλα τα υλικά. 

Προσθέτουμε τα τυριά, το κρεμμύδι και τη μπριζόλα και ανακατεύουμε λίγο ακόμα. Έπειτα προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος (τα 3/4) και ζυμώνουμε. Να ξέρετε ότι το ζυμάρι κολλάει κάπως στα χέρια. Για να το πλάσετε σε ψωμάκια, να βρέχετε τα χέρια σας κάθε φορά πριν πιάσετε μια μπαλίτσα. Τα φορμάρετε σε μέγεθος μερίδας ατομικής και τα αραδιάζετε σε ταψί που το έχετε στρώσει με αντικολλητικό χαρτί.

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 στον αέρα ή στους 200 με αντιστάσεις πάνω κάτω. Ανακατεύετε τις δύο κουταλιές κρέμα γάλακτος με το πλοπ μουστάρδας ώσπου να ενωθούν καλά, και περνάτε με αυτό το μείγμα, με ένα μαλακό πινέλο, τα ψωμάκια. (προσοχή μην σας κολλήσουν τρίχες από το πινέλο στα ψωμάκια). Τα πασπαλίζετε με το τυρί που κρατήσατε γι'αυτή τη δουλειά.

Ψήνετε για περίπου 15 λεπτά, ή ώσπου να φουσκώσουν και να γίνουν χρυσαφιά. Απολαύστε τα ζεστά. Αλλά και κρύα να τα φάτε, δεν θα είναι άσχημα.

Ιδέα: 

• Παραλλαγή αλμυρής γέμισης: λιαστή ντομάτα, ελιά και φέτα. 
• Γλυκά scones: ξύσμα πορτοκαλιού-σταγόνες σοκολάτας, ινδική καρύδα-καβουρδισμένο αμύγδαλο φιλέ-σταγόνες σοκολάτας, κομματάκια από αποξηραμένα φρούτα (κράνα, δαμάσκηνα, κεράσια)
• Κλασσικό σερβίρισμα: σκέτα, σερβίρονται με clotted cream (πηχτή κρέμα σαν βούτυρο που μοιάζει με την κρητική στάκα αλλά είναι από αγελαδινό γάλα) και μαρμελάδα, με το απογευματινό τσάι.

Tea Sandwiches: Curry chicken

Το τελευταίο σάντουιτς της σειράς. Επίτηδες δεν συμπεριλαμβάνω το κλασσικό cucumber sandwich που αρμόζει σε τέτοιες συλλογές, διότι έχουμε τελείως λάθος γευστική κουλτούρα γι'αυτό. Τούτο όμως το σαντουιτσάκι, είναι καταπληκτικό. Γίνεται ανάρπαστο στις συνεστιάσεις μας. Και εκτός αυτών.

Μπροστά κοιτάτε..αφήστε τα γύρω γύρω, είναι για άλλη ώρα

Υλικά (για 20 κομμάτια): 

• 10 φέτες λευκό ψωμί του τοστ χωρίς κόρα
• 1 στήθος κοτόπουλο
• λίγο ελαιόλαδο
• 3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
• λίγο άνηθο ψιλοκομμένος
• 1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα με μέλι
• ένα ματσάκι ρόκα πλυμένη καλά
• 1 μικρή κρέμα γάλακτος (ας είναι και λάιτ, δεν πειράζει)
• 100 γρ. μασκαρπόνε (ή φιλαδέλφεια ή κατίκι...)
• Μπαχαρικά: αλάτι, πιπέρι, κάρυ
• 1 κουταλάκι του γλυκού ξύσμα λεμονιού και μερικές σταγόνες

Εκτέλεση: 

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε καλά το τυρί κρέμα με τη μουστάρδα, το αλάτι, το πιπέρι, το χυμό και το ξύσμα λεμονιού. Το αφήνουμε στο ψυγείο να τραβήξει.

Κόβουμε το κοτόπουλο σε τόσο δα μικροσκοπικά κομματάκια (βάλτε γάντια να μην αηδιάζετε) και το ψήνουμε σε τηγάνι με το λίγο ελαιόλαδο ώσπου να πιεί τα πρώτα του ζουμάκια. Κατόπιν, προσθέτουμε τα κρεμμυδάκια που δεν θέλουν πολύ και ανακατεύουμε ώσπου να ροδίσουν όλα μαζί.  Ρίχνουμε μπόλικο κάρυ, και λίγο αλάτι και πιπέρι. Ενδεχομένως να κολλήσουν λίγο στο τηγάνι. ΔΕΝ πειράζει. Μόλις είναι έτοιμα, ρίχνουμε και την κρέμα γάλακτος σιγά σιγά, σε τόση ποσότητα ώστε να μην είναι υδαρής η σάλτσα. Με μια κουτάλα ξύνουμε ταυτόχρονα τον πάτο, για να πάρει και όλα εκείνα τα υπέροχα τραγανά κολλημένα μικροαντικείμενα στη σάλτσα. Αφήνουμε να κρυώσει μόλις δέσει σε σωστό μείγμα. Να μην έχει δηλαδή ζουμί καθόλου.

Απλώνουμε τις φετούλες ψωμί στον πάγκο και τις πασαλείβουμε με το μείγμα τυριού από το ψυγείο. Απλώνουμε στις μισές φέτες λίγο ρόκα, και από επάνω πλούσια το μείγμα κοτόπουλου. Σκεπάζουμε με τις άλλες μισές και κόβουμε σε όμορφα τριγωνάκια κόβοντας τα σάντουιτς χιαστί. Τα αραδιάζουμε σε μια πιατέλα και καθόμαστε μπάστακας δίπλα με μια κουτάλα στο χέρι για να βαράμε όποιον πάει να φάει δεύτερο, ώστε να φτάσει για όλους.

Tea Sandwiches: Ham and cheese

Συνέχεια στον κρύο μπουφέ με σάντουιτς ζαμπόν-τυρί.

Υλικά (για περίπου 20 κομμάτια):

• 10 φέτες ψωμί του τοστ πολύσπορο, χωρίς κόρα
• 300 γρ. ζαμπόν τύπου φουαντρέ
• 5 φέτες εκλεκτό Emmental
• 100 γρ. βούτυρο αγελάδος μαλακωμένο
• Μουστάρδα
• αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση: 

Σε ένα μπολ ανακατεύετε καλά το βούτυρο, τη μουστάρδα (όση θέλετε), αλάτι και πιπέρι. Αλείφετε το ψωμί (όλες τις φέτες) με το μείγμα αυτό. Αραδιάζετε όλο το ζαμπόν και όλο το τυρί στις 5 φέτες, σκεπάζετε με τις άλλες 5 και κόβετε με κοφτερό μαχαίρι σε 4 κομμάτια χιαστί. Απλώνετε όμορφα τα σάντουιτς σε μια πιατέλα και σερβίρετε.

Ιδέα: 

Μπορείτε να ντύσετε με ένα όμορφο ύφασμα (καρό ίσως τύπου πικ νικ) ένα ορθογώνιο καλάθι και να βάλετε εκεί τα σάντουιτς στη σειρά σαν στρατιωτάκια. Και αυτό είναι πολύ ωραίο για μπουφέ. Έτσι θα τα έχετε και όλα συγκεντρωμένα για το ψυγείο ώσπου να τα σερβίρετε.